Piątek trzynastego 3
Krótki opis
Piątek trzynastego 3 kontynuuje serię slasherów w Crystal Lake, gdzie grupa młodych przyjaciół przyjeżdża na weekendowy wypoczynek za miastem. Chris Higgins, jej chłopak Rick oraz towarzysze nie są świadomi krwawej historii tego miejsca, a para mieszkająca w pobliżu jako pierwsza staje oko w oko z mordercą. Jason Voorhees, który przeżył wcześniejszy atak, powrócił, a odwiedzający te tereny ludzie padają jego kolejnymi ofiarami.
Steve Miner wyreżyserował tę drugą kontynuację, po Piątku trzynastego 2 z poprzedniego roku. Był to jego drugi film w roli reżysera, przed Domem z 1985 roku. Treatment napisał Joel Goodman, scenariusz podpisali Martin Kitrosser i Carol Watson, a producentem został Frank Mancuso Jr. W rolach głównych wystąpili: Dana Kimmell jako Chris, Paul Kratka jako Rick, Richard Brooker jako Jason, Catherine Parks jako Vera, Tracie Savage jako Debbie oraz David Wiley jako Abel. Koszt produkcji wyniósł około 2 milionów dolarów, a wpływy z całego świata wyniosły w przybliżeniu 37 milionów dolarów, co stanowi bardzo dobry wynik w stosunku do budżetu.
W serwisie TMDB film otrzymał ocenę 5,9 na podstawie około 1650 głosów, natomiast ocena krytyków wynosząca 3,7 z 27 recenzji plasuje go niżej niż reakcje widzów. Ta kontynuacja, wydana dwa lata po oryginale, ugruntowała cykl jako regularną, coroczną serię.
Co pozostało za kulisami
- Charakterystyczną hokejową maskę Jasona wymyślił Martin Jay Sadoff (producent, reżyser, scenarzysta i kompozytor, który w tym filmie odpowiadał za efekty 3D). Jako pasjonat tej dyscypliny, Sadoff zawsze miał przy sobie zestaw sprzętu hokejowego. Pewnego razu, gdy należało dobrać maskę dla Jasona, Sadoff wyciągnął z torby maskę bramkarza klubu Detroit Red Wings. Reżyser Steve Miner była ona zachwycony, więc po wprowadzeniu kilku zmian w konstrukcji maski, wykorzystano ją na planie.
- Całkowita liczba ofiar śmiertelnych – 13.
- Z niektórych informacji wynika, że firma Paramount Pictures wydała od 8 do 10 milionów dolarów, aby film mógł wejść do kin. Pieniądze przeznaczono na stworzenie i zainstalowanie indywidualnych soczewek oraz specjalnych ekranów, niezbędnych w każdym z 1079 kin, w których w pierwszy weekend sierpnia 1982 roku odbyła się premiera. Konieczne było również przeszkolenie kinooperatorów i zorganizowanie całodobowej „gorącej linii” dla kin, pod którą można było zadzwonić w przypadku problemów z projekcją filmu 3D.
- Ze względu na bliskość Hollywood, gdzie znajdowali się eksperci niezbędni do zdjęć filmu, który miał tchnąć nowe życie w kino 3D, ta część franczyzy nie była kręcona w Connecticut, lecz w Kalifornii. Steve’owi Dashowi (który grał Jasona w drugiej części serii) powiedziano, że jeśli chce nadal grać tę rolę, będzie musiał sam opłacić bilet lotniczy do Kalifornii. Dash był oburzony, w związku z czym do roli wybrano Richarda Bruckera, który okazał się zdolny do samodzielnego wykonywania wszystkich swoich kaskaderskich sztuczek, a ponadto posiadał odpowiednią budowę ciała.
- W tej części franczyzy kostium Jasona ukształtował się ostatecznie: hokejowa maska, koszula oliwkowa i spodnie khaki praktycznie nie zmieniały się przez kolejne siedem części.
- Pomijając wstęp ze scenami z drugiej części, to jedyny film, w którym bohaterowie ani razu nie wypowiadają imienia Jasona.
- Po trzecim filmie Jason Voorhees pojawił się na półkach z książkami – na podstawie tego scenariusza powstały książki najpierw Michaela Avallone'a, a później Simona Hawke'a, który opisał pierwsze cztery części «Piątku trzynastego».
- Wśród wszystkich filmów 3D wydawanych na początku lat 80., ten film okazał się najbardziej udany pod względem frekwencji kinowej.
- Larry’ego Zernera obsadzono w roli Shelly’ego, gdy ten rozdawał ulotki reklamowe jakiegoś horroru – wtedy sam otrzymał propozycję roli w filmie grozy.
- Wydarzenia filmu, według ustalonej chronologii, rozpoczynają się w czwartek 12 lipca, a dokładniej wieczorem, kiedy zostali zamordowani właściciel sklepu i jego żona. Wydarzenia pozostałej części filmu rozgrywają się w piątek trzynastego.
- Aby uniknąć wycieku informacji o fabule filmu, twórcy użyli roboczego tytułu «Crystal Japan» na cześć piosenki Davida Bowiego. Właśnie od tego czasu twórcy wprowadzili taką praktykę – w tych celach wykorzystywano piosenki Bowiego jako robocze tytuły różnych części franczyzy.
- Dom i szopa zostały zbudowane, a jezioro wykopane specjalnie na potrzeby zdjęć. Już w pierwszym tygodniu zdjęć cała woda z jeziora przesiąkła przez dno.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
