Anastazja
Krótki opis
Anastazja to przygodowa animacja osadzona w Rosji targanej rewolucją. Najmłodsza córka rodziny imperialnej jako dziecko przeżywa upadek Romanowów, lecz w chaosie towarzyszącym tym wydarzeniom traci pamięć. Dziesięć lat później żyje jako sierota o imieniu Anya, posiadając jedynie mgliste wspomnienia przeszłości, której nie potrafi zidentyfikować. Zdeterminowana, by odnaleźć babcię, która w jej przekonaniu wciąż żyje, wyrusza w podróż do Paryża. Pod opiekę biorą ją dwaj oszuści, Dimitri i Vladimir, którzy planują przedstawić ją jako zaginioną wielką księżną w zamian za nagrodę, choć Dimitri ma własną historię z dziewczynką, której niegdyś pomógł ocalić życie. Na ich tropie jest czarnoksiężnik Rasputin, wspierany przez swojego towarzysza, nietoperza Bartoka, który za wszelką cenę chce dopilnować, by zagubiona księżniczka nigdy nie dotarła do celu.
Film z 1997 roku wyreżyserowali Gary Goldman i Don Bluth, którzy wcześniej współpracowali przy takich produkcjach jak Calineczka, Troll w Nowym Jorku oraz Zakochany Pingwin, a później stworzyli Bartoka Wspaniałego i Titan: Nowa Ziemia. Scenariusz napisali Susan Gauthier, Bob Tzudiker i Noni White, natomiast producentami byli Goldman i Bluth wraz z Laurą Jo Wentworth. W rolach głosowych wystąpili: Meg Ryan jako Anya, John Cusack jako Dimitri, Kelsey Grammer jako Vladimir, Christopher Lloyd jako Rasputin, Hank Azaria jako Bartok oraz Bernadette Peters jako Sophie.
Budżet produkcji wyniósł 53 milionów USD, a wpływy z całego świata osiągnęły poziom 140 milionów USD, co było solidnym wynikiem jak na pełnometrażową animację z tamtego okresu. Widzowie ocenili film na 7,2/10 w serwisie IMDb (na podstawie 146 000 głosów) oraz 7,6/10 w TMDB. Z kolei ocena krytyków wynosi 7,4/10 na podstawie 58 recenzji, co świadczy o szerokim uznaniu zarówno wśród recenzentów, jak i publiczności.
Co pozostało za kulisami
- Most w Paryżu, na którym rozgrywa się finałowa bitwa, to Most Aleksandra III – dziadka prawdziwej Anastazji. Most został ufundowany na pamiątkę sojuszu francusko-rosyjskiego przez cara Mikołaja II w październiku 1896 roku i wzniesiony w ciągu czterech lat. Nazwany został na cześć jego ojca – cara Aleksandra III. Został otwarty w przeddzień Wystawy Światowej w 1900 roku.
- Film animowany rozpoczyna się balem kostiumowym (połączonym z obchodami 300-lecia rodu Romanowów), który według fabuły odbywa się w 1916 roku. W rzeczywistości ten bal miał miejsce trzynaście lat wcześniej – w 1903 roku, i po nim nie organizowano już takich bali, a 300-lecie rodu Romanowów obchodzono w 1913 roku.
- We wszystkich scenach pokazany jest nie Pałac Zimowy, a Pałac Jekateryniński w Carskim Siole, jego budynki zewnętrzne i wnętrza – Złote Wrota, cyrkumferencje, jasna galeria, w której odbywał się bal – w niej, w szczególności, wiernie przedstawiono nawet wzór parkietu.
- Anastazja w 1916 roku miała nie 8 lat, a 15. A w roku rewolucji miała 16 lat.
- Maria Fiodorowna emigrowała nie do Paryża, a do Kopenhagi.
- Rysunek, który na początku mała Anastazja pokazuje babci, jest również prawdziwy, ale Anastazja narysowała go w 1914 roku i podarowała nie babci, a ojcu.
