Heike Hanold-Lynch (Heike Hanold-Lynch)

Heike Hanold-Lynch (Heike Hanold-Lynch) - znana z pracy przy takich projektach: «The Reader» (2008), «Lektor» (2008), «Unknown» (2011), «Tożsamość» (2011), «Cloud Atlas» (2012),

Hanold-Lynch opuściła dom rodzinny w wieku 16 lat i samodzielnie sfinansowała naukę w liceum. Niedługo potem przerwała studia z germanistyki i psychologii na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie, aby wyjechać do Nowego Jorku. Tam uczęszczała do szkoły teatralnej Neighborhood Playhouse prowadzonej przez Sanforda Meisnera. Przez kilka lat studiowała u nauczyciela metody Tony’ego Greco wraz z Philipem Seymour Hoffmanem. Na Uniwersytecie Columbia, w Graduate Film Division, współpracowała z Leonore de Koven w ramach kursu Directing Actors in Film, występowała w filmach studenckich, pobierała dalsze lekcje aktorstwa oraz jako członkini założycielka grupy teatralnej występowała na scenie, m.in. w sztukach Johna Patricka Shanleya: „Danny and the Deep Blue Sea” w roli Roberty oraz „Savage in Limbo” jako April White. Hanold-Lynch była mężatką z Jamesem E. Lynchem, którego nazwisko zachowała po rozstaniu. W 1994 roku wróciła do Berlina. Od 1999 do 2010 roku pracowała nieprzerwanie jako trenerka aktorstwa, przygotowując artystów oraz pracując na planach różnorodnych produkcji filmowych i telewizyjnych, począwszy od serialu „St. Angela”. Jako wykładowczyni w 2001 roku zaprojektowała i poprowadziła warsztat na żywo „Kamera läuft!” w ramach SAT.1 Actors’ Day podczas Festiwalu Filmowego w Monachium, gdzie w czasie rzeczywistym, przed kamerą, trenowała młodych ludzi z publiczności. W 2009 roku zdecydowała się na artystyczny nowy początek jako aktorka. Równolegle usystematyzowała własne techniki pracy nad rolą i od 2010 roku działa jako niezależna trenerka oraz wykładowczyni castingów międzynarodowych w iSFF (Instytucie Zawodów Aktorskich, Filmowych i Telewizyjnych w Berlinie). Podczas castingu do filmu „Lektora” Stephen Daldry zasugerował Hanold-Lynch, aby rozwijała własną karierę aktorską, a scenarzysta David Hare napisał dla niej rolę w scenariuszu. Spotkanie to sprawiło, że Hanold-Lynch zmieniła kierunek rozwoju zawodowego. Od tego czasu grała role drugoplanowe w kolejnych dużych międzynarodowych produkcjach kinowych, m.in. u boku Liama Neesona w „Nieznanym”, Toma Hanksa w „Atlasie chmur”, a ostatnio jako córka Tildy Swinton i siostra Adriena Brody’ego w „Grand Hotelu Budapeszt” Wesa Andersona. Również w Niemczech od 2009 roku udowadnia swoją wszechstronność w produkcjach kinowych i telewizyjnych. Franziska Augstein pisała w „Süddeutscher Zeitung” o jej postaci Else Weidt w filmie „Ślepy bohater – Miłość Otto Weidta”: „Ten film to wielkie kino (...) Wspaniała jest Heike Hanold-Lynch, która wciela się w rolę zgorzkniałej, zawistnej i niezbyt atrakcyjnej żony Weidta”. Obok Edgara Selge w roli głównej gra w tym filmie, opartym na przeżyciach Inge Deutschkron z czasów narodowego socjalizmu, apolityczną kobietę, która ukrywa wielką miłość męża przed nazistami. Poza innymi projektami filmowymi, Friedemann Fromm obsadził ją w pierwszym sezonie nagradzanego Niemiecką Nagrodą Telewizyjną hitowego serialu „Weissensee” w roli pracownicy Stasi, Eriki Bergner. W filmie „Kto, jeśli nie my” wystąpiła dla Andreasa Veiela jako mentorka Gudrun Ensslin, a dla Marc-Andreasa Bocherta zagrała główną rolę sędzi i u boku Christopha Bacha w „Dysleksji”. W 2014 roku pojawiła się m.in. przed kamerą w filmie Oskara Roehlera o latach 80. pt. „Śmierć hipisom, niech żyje punk”. Heike Hanold-Lynch mieszka w Berlinie.

Najważniejsze dzieła Heike Hanold-Lynch (Heike Hanold-Lynch)

Cała filmografia Heike Hanold-Lynch (Heike Hanold-Lynch)