Wszyscy mówią: kocham cię

Wszyscy mówią: kocham cię to muzyczna komedia Woody’ego Allena, opowiadająca o zamożnej, liberalnej rodzinie z Nowego Jorku, której członkowie przemieszczają się między Manhattanem, Paryżem a Wenecją. Joe Berlin, pisarz mieszkający w Paryżu, wciąż pozostaje związany ze swoją byłą żoną Steffi, która wyszła za mąż za Boba i dba o spójność ich patchworkowego domu. Córka Joe, D.J., knuje, jak wyswatać ojca z poznaną kobietą, podczas gdy inni krewni w ciągu roku mierzą się z własnymi romantycznymi perypetiami.

Allen wyreżyserował film i napisał do niego scenariusz. Jest to dwudziesta czwarta z czterdziestu ośmiu pełnometrażowych produkcji w jego dorobku, zrealizowana pomiędzy filmami Jej wysokość Afrodyta a Przejrzeć Harry'ego. W obsadzie znaleźli się: Allen jako Joe, Natasha Lyonne jako D.J., Goldie Hawn jako Steffi, Alan Alda jako Bob, Drew Barrymore jako Skylar oraz Edward Norton jako Holden; w napisach końcowych wymieniono łącznie 117 aktorów.

Budżet produkcji wyniósł około 20 milionów dolarów, natomiast wpływy z wyświetleń na świecie wyniosły mniej więcej połowę tej kwoty. Krytycy filmowi ocenili obraz na 7,2/10 na podstawie 43 recenzji. Widzowie byli mniej entuzjastyczni – w serwisie IMDb film otrzymał notę 6,7/10 przy około 41 000 głosów, a w TMDB ocenę 6,4/10 przy mniej więcej 740 głosach.