Statek widmo
Krótki opis
Ekipa ratownicza pod wodzą Maureen Epps i kapitana Seana Murphy’ego zostaje wynajęta do odholowania pasażerskiego liniowca, który dryfuje po Morzu Beringa, tysiące kilometrów od miejsca, w którym zaginął przed dziesięcioleciami. Włoski luksusowy statek zniknął bez wysłania sygnału wzywającego pomocy, a prawo morskie pozwala osobie, która wejdzie na opuszczoną jednostkę na wodach międzynarodowych, przejąć ją na własność. Gdy załoga zaczyna holować statek do portu, dochodzi do dziwnych zdarzeń, które więżą ich na pokładzie. Szybko odkrywają, że jednostka nie jest tak bezludna, jak początkowo się wydawało.
Reżyserem filmu jest Steve Beck; była to jego druga pełnometrażowa produkcja po „Trzynastu Duchach” z poprzedniego roku. Scenariusz napisali Mark Hanlon i John Pogue, a producentami zostali Robert Zemeckis, Joel Silver oraz Gilbert Adler. W głównych rolach wystąpili Gabriel Byrne i Julianna Margulies, a w obsadzie znaleźli się także Desmond Harrington, Ron Eldard, Isaiah Washington i Karl Urban. Film zrealizowano przy umiarkowanym budżecie, a jego światowe wpływy wyniosły w przybliżeniu dwukrotność kosztów produkcji, co stanowi solidny wynik komercyjny jak na horror.
Reakcje widzów były podzielone, choć zainteresowanie filmem utrzymało się przez lata. W serwisie IMDb obraz uzyskał poniżej przeciętnej ocenę 5,6/10 na podstawie około 117 000 głosów, natomiast w TMDB ocenia go 6/10 znacznie mniejsza grupa, licząca około 2 800 osób. Ocena krytyków wynosząca 3,9/10 na podstawie 128 recenzji jest jeszcze niższa niż noty widzów, co sugeruje, że film zyskał większe uznanie w oczach fanów gatunku niż w oczach recenzentów.
Co pozostało za kulisami
- Projekt ogromnego statku pasażerskiego „Antonia Graza”, na który trafiają bohaterowie, oparty jest na luksusowym włoskim liniowcu „Andrea Doria”, który 25 lipca 1956 roku niedaleko Nowego Jorku zderzył się w mgle ze szwedzkim liniowcem „Stockholm” i zatonął następnego ranka.
- Tańce na pokładzie i w sali balowej, pokazane w scenie otwierającej, były ugruntowaną tradycją rejsów transatlantyckich i organizowane przez kapitana na krótko przed zakończeniem podróży („Bal Kapitana”).
- Początkowo w scenie otwierającej ludziom na parkiecie odcinano głowy wyrwanym kablem, a nie przecinano na pół, jak w filmie. Kierownictwo studia nie było zachwycone tym pomysłem i nalegało na zmiany w scenariuszu.
- Podczas zdjęć na Złotym Wybrzeżu w Australii zbudowano specjalną ochronną siatkę przed rekinami, ponieważ żaden z aktorów nie chciał pracować w wodzie z nimi.
- Zdjęcia do filmu kręcono na Złotym Wybrzeżu w Australii oraz w Vancouver (Kanada) przez trzy miesiące: rozpoczęły się 24 stycznia, a zakończyły 24 kwietnia 2002 roku.
- Rola kapitana Murphy’ego miała przypaść Brianowi Coxowi.
- Roboczym tytułem filmu była „Chimera”, a początkowo miał go reżyserować Christopher McQuarrie, ale szybko wycofał się z projektu.
- Według kapitana „Antonii Graza” wszystkie ich problemy zaczęły się po uratowaniu rozbitka „Lorelei”. „Lorelei” to tytuł znanego niemieckiego poematu, który opowiada o istotach podobnych do syren, wabiących statki i marynarzy na zagładę.
- Zdjęcie tonącego statku pasażerskiego, które pokazuje kapitanowi Murphy’emu, w rzeczywistości należy do silnie przechylonego po zderzeniu włoskiego liniowca „Andrea Doria”.
- Historia powstania filmu rozpoczęła się od wystawionego na sprzedaż scenariusza pod tytułem „Chimera”. Zgodnie z tym scenariuszem film miał być stosunkowo bezkrwawym thrillerem psychologicznym, w którym czterech członków grupy ratowniczej z różnych powodów popada w szaleństwo i zaczyna polować na siebie nawzajem. Akcja rozgrywała się na opuszczonym oceaniczny liniowcu „Chimera”, który zaginął w połowie lat 60. i został znaleziony na środku Oceanu Atlantyckiego.
- Podczas kręcenia podwodnej sceny pod koniec filmu, ubranie Emily Browning nieustannie wypływało nad głowę. Aby tego uniknąć, do spódnicy aktorki przymocowano specjalny ciężar.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
