Wyspa doktora Moreau
Krótki opis
Po katastrofie lotniczej nad Pacyfikiem negocjator ONZ Edward Douglas cudem przeżywa i zostaje uratowany, a następnie przewieziony na odludną wyspę. Tam spotyka Montgomery'ego, neurochirurga, który go znalazł, oraz doktora Moreau, genetyka, do którego wyspa należy. Douglas stopniowo dowiaduje się, że Moreau zmienia kod DNA zwierząt, aby stworzyć istoty podobne do ludzi, i że dziwni mieszkańcy wyspy żyją pod jego władzą.
Film jest adaptacją powieści H. G. Wellsa, z Marlonem Brando w roli doktora Moreau, Val Kilmerem jako Montgomerym, Davidem Thewlisem jako Douglasem, Fairuzą Balk jako Aissą i Ronem Perlmanem jako Sayer of the Law. John Frankenheimer wyreżyserował go na podstawie scenariusza Richarda Stanleya i Ron Hutchinsona. Było to jego trzynasty film jako reżyser, po Kula w łeb, a przed Andersonville.
Wydany w sierpniu 1996 roku, kosztował około 40 milionów USD i zarobił około 50 milionów USD na całym świecie. Oceny są niskie: na IMDb ma 4,6 na 10 z około 38 tysięcy głosów, a na TMDB 4,9 na 10 z około 596 głosów. Ocena krytyków 4,4 na 10 z 35 recenzji stawia go blisko ocen publiczności, więc widzowie i krytycy przyjęli go bez entuzjazmu.
Co pozostało za kulisami
- Richard Stanley marzył o nakręceniu filmu godnego oryginału: przez kilka lat pisał scenariusz, a następnie udał się do Hollywood z teczką szkiców koncepcyjnych. New Line Cinema zainteresowało się projektem, do głównej roli wybrano Marlona Brando, a stanowisko reżysera planowano powierzyć Romanowi Polańskiemu. Zszokowany Stanley zwrócił się do czarnoksiężnika, aby ten przeprowadził dla niego rytuał na szczęście. Następnego dnia Brando spotkał się osobiście ze Stanleyem, który później przekonał studio do powrotu na stanowisko reżysera.
- Brando nie po raz pierwszy odmawiał nauki scenariusza, a asystentka czytała mu tekst do słuchawki, co jest widoczne w niektórych scenach.
- David Twillis opowiadał, że ze względu na ciągłe poprawki scenariusza trudno było się w nim połapać, dlatego połowę dialogów z Brando improwizowali.
- Marlon Brando tak bardzo zżył się z aktorem Nelsonem De La Rozą, że zażądał, aby dać mu więcej czasu przed kamerą: uszyto mu kostium podobny do Marlona i stał się jego małą kopią w kadrze. Uważa się, że ich duet zainspirował scenarzystów serii filmów o Austinie Powersie do stworzenia postaci Mini-Me.
- Atmosfera na planie była napięta – Marlon Brando, przygnębiony samobójstwem córki, na pewien czas opuścił Australię; Richard Stanley odmawiał spotkań z kierownictwem studia i nie potrafił opanować Wesa Kilmera, co ostatecznie doprowadziło do jego zwolnienia. Obiecano mu wypłatę honorarium tylko pod warunkiem powrotu do Hollywood i unikania planu filmowego. Stanley dojechał do lotniska, ale nie wsiadł do samolotu i zaginął. Po pewnym czasie okazało się, że mieszka na jednej z plantacji. Grupa ochotników spotkała się z nim i zaproponowała powrót. Aby nie złamać umowy, Stanley przebrał się za jednego z ludzi-zwierząt, przedostał się na plan filmowy i nawet wystąpił w jednej ze scen.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