- Muzyczna szkatułka istniała również w rzeczywistości, ale Maria Fiodorowna podarowała ją Anastazji na jej trzynaste urodziny. Ponadto, zamiast tańczących figurek Mikołaja i Aleksandry, w prawdziwej szkatułce była po prostu srebrna balerina.
- W fabule Rasputin był wrogiem rodziny Romanowów i pragnął ich śmierci, za co Mikołaj II go wyrzucił. W rzeczywistości Rasputin nigdy nie życzył śmierci Mikołajowi i jego rodzinie, a car z nim nie konfrontował się.
- W fabule Rasputin tonie w rzece w roku rewolucji – w 1917 roku. W rzeczywistości został zabity pod koniec 1916 roku.
- Dziwna katedra-drapacz chmur, pokazana na początku panoramicznego przelotu nad Petersburgiem dziesięć lat po rozpoczęciu akcji, jest częściowo wzorowana na świątyni Zbawiciela na Krwi. Jednak ta świątynia jest znacznie mniejsza i ma 9 kopuł.
- Miasto nad Newą w filmie animowanym jest nazywane Sankt Petersburgiem zarówno w 1917, jak i w 1927 roku. W rzeczywistości w 1917 roku nazywało się Petrogradem, a w 1927 roku – Leningradem.
- Włodzimierza często nazywa się Władem. Zazwyczaj Wład to skrócona forma imienia Władysław.
- Kiedy pokazują portret rodziny carskiej, księżniczki mają rude włosy, podczas gdy w rzeczywistości są brunetkami (bliżej brunetek).
- Na dużym portrecie z Mikołajem II, Aleksandrą i ich dziećmi, który wisi w sali balowej, po lewej stronie Anastazji przedstawiony jest pies. To prawdziwy spaniel o imieniu Joy, który należał do Aleksego i został znaleziony żywy w domu Ipatiewa. Pies Anastazji, Jimmy, wtedy nie przeżył.
- Rasputin po śmierci znajdował się w czyścu, co jest zgodne z wierzeniami katolickimi, a nie prawosławnymi.
- Radzieckie paszporty w 1927 roku nie były czerwone, a ciemnozielone, przy czym używane były tylko do podróży zagranicznych (system paszportowy w ZSRR został wprowadzony dopiero w 1932 roku).
- W scenie, w której Anastazja i Dmitrij tańczą na statku, włosy Anastazji stają się to dłuższe, to krótsze, gdy odwraca się tyłem.
- Kiedy Meg Ryan zaproponowano podłożenie głosu Anastazji, początkowo wahała się – czy przyjąć udział w projekcie, czy też go odrzucić. Po usłyszeniu o jej niepewności, pracownicy studia filmowego 20th Century Fox wzięli repliki bohaterki Ryan z melodramatu Nory Ephron „Bezsenność w Seattle” (1993) i nałożyli je na krótki fragment animacji, w którym mówi Anastazja. Ten klip przesłano aktorce, a ona natychmiast wyraziła zgodę na udział w projekcie.
- Kiedy reżyserzy Don Bluth i Gary Goldman prowadzili badania rzeczywistych wydarzeń w Rosji na początku XX wieku, okazało się, że prawdziwa historia Anastazji i dynastii Romanowów nie do końca pasuje do projektu przeznaczonego przede wszystkim dla dziecięcej widowni. Postanowili wziąć za punkt wyjścia jedynie tragiczny koniec Romanowów i rewolucję, która doprowadziła do obalenia monarchii, i zastanowić się, co by było, gdyby Anastazja uniknęła śmierci. Innymi słowy, Bluth i Goldman woleli suche przedstawienie faktów stworzenie „mitu” lub „baśni”.
- Podczas piosenki „Plotka w Sankt Petersburgu” w jednej scenie w tle można zobaczyć sklep o nazwie „Paweł Bure”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
