Andre Gregory (Andre Gregory) - , Scenarzysta, Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «The Shadow» (1994), «Cień» (1994), «Celebrity» (1998), «Celebrity» (1998), «The Bonfire of the Vanities» (1990),
Gregory urodził się w 1934 roku w Paryżu w rodzinie rosyjskich Żydów. Studiował na Uniwersytecie Harvarda, gdzie należał do Adams House.
W latach 60. i 70. Gregory reżyserował szereg awangardowych produkcji tworzonych w ramach współpracy zespołowej, z których najsłynniejszą była „Alicja w Krainie Czarów” (1970), oparta na dwóch klasycznych książkach Lewisa Carrolla. W 1968 roku założył własną kompanię teatralną, The Manhattan Project. W 1975 roku wyreżyserował „Our Late Night”, pierwszą wystawioną sztukę Wallace'a Shawna, co zapoczątkowało długoletnią współpracę między tymi dwoma mężczyznami.
Niedługo potem narastające wątpliwości Gregory'ego co do roli teatru w nowoczesnym życiu oraz poczucie trendu zmierzającego ku faszyzmowi w Stanach Zjednoczonych sprawiły, że gwałtownie porzucił teatr i opuścił kraj. Jak opisano w filmie „Moja kolacja z Andre” (1981), udał się do Polski na zaproszenie reżysera Jerzego Grotowskiego, gdzie tworzył eksperymentalne wydarzenia teatralne dla prywatnej publiczności. Spędził kilka lat w różnych ezoterycznych wspólnotach duchowych (takich jak Findhorn), rozwijając zainteresowanie i praktykę w tym, co można określić mianem wierzeń New Age.
Choć Gregory opuścił teatr w 1975 roku, kilkakrotnie do niego wracał, aby reżyserować kameralne produkcje, zazwyczaj dla zaproszonej publiczności. Był wśród nich wieloletni warsztat nad „Wujkiem Wanią” (w adaptacji Davida Mameta), nad którym pracowano od 1990 do 1994 roku, a w którym wystąpili Shawn i Julianne Moore. Choć spektakl nigdy nie był wystawiany publicznie, został wydany jako film „Vanya on 42nd Street” przez Gregory'ego i Louisa Malle'a. Gregory wystąpił w nim jako on sam, reżyserując sztukę przedstawioną w filmie. W 2002 roku Gregory wyreżyserował również słuchowisko na podstawie sztuki Shawna „The Designated Mourner”.
Okazyjnie występował w filmach jako aktor charakterystyczny, wcielając się m.in. w Jana Chrzciciela w „Ostatniej pokusie Chrystusa” i księdza Spellgooda w „Wybrzeżu komarów”, a także w rolę Dantego, właściciela restauracji, u boku Rosanny Arquette, Davida Bowiego i Bucka Henry'ego w filmie „The Linguini Incident”.
Jego najbardziej znaną rolą filmową była postać tytułowa w „Mojej kolacji z Andre” (1981) w reżyserii Louisa Malle'a, w której on i Wallace Shawn, grając postacie oparte na nich samych, prowadzą długą rozmowę podczas kolacji. Dyskutują o duchowej podróży Gregory'ego po Europie oraz jego wątpliwościach dotyczących przyszłości teatru i cywilizacji zachodniej w ogóle.
Wystąpił u boku Goldie Hawn w filmie „Protokół” (1984). W 1988 roku zagrał ojca w filmie „Some Girls” z Jennifer Connelly i Patrickiem Dempseyem. W 1993 roku wystąpił w filmie „Człowiek demolicja” z Sylvesterem Stallone.
Powracając do teatru, Gregory wyreżyserował sztukę Shawna „Grasses of a Thousand Colors”, która miała premierę w Royal Court Theatre w Londynie w maju 2009 roku. Następnie współpracował z Shawnem nad nową wersją „Mistrza budowniczego” Ibsena. Zaowocowało to filmem „Fear of Falling” (2013) w reżyserii Jonathana Demme'a. Podczas premiery w Nowym Jorku w czerwcu 2014 roku film otrzymał tytuł „A Master Builder”.
W 2013 roku wyreżyserował spektakle „Grasses of a Thousand Colors” oraz „The Designated Mourner” z Shawnem w rolach głównych, w koprodukcji Theatre for a New Audience i The Public Theater w Nowym Jorku.
Dokument o życiu Gregory'ego z 2013 roku, „Andre Gregory: Before and After Dinner”, został wyreżyserowany przez jego żonę, Cindy Kleine. On i Kleine omówili ten film w odcinku programu „Charlie Rose” z 3 maja 2013 roku.