Tristan i Izolda
Krótki opis
Tristan i Izolda to osadzony w średniowiecznej Brytanii romans, którego akcja toczy się po wycofaniu się wojsk rzymskich, gdy kraj jest podzielony między rywalizujące plemiona i znajduje się pod presją Irlandii. Sierota przygarnięta i wychowana przez lorda Marke'a, Tristan, wyrasta na najzdolniejszego wojownika swojego opiekuna. Po bitwie, w której zostaje ciężko ranny, zostaje wystawiony na morze i wyrzucony na irlandzki brzeg. Znajduje go młoda kobieta, która pielęgnuje go aż do powrotu do zdrowia, przy czym żadne z nich nie poznaje tożsamości drugiej osoby. Więź, która ich łączy, zostaje wystawiona na próbę, gdy dziewczyna zostaje wydana za mąż za brytyjskiego lorda w ramach próby zaprowadzenia pokoju między dwoma narodami, a lojalność Tristana wobec Marke'a ściera się z uczuciem do ukochanej.
Film wyreżyserował Kevin Reynolds, którego wcześniejsze dokonania to między innymi Robin Hood: Książę złodziei, Wodny świat oraz Hrabia Monte Christo. W rolach głównych wystąpili James Franco i Sophia Myles, a obok nich Rufus Sewell jako Marke oraz David O'Hara jako irlandzki król Donnchadh. Scenariusz napisał Dean Georgaris, a jedną z firm odpowiedzialnych za produkcję była Scott Free Productions należąca do Ridleya i Tony'ego Scotta. Przy budżecie wynoszącym około 31 milionów dolarów, obraz zarobił w światowym box office około 28 milionów dolarów, co stanowi skromny zwrot z inwestycji. W serwisie TMDB film otrzymał ocenę 6,7 na podstawie 869 głosów, co wskazuje na ogólnie pozytywny odbiór wśród widzów.
Co pozostało za kulisami
- Ten film planował nakręcić Ridley Scott jeszcze pod koniec lat 70., zaraz po pracy nad swoim debiutem „Pojedynek” (1977). Projekt ten odłożył jednak i przystąpił do zdjęć filmu science-fiction „Obcy – 8. pasażer Nostromo” (1979).
- Najbardziej znaną wersją historii Tristana i Izoldy stała się opera Richarda Wagnera (1813-1883), napisana w 1859 roku i po raz pierwszy wystawiona w 1865 roku. Gdy Sophii Myles po raz pierwszy zaproponowano rolę Izoldy, początkowo pomyślała, że będzie to ekranizacja opery Wagnera.
- Według Sophii Myles współpraca z Jamesem Franco (który zagrał Tristana) była trudna, ponieważ kategorycznie odmawiał on komunikacji z reżyserem Kevinem Reynoldsem. Sam aktor przyznał później, że wielokrotnie żałował zgody na udział w tym projekcie.
- Ostatni film firmy Franchise Pictures; po jego premierze spółka ogłosiła upadłość.
- Suknia ślubna Izoldy, granej przez Sophię Myles, była już wykorzystywana w miniserialu „Arabian Nights” (2000). Widzowie widzieli ją na Mili Avital, która wcielała się w postać Szecherezady.
- W różnych wersjach historii o Tristanie i Izoldzie mówi się o tym, że główni bohaterowie przypadkowo wypijają eliksir przeznaczony dla Izoldy i postaci granej przez Rufusa Sewella. Według reżysera Kevina Reynoldsa ten zwrot akcji wydał mu się głupi i niepotrzebny, ponieważ rzucał cień na miłość głównych bohaterów. Nie był on pierwszym, który zdecydował się w ten sposób zmienić fabułę. Rosemary Sutcliff, która w 1971 roku napisała powieść o Tristanie i Izoldzie, badała w swoim czasie wczesne wersje tej historii i również nigdzie nie natknęła się na wzmianki o eliksirze miłości. Przypuszczała ona, że element ten dodano do linii fabularnej, aby usprawiedliwić przed cenzorami reprezentującymi Kościół „nieobyczajne” zachowanie głównych bohaterów odczuwających do siebie pociąg.
- Twórcy filmu postanowili zmienić klasyczny finał, w którym Izolda umiera z tęsknoty po tym, jak Tristan odnosi śmiertelną ranę. Uznali, że takie zakończenie nie pasuje do charakteru bohaterki, dlatego pozostawili ją przy życiu. W jednym z pierwotnych wariantów scenariusza całą tę historię wspomina i opowiada starsza Izolda.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
