Dirty Dancing
Krótki opis
Latem 1963 roku siedemnastoletnia Frances „Baby” Houseman udaje się z rodziną na coroczne wakacje do kurortu w górach Catskills. Osłonięta od świata i przygotowująca się do studiów, spodziewa się kolejnego nudnego sezonu spędzonego w towarzystwie innych gości, jednak szybko zaczyna interesować się zapleczem ośrodka i światem instruktorów tańca. To właśnie tam poznaje Johnny’ego Castle’a, doświadczonego tancerza wywodzącego się z zupełnie innego środowiska. Gdy jego stała partnerka, Penny, nie może wystąpić, Baby zastępuje ją i w krótkim czasie opanowuje choreografię przed ważnym występem. Mimo podziałów społecznych narzuconych przez hotel oraz innych komplikacji zagrażających zarówno ich występowi, jak i relacji, między tą dwójką rodzi się głębokie uczucie.
Film w reżyserii Emile’a Ardolino, oparty na scenariuszu Eleanor Bergstein i wyprodukowany przez Lindę Gottlieb, z Jennifer Grey w roli Baby i Patrickiem Swayze jako Johnnym, w rolach drugoplanowych występują Jerry Orbach, Cynthia Rhodes, Jack Weston i Jane Brucker. Był to pierwszy pełnometrażowy obraz Ardolino i najwcześniejszy z czterech jego znanych dzieł reżyserskich, poprzedzający filmy Wszystko jest możliwe, Trzech mężczyzn i mała dama oraz Zakonnica w przebraniu.
Produkcja, której budżet wyniósł około 6 milionów dolarów, odniosła ogromny sukces komercyjny, zarabiając na całym świecie w przybliżeniu 215 milionów dolarów. W serwisie IMDb film posiada ocenę 7,1 przy około 279 000 głosów, a w TMDB ocenę 7,3 na podstawie ponad 6 600 głosów. Ocena krytyków wynosi 6,3 przy 80 recenzjach. Różnica między notą krytyków a ocenami widzów sugeruje, że obraz bardziej trafił do szerokiej publiczności niż do recenzentów.
Co pozostało za kulisami
- Scena, w której Johnny i Baby czołgają się po podłodze naprzeciw siebie, nie była planowana w filmie. Aktorzy po prostu psocili i rozgrzewali się przed nagraniem numeru tanecznego, ale reżyser tak bardzo spodobały mu się te ujęcia, że zdecydował się je zostawić w filmie.
- Film kręcono latem, ale scena z podnoszeniem na rękach była nagrywana w październiku. Ponieważ liście na drzewach już zmieniły kolor, ekipa filmowa musiała malować liście w tle, a przy dokładnym przyjrzeniu się można zauważyć kilka pominiętych miejsc.
- Przez cały film Johnny i Baby konsekwentnie noszą bardzo kontrastowe kolory: ona w jasnych tonach, a on w bardzo ciemnych.
- Aktorom grającym główne role w filmie – siedemnastoletniej Baby i „młodzieńcowi” Johnnemu – w rzeczywistości było odpowiednio 27 i 35 lat.
- Taniec, który Patrick Swayze i Jennifer Grey wykonywali w scenie miłosnej, był w rzeczywistości ich tańcem z castingu i w zasadzie nie planowano go umieszczać w filmie.
- Cytat z filmu „Nikt nie powinien spychać Baby w kąt” zajął dziewięćdziesiąte ósme miejsce w rankingu słynnych cytatów filmowych Amerykańskiego Instytutu Filmowego (ze stu).
- Podczas prób obie drużyny tancerzy trzymano osobno, aby nie widziały prób drugiej drużyny, co było konieczne, aby wzmocnić ducha rywalizacji wśród tancerzy.
- Wszystkie triki Patrick Swayze wykonywał samodzielnie. Podczas kręcenia sceny z kłodem wielokrotnie upadał i uszkodził nogę, która spuchła.
- Relacje między dwoma głównymi aktorami filmu były nierówne. Mieli już problemy ze sobą podczas pracy nad wojennym dramatem Johna Miliusa „Czerwony świt” (1984), ale opanowali się i przeszli test kamery. Wkrótce jednak wszystko wróciło do normy i przed kręceniem każdej sceny zaczęły się kłótnie. Twórcy filmu obawiali się, że aktorzy nie będą w stanie przekonująco zagrać w scenach miłosnych, więc producentka i scenarzystka Elinor Bergstein oraz reżyser Emile Ardolino zmusili Patricka Swayzego i Jennifer Grey do ponownego obejrzenia ujęć z testu kamery. To pomogło i przyniosło pożądany efekt.
- Próby wielokrotnie przeradzały się w imprezy w stylu disco, w których brała udział prawie cała obsada aktorska – nawet ci, którzy nie umieli tańczyć, jak na przykład Jack Weston. Taniec i pijaństwo trwały niemal bez przerwy, a aktorzy i aktorki wkrótce zaczęli utożsamiać się ze swoimi postaciami. Elinor Bergstein wykorzystała to i nakazała aktorom improwizować, choć zakazała im wszelkich kontaktów fizycznych.
- Wyznania religijne bohaterów filmu nie są nigdzie wspominane, ale zakłada się, że rodzina bohaterki granej przez Jennifer Grey jest żydowska.
- Kiedy w filmie Baby mówi, że jej prawdziwe imię to Francis „na cześć pierwszej kobiety w gabinecie”, ma na myśli Frances Perkins, która była w gabinecie ministrów USA i została sekretarzem pracy.
- Pogoda podczas kręcenia filmu nie dopisywała – były i ulewne deszcze, i okresy nieznośnego upału (do 41 stopni Celsjusza na zewnątrz). Biorąc pod uwagę obecność kamer i sprzętu oświetleniowego w pobliżu, w pomieszczeniach dochodziło do 49 stopni Celsjusza. Według choreografa Kenny’ego Ortegi, podczas jednego dnia zdjęciowego przez 25 minut omdlało z gorąca 10 osób. Pole Truman, starszej aktorce, zrobiło się słabo i trzeba ją było zawieźć do szpitala. Wkrótce potem temperatura na zewnątrz spadła do 4 stopni Celsjusza, kiedy właśnie kręcono słynną scenę z kąpielą. Członkowie ekipy filmowej byli w płaszczach, rękawicach i ciepłych butach, a Patrick Swayze i Jennifer Grey musieli się rozebrać i zanurzyć w lodowatej wodzie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
