Fil Kollins (Phil Collins)

Podczas gdy inni wielcy artyści z trudem przedzierają się przez kilka nadmiernie promowanych wydawnictw w ciągu dekady, ten perkusista/aktor/wokalista/producent pozostaje nieustannie aktywny we wszystkich możliwych, często sprzecznych i nieoczywistych projektach. Jego historia z Genesis jest dobrze udokumentowana – od artystycznych początków, przez status multiplatynowej grupy w miarę rozwoju zespołu, odejście Steve'a Hackettta, a następnie Petera Gabriela, aż po tworzenie teledysków z wyraźnym przymrużeniem oka. Collins rozpoczął solową karierę dwadzieścia dziewięć lat temu albumem „Face Value” (’81), po którym nastąpiły „Hello, I Must Be Going” (’82), „No Jacket Required” (’85), „...But Seriously” (’89), „Both Sides” (’93), „Dance Into The Light” (’96) oraz „Testify” (’02), zdobywając liczne nagrody, w tym 7 statuetek Grammy, 2 nominacje do Oscara i Złoty Glob dla utworu „Two Hearts”. Po odejściu z Genesis w 1996 roku, w 1998 roku wydał album „Hits”. Sumując nagrania solowe oraz płyty z Genesis, z pominięciem innych aktywności, Phil sprzedał ponad 200 milionów płyt.

Jego aktorskie CV wskazuje, że po raz pierwszy stanął na deskach teatru w wieku 14 lat, wcielając się w rolę Artful Dodgera w west-endowej produkcji „Olivera”. Jako dziecko wystąpił również w epizodach w filmach Beatlesów „A Hard Day's Night” (’64) oraz w „Chitty Chitty Bang Bang” (’69). Od tego czasu zagrał u boku Julie Walters w filmie „Buster” (’88), wcielił się w główną rolę złoczyńcy w „Frauds” (’92), pojawił się krótko w „Hooku” Spielberga (’92), a także zagrał greckiego właściciela sieci gejowskich łaźni w filmie „And The Band Played On” (’92). Dodatkowo Phil w roli „kombinatora” wystąpił w odcinku „Miami Vice” z 1985 roku, a cztery lata później zagrał wujka Erniego w rockowej operze The Who „Tommy”.

Napisał utwory do pełnometrażowych filmów Disneya „Tarzan” i „brat niedźwiadek”. Piosenka „You’ll Be In My Heart” z „Tarzana” zdobyła Złotego Globa w kategorii „Najlepsza piosenka napisana do filmu”. Utwór ten, podobnie jak ścieżka dźwiękowa, został nominowany do Grammy i zwyciężył w kategorii „Najlepsza oryginalna piosenka filmowa”. W marcu 2000 roku Phil zdobył za ten sam utwór Oscara.