Piątek trzynastego 4: Ostatni Rozdział
Krótki opis
Piątek trzynastego 4: Ostatni Rozdział kontynuuje historię poprzedniej części. Jason Voorhees, uznany za zmarłego, trafia do szpitalnej kostnicy, gdzie jednak ożywa. Po zamordowaniu personelu placówki rusza z powrotem w stronę Crystal Lake. W tym samym czasie grupa nastolatków wynajmuje pobliski dom, by spędzić tam weekend na imprezowaniu, a w domu obok mieszka rodzina Jarvisów. W wir przemocy zostają wciągnięci dwunastoletni Tommy Jarvis, jego siostra Trish oraz ich matka. Wśród młodych ludzi znajduje się również Rob Dier, który ma własne powody, by przebywać nad jeziorem.
Film miał swoją premierę w kwietniu 1984 roku i trwa 91 min. Reżyserem był Joseph Zito, który pracował nad scenariuszem autorstwa Barneya Cohena, a producentem został Frank Mancuso Jr. Był to drugi pełnometrażowy film Zito w roli reżysera, po produkcji The Prowler z 1981 roku, a poprzedził on filmy Zaginiony w Akcji oraz Inwazja na U.S.A. W licznej obsadzie, liczącej 54 osoby, znaleźli się m.in. Kimberly Beck, Corey Feldman, Erich Anderson, Judie Aronson, Joan Freeman i Barbara Howard.
Przy budżecie wynoszącym około 3 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie mniej więcej 33 milionów dolarów, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 6/10 na podstawie ponad 57 000 głosów, natomiast w TMDB ocenę 6,1/10 przy mniejszej liczbie głosujących. Recenzje krytyków filmowych, którzy wystawili mu notę 4,2/10 na podstawie 33 opinii, wypadły gorzej niż oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- Judy Aronson, która zagrała Samantę, podczas kręcenia sceny kąpieli godzinami pozostawała naga przed całą ekipą filmową, ponieważ reżyser odmówił zamknięcia planu i pozostawienia na nim minimalnej liczby personelu (wymagałoby to bowiem dodatkowego czasu na zdjęcia).
- Aktor Ted White, który grał Jasona, odmawiał interakcji z innymi aktorami na planie filmowym. Uważał, że zmniejszyłoby to ich strach przed Jasonem. Ponadto, odmówił umieszczenia swojego nazwiska w napisach końcowych, ponieważ początkowo wstydził się tej roli, a zgodził się ją zagrać tylko za dobre pieniądze.
- W pierwotnej wersji scenariusza w finale postać Coreya Feldmana miała odciąć Jasonowi głowę, ale Tomowi Savini udało się «obronić» głowę głównego «bohatera», zapewniając tym samym kolejne kontynuacje.
- Do pracy nad «Ostatnim rozdziałem» do serialu powrócił Tom Savini – oryginalny twórca efektów specjalnych z pierwszego filmu.
- W dziwnym tańcu na imprezie Crispin Glover wykonywał te same ruchy, co niegdyś w klubach nocnych. Podczas zdjęć tańczył do utworu „Back in Black” zespołu AC/DC, ale w montażu zastąpiono go kompozycją „Love Is a Lie” zespołu Lion.
- Pierwsze morderstwo w tym filmie ma miejsce dokładnie w 13. minucie.
- Kiedy przyszło do kręcenia słynnej sceny, w której Jason wyciąga Tommy'ego (granego przez Coreya Feldmana) z domu przez rozbite okno, White miał chwycić Feldmana wcześniej, ale poczekał kilka sekund. Feldman uznał więc, że coś poszło nie tak i zdjęcia zostały przerwane. Gdy Feldman się rozluźnił, w tym samym momencie chwycił go White, przez co Feldman krzyknął z przerażenia (krzyk okazał się całkowicie naturalny i wcale nie udawany).
- Przed pracą nad tym filmem reżyser Joseph Zito kręcił horror „Nieznajomy” (1981). Gdy przyszło do filmu „Piątek trzynastego – Część 4: Ostatni rozdział”, poinformowano go, że przed właściwymi zdjęciami musi jeszcze napisać scenariusz. Zito próbował odmówić, ale powołując się na podpisany kontrakt, zmuszono go do uległości. Do napisania scenariusza Zito potajemnie zaangażował Barniego Cohena. Każdego wieczoru Zito dzwonił do producenta Phila Scuderiego i długo omawiał z nim fabułę oraz scenariusz przyszłego filmu. Następnego ranka udawał się do Cohena w Nowym Jorku, przekazywał mu uwagi Scuderiego i wspólnie wprowadzali je do scenariusza, po czym wysyłali go do Scuderiego do Bostonu, aby ponownie omówić go tego samego wieczoru.
- W filmie znajduje się 13 ciał.
- Dopiero w czwartej części twórcy filmu ujawnili imię matki Jasona – do tej pory postać Betsy Palmer była wspominana jedynie jako «pani Voorhees».
- Podczas zdjęć do filmu Ted White trzymał się z dala od pozostałych, aby kontakt z nim nie rozwiał ich strachu przed Jasonem.
- Ze względu na ograniczony budżet przeznaczony na zdjęcia, niektóre niebezpieczne kaskaderskie sztuczki musieli wykonać sami aktorzy. Judy Aronson, na przykład, sama siedziała w lodowatej wodzie w jeziorze, a Peter Barton sam zagrał scenę w prysznicu, w której jego bohater zostaje zaatakowany. Ted White, który wcielił się w rolę Jasona, wielokrotnie stawał w obronie aktorów, prosząc, aby na potrzeby sceny w prysznicu rozłożono dla Bartona coś miękkiego. Groził nawet przerwaniem zdjęć, gdy Joseph Zito nie pozwolił Aronson wyjść z wody w przerwach między dublami; woda była tak zimna, że aktorka nie wytrzymała i rozpłakała się, a później zapadła na przeziębienie. Z czasem White i Zito doszli do porozumienia i prace nad filmem zostały wznowione, jednak White zażądał usunięcia swojego nazwiska z napisów końcowych, a sam film nazwał „gównianym”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
