Butterfly McQueen (Butterfly McQueen)

Butterfly McQueen (Butterfly McQueen) - znana z pracy przy takich projektach: «Gone with the Wind» (1939), «Przeminęło z wiatrem» (1939), «Mildred Pierce» (1945), «Mildred Pierce» (1945), «The Mosquito Coast» (1986),

Thelma „Butterfly” McQueen była amerykańską aktorką. Z wykształcenia tancerka, zadebiutowała na ekranie w 1939 roku w filmie „Przeminęło z wiatrem” w roli Prissy, pokojówki Scarlett O'Hary. Nie mogła uczestniczyć w premierze filmu, ponieważ odbyła się ona w kinie przeznaczonym wyłącznie dla białych. Często obsadzana w rolach służby, mówiła: „Nie przeszkadzało mi granie pokojówki za pierwszym razem, bo myślałam, że tak właśnie wchodzi się do tego zawodu. Ale kiedy robiłam to samo raz za razem, zaczęłam odczuwać urazę. Nie przeszkadzało mi bycie zabawną, ale nie lubiłam być przedstawiana jako głupia”. Kontynuowała karierę filmową w latach 40., a w latach 50. przeszła do aktorstwa telewizyjnego. W 1938 roku McQueen występowała na Broadwayu w komedii „What a Life”, gdzie została dostrzeżona przez Kay Brown, skautkę talentów Davida O. Selznicka, który był wówczas w fazie preprodukcji „Przeminęło z wiatrem” (film zadebiutował w 1939 roku). Brown zarekomendowała McQueen do castingu. Po obejrzeniu testów ekranowych Selznick nie rozważał już nikogo innego i obsadził McQueen w roli, która stała się jej najbardziej rozpoznawalną postacią – prostolinijnej pokojówki Prissy. Wypowiedziała ona słynne słowa: „O, Miss Scarlett! Ja się nic nie znam na odbieraniu porodów!”. Jej charakterystyczny, piskliwy głos został odnotowany przez krytyka, który opisał go jako „malutki głos niknący na dalekim horyzoncie zrozumienia”. Choć rola ta jest dobrze znana widzom, McQueen nie sprawiała jej przyjemności i uważała ją za poniżającą dla Afroamerykanów.

Zagrała również niepodpisaną, epizodyczną rolę sprzedawczyni w filmie „Kobiety” (1939), nakręconym po „Przeminęło z wiatrem”, ale wydanym przed nim. Przez pewien czas podczas II wojny światowej wcielała się w postać Butterfly, siostrzenicy Rochestera i pokojówki Mary Livingstone, w programie radiowym Jacka Benny'ego. Wystąpiła w niepodpisanej roli w filmie „Mildred Pierce” (1945) (gdzie miała sporo czasu ekranowego) oraz zagrała rolę drugoplanową w „Pojedynku w słońcu” (1946). Do 1947 roku zmęczyła się etnicznymi stereotypami, które była zmuszona odgrywać, i zakończyła karierę filmową.

Podczas II wojny światowej McQueen często występowała jako komiczka w audycji „Jubilee” nadawanej przez Armed Forces Radio Service. Wiele z tych nagrań jest dostępnych w Internet Archive.

Od 1950 do 1952 roku występowała w kolejnej stereotypowej rasowo roli w serialu telewizyjnym „Beulah”. Grała przyjaciółkę Beuli, Oriole – postać stworzoną w radiu przez Ruby Dandridge, która w latach 1952–53 przejęła tę rolę w telewizji od McQueen. W luźniejszym momencie wystąpiła w odcinku programu „The Dating Game” z 1969 roku.

W tamtym czasie oferty ról aktorskich zaczęły wysychać, więc poświęciła się innym zajęciom, w tym studiom politycznym. W 1975 roku uzyskała stopień licencjata z nauk politycznych w City College of New York. McQueen zagrała postać cioci Thelmy, wróżki chrzestnej, w odcinku „The Seven Wishes of Joanna Peabody” (1978) w ramach „ABC Weekend Special” oraz w odcinku „Seven Wishes of a Rich Kid” (1979) w „ABC Afterschool Special”; za tę drugą rolę otrzymała nagrodę Daytime Emmy za wybitne indywidualne osiągnięcia w programach dla dzieci. Ostatnią znaczącą rolę zagrała w filmie „Wybrzeże komarów” z 1986 roku.

Najważniejsze dzieła Butterfly McQueen (Butterfly McQueen)

Cała filmografia Butterfly McQueen (Butterfly McQueen)