Anastazja
Kraj
Produkcja
Budżet
$53 000 000
Opłaty
$139 804 348
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Tommy Swerdlow
Producent
Gary Goldman, Don Bluth, Laura Jo 'L.J.' Wentworth, Maureen Donley
Operator
Kompozytor
Artysta
Michael Peraza Jr., David Munier, Steven E. Gordon
Casting
Brian Chavanne
Instalacja
Fiona Trayler, Bob Bender
Cały zespół (66)
Cały zespół (66)
Krótki opis
Rok 1913. Dynastia Romanowów przygotowuje się do uroczystych obchodów 300. rocznicy objęcia władzy nad Rosją. Niekwestionowaną królową wydanego z tej okazji wspaniałego balu jest młoda księżniczka Anastazja. Anastazję zasmuca fakt, że jej ukochana babka, cesarzowa Maria, już wkrótce opuści Rosję i powróci do Paryża, w którym mieszka od wielu lat. Maria ofiarowuje wnuczce wspaniały prezent: pozytywkę, która wygrywa specjalną kołysankę. Na kluczu otwierającym pozytywkę wygrawerowano inskrypcję, która obiecuje, że już wkrótce Anastazja i Maria spotkają się w Paryżu. Sprawy potoczą się jednak zupełnie inaczej...
Co pozostało za kulisami
- Most w Paryżu, na którym rozgrywa się finałowa bitwa, to Most Aleksandra III – dziadka prawdziwej Anastazji. Most został ufundowany na pamiątkę sojuszu francusko-rosyjskiego przez cara Mikołaja II w październiku 1896 roku i wzniesiony w ciągu czterech lat. Nazwany został na cześć jego ojca – cara Aleksandra III. Został otwarty w przeddzień Wystawy Światowej w 1900 roku.
- Podczas piosenki „Plotka w Sankt Petersburgu” w jednej scenie w tle można zobaczyć sklep z napisem „Paweł Bure”.
- Film animowany rozpoczyna się balem kostiumowym (połączonym z obchodami 300-lecia rodu Romanowów), który według fabuły odbywa się w 1916 roku. W rzeczywistości ten bal miał miejsce trzynaście lat wcześniej – w 1903 roku, i po nim nie organizowano już takich bali, a 300-lecie rodu Romanowów obchodzono w 1913 roku.
- We wszystkich scenach pokazany jest nie Pałac Zimowy, a Pałac Jekateryniński w Carskim Siole, jego budynki zewnętrzne i wnętrza – Złote Wrota, cyrkumferencje, jasna galeria, w której odbywał się bal – w niej, w szczególności, wiernie przedstawiono nawet wzór parkietu.
- Anastazja w 1916 roku miała nie 8 lat, a 15. A w roku rewolucji miała 16 lat.
- Maria Fiodorowna emigrowała nie do Paryża, a do Kopenhagi.
- Rysunek, który na początku mała Anastazja pokazuje babci, jest również prawdziwy, ale Anastazja narysowała go w 1914 roku i podarowała nie babci, a ojcu.
- Muzyczna szkatułka istniała również w rzeczywistości, ale Maria Fiodorowna podarowała ją Anastazji na jej trzynaste urodziny. Ponadto, zamiast tańczących figurek Mikołaja i Aleksandry, w prawdziwej szkatułce była po prostu srebrna balerina.
- W fabule Rasputin był wrogiem rodziny Romanowów i pragnął ich śmierci, za co Mikołaj II go wyrzucił. W rzeczywistości Rasputin nigdy nie życzył śmierci Mikołajowi i jego rodzinie, a car z nim nie konfrontował się.
- W fabule Rasputin tonie w rzece w roku rewolucji – w 1917 roku. W rzeczywistości został zabity pod koniec 1916 roku.
- Dziwna katedra-drapacz chmur, pokazana na początku panoramicznego przelotu nad Petersburgiem dziesięć lat po rozpoczęciu akcji, jest częściowo wzorowana na świątyni Zbawiciela na Krwi. Jednak ta świątynia jest znacznie mniejsza i ma 9 kopuł.
- Miasto nad Newą w filmie animowanym jest nazywane Sankt Petersburgiem zarówno w 1917, jak i w 1927 roku. W rzeczywistości w 1917 roku nazywało się Petrogradem, a w 1927 roku – Leningradem.
- Włodzimierza często nazywa się Władem. Zazwyczaj Wład to skrócona forma imienia Władysław.
- Kiedy pokazują portret rodziny carskiej, księżniczki mają rude włosy, podczas gdy w rzeczywistości są brunetkami (bliżej brunetek).
- Na dużym portrecie z Mikołajem II, Aleksandrą i ich dziećmi, który wisi w sali balowej, po lewej stronie Anastazji przedstawiony jest pies. To prawdziwy spaniel o imieniu Joy, który należał do Aleksego i został znaleziony żywy w domu Ipatiewa. Pies Anastazji, Jimmy, wtedy nie przeżył.
- Rasputin po śmierci znajdował się w czyścu, co jest zgodne z wierzeniami katolickimi, a nie prawosławnymi.
- Radzieckie paszporty w 1927 roku nie były czerwone, a ciemnozielone, przy czym używane były tylko do podróży zagranicznych (system paszportowy w ZSRR został wprowadzony dopiero w 1932 roku).
- W scenie, w której Anastazja i Dmitrij tańczą na statku, włosy Anastazji stają się to dłuższe, to krótsze, gdy odwraca się tyłem.
- Kiedy Meg Ryan zaproponowano podłożenie głosu Anastazji, początkowo wahała się – czy przyjąć udział w projekcie, czy też go odrzucić. Po usłyszeniu o jej niepewności, pracownicy studia filmowego 20th Century Fox wzięli repliki bohaterki Ryan z melodramatu Nory Ephron „Bezsenność w Seattle” (1993) i nałożyli je na krótki fragment animacji, w którym mówi Anastazja. Ten klip przesłano aktorce, a ona natychmiast wyraziła zgodę na udział w projekcie.
- Kiedy reżyserzy Don Bluth i Gary Goldman prowadzili badania rzeczywistych wydarzeń w Rosji na początku XX wieku, okazało się, że prawdziwa historia Anastazji i dynastii Romanowów nie do końca pasuje do projektu przeznaczonego przede wszystkim dla dziecięcej widowni. Postanowili wziąć za punkt wyjścia jedynie tragiczny koniec Romanowów i rewolucję, która doprowadziła do obalenia monarchii, i zastanowić się, co by było, gdyby Anastazja uniknęła śmierci. Innymi słowy, Bluth i Goldman woleli suche przedstawienie faktów stworzenie „mitu” lub „baśni”.
- Podczas piosenki „Plotka w Sankt Petersburgu” w jednej scenie w tle można zobaczyć sklep o nazwie „Paweł Bure”.
Podobne filmy
8.6/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
