Noc po ciężkim dniu

Name: Noc po ciężkim dniu
Genre: Muzyka, Komedia
Released: 1964-07-07
Duration: 1 h 28 min
Rating: 4.8
Cast: John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Ringo Starr, Wilfrid Brambell

A Hard Day's Night (1964)

Chronometraż: 1:28 (88 min)

—
brak ocen

7.3/10
747

0/10
48

0/10
0

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 5

Zdjęcie 73

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Noc po ciężkim dniu — A Hard Day's Night (1964) Trailer #1 | Movieclips Classic Trailers

2:35

Zdjęcie 73

Data premiery

1964-07-07

Kraj

Wielka Brytania

Produkcja

United Artists, Proscenium Films, Walter Shenson Films, Maljack Productions

Genre

Muzyka, Komedia

Budżet

$560 000

Opłaty

$11 000 000

Witryna internetowa

Reżyser

Richard Lester

Aktorzy

John Lennon, Paul McCartney, George Harrison, Ringo Starr, Wilfrid Brambell, Norman Rossington, John Junkin, Victor Spinetti, Anna Quayle, Deryck Guyler
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Walter Shenson, David V. Picker

Operator

Gilbert Taylor

Kompozytor

Artysta

Casting

Instalacja

John Jympson
Cały zespół (20)

Krótki opis

"A Hard Day's Night" ukazuje Johna Lennona, Paula McCartneya, George'a Harrisona i Ringa Starra w ich elektryzującym żywiole, oferując szaloną i pełną lekceważenia podróż przez zlepek wydarzeń z jednego dnia z życia The Beatles w 1964 roku. Zespół musi użyć całej swojej spryt i inteligencji, aby uniknąć pościgu fanów i prasy i dotrzeć na zaplanowany występ telewizyjny, pomimo psotliwego dziadka Paula i aresztowania Ringa.

Co pozostało za kulisami

Wyrażenie, które stało się tytułem filmu, po raz pierwszy pojawia się w opowiadaniu Johna Lennona „Sad Michael” z jego pierwszej książki In His On Write. Według Johna frazę tę wymyślił Ringo Starr. Pod koniec męczącego dnia rzucił frazę: „It`s been a hard day”, ale, spoglądając na zegarek, dodał „s night”.
Scena wsiadania do pociągu w Liverpoolu kręcona była na londyńskim dworcu Paddington.
Scena w przedziale pociągu, gdy Beatlesi wykonują „I Should Have Known Better”, kręcona była w autobusie, a członkowie ekipy kołysali nim, aby stworzyć wrażenie jadącego pociągu.
Na planie filmowym George Harrison poznał Pattie Boyd, swoją przyszłą żonę.
Od 1968 roku film był pokazywany w telewizji, a w 1984 roku wydany na kasetach VHS.
Tytułowa piosenka „A Hard Day’s Night” została nagrana już po nakręceniu filmu.
Wśród widzów na telewidzeniu można dostrzec 13-letniego Phila Collinsa, on w okularach.
Jako kontynuację filmu stacja NBC uruchomiła serial, w którym miejsce The Beatles zajęła specjalnie stworzona do tego celu czwórka The Monkees (dosłownie – „małpy”).
Wyrażenie, które stało się tytułem filmu, pojawia się po raz pierwszy w opowiadaniu Johna Lennona „Sad Michael” z jego pierwszej książki In His Own Write. Według Johna, frazę tę wymyślił Ringo Starr. Pod koniec jednego męczącego dnia wypalił: „It’s been a hard day”, a następnie, spoglądając na zegarek, dodał „’s night”.
Wśród widzów w programie telewizyjnym można zobaczyć 13-letniego Phila Collinsa, ma okulary.
W scenie biegu na początku filmu George potyka się i upada, a Ringo wpada na niego i również upada. Scenariusz tego nie przewidywał, czyli stało się to nieumyślnie. George rozerwał sobie kostium, ale natychmiast się podniósł, roześmiał i kontynuował bieg. Zdecydowano zostawić ten upadek w filmie.
Scenę z oponą, o którą potyka się Ringo na brzegu rzeki, trzeba było kręcić raz za razem, ponieważ opona ciągle toczyła się w niewłaściwym kierunku. W końcu po wielu próbach do akcji wkroczył David Janson, młody aktor, który miał zagrać w scenie z Ringo. Udało mu się z oponą za pierwszym razem.
Ringo Starr był chwalony za to, jak wspaniale oddał smutek i melancholię w scenie na brzegu rzeki, a w rzeczywistości w momencie kręcenia cierpiał na strasznego kaca po wczorajszej imprezie.
Oryginalna taśma z wynikami pierwszego dnia zdjęć została na zawsze zagubiona, kiedy to tragarz upuścił pudła z taśmą, za którym biegły młode fanki zespołu, myląc go z jednym z członków „The Beatles”.
W scenie, w której „The Beatles” biegają i psocą na polu, Johna Lennona nie było. W momencie kręcenia zajmował się promocją swojej książki „John Lennon: In His Own Write” (1964). Zamiast Lennona kręcono dublera, a zbliżenia w film wmontowano później.
Kiedy Paul McCartney wykonuje piosenkę „And I Love Her”, w pewnym momencie kamera zaczyna patrzeć prosto w lampę łukową. Przeglądając nagrania z dnia, pracownicy „United Artists” uznali, że kadr został pozostawiony w materiale filmowym przez pomyłkę, ale producent Walter Shenson zapewnił ich, że tak było zamierzone i powiedział, że zużyto dużo czasu, aby nakręcić ten kadr dokładnie tak, jak ostatecznie się ukazał.
Podczas wykonywania piosenki „And I Love Her” kamera wykonuje pełny obrót wokół Paula McCartneya. Aby to osiągnąć, kamerę zawieszono na cienkich linach, jak lalkę marionetkę.
Scenę koncertu pod koniec filmu nakręcono w całości w ciągu jednego dnia, wykorzystując wiele kamer. Stres związany z kręceniem w takich warunkach był tak duży, że u jednego z członków ekipy filmowej pękła emalia na zębach. Właśnie z tego powodu operator Gilbert Taylor później odrzucił propozycję ponownej współpracy z grupą przy filmie „Help!” (Richard Lester, 1965).
Wyrażenie, które stało się tytułem filmu, po raz pierwszy pojawia się w opowiadaniu Johna Lennona "Sad Michael" z jego pierwszej książki "In His Own Write". Według Johna, to frazę wymyślił Ringo Starr. Pod koniec męczącego dnia wypalił: "It’s been a hard day", a następnie, spoglądając na zegarek, dodał "’s night".
W scenie, w której "The Beatles" biegają i psocą na polu, Johna Lennona nie było. W momencie kręcenia zajmował się promocją swojej książki "John Lennon: In His Own Write" (1964). Zamiast Lennona kręcono dublera, a ujęcia z bliska wmontowano do filmu później.