Legenda telewizji
Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004)
Produkcja
Budżet
$26 000 000
Opłaty
$90 540 221
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Alex Wurman
Producent
Aktorzy
Will Ferrell
Ron Burgundy
Krystyna Apłegat
Veronica Corningstone
Paweł Rad
Brian Fantana
Steve Carell
Brick Tamland
David Koechner
Champ Kind
Fred Willard
Ed Harken
Kris Parnell
Garth Holliday
Ketrin Han
Helen
Krótki opis
Akcja filmu Legenda telewizji toczy się w San Diego w latach 70. Fabuła skupia się na lokalnym prezenterze wiadomości, który cieszy się statusem celebryty i prowadzi beztroskie życie zawodowe. Jego pozycja zostaje zachwiana, gdy stacja zatrudnia Veronicę Corningstone – ambitną reporterkę, która nie ma zamiaru zajmować się wyłącznie lekkimi tematami uznawanymi za „kobiece”. Początkowo Ron toleruje jej obecność, zakładając, że pozostanie ona w roli podporządkowanej, jednak Veronica pragnie zasiąść za głównym biurkiem prezenterów, co sprawia, że profesjonalna rywalizacja zmienia się w otwartą wojnę.
Film wyreżyserował Adam McKay, który napisał scenariusz wspólnie z Willem Ferrellem. Był to pierwszy pełnometrażowy obraz w reżyserii McKay, po którym w tym samym roku powstał Wake Up, Ron Burgundy: The Lost Movie, a później takie tytuły jak Ricky Bobby - Demon prędkości, Bracia przyrodni oraz Big Short. W rolę Rona wcielił się Will Ferrell, a Veronicę zagrała Christina Applegate. W rolach drugoplanowych wystąpili Paul Rudd, Steve Carell, David Koechner i Fred Willard, natomiast producentem był Judd Apatow.
Przy budżecie wynoszącym 26 milionów dolarów, produkcja zarobiła na całym świecie około 91 milionów dolarów. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7,1/10 na podstawie około 399 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 6,7/10 przy 4 759 głosach. Ocena krytyków na poziomie 6,3/10 z 202 recenzji jest niższa niż nota przyznana przez widzów w IMDb. W 2013 roku ukazała się kontynuacja pod tytułem Legenda telewizji 2: Kontynuacja.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na wzór autobiograficznego show, które Will Ferrell obejrzał o Jessice Savitch, gdzie jeden z jej współpracowników przyznał, że kiedyś był absolutnym szowinistą.
- W pierwszej wersji scenariusza pojawiła się lista potencjalnych aktorów: Champ Kind: John C. Reilly Brick Tamland: Ben Stiller Ed Harken: Ed Harris Garth Holliday: Dan Aykroyd Frank Witchard: Alec Baldwin W scenariuszu wymieniono również innych członków proponowanego zespołu informacyjnego – Marshalla Connorsa i Williama H. Maceya.
- Znaczna część scen z zwiastunów została całkowicie wycięta z ostatecznej wersji filmu. Były tam sceny, w których Burgundy zasłania się przed kulą przeznaczoną dla Veroniki, a następnie ujęcia, jak wychodzą z telewizyjnego vana do wiwatującej publiczności, a Burgundy ma opatrunek na ranie. Zniknęła również wypowiedź Rona, gdy na przyjęciu pyta Gartha o jego rozwód. I wycięto ujęcia, na których Ron uderza się o otwarte szuflady szafki z kartoteką i upada; alternatywny dialog, w którym Ron pyta Veronicę, o czym marzy. Scena, w której Veronica i Ron namiętnie się obejmują na stole konferencyjnym, a następnie stół się łamie. Scena, w której Ron podziwia swój billboard reklamowy. Scena, w której stoi na poboczu drogi z długą brodą i gitarą za plecami, próbując złapać autostopem, i inne.
- Wielu z aktorów, podobnie jak Will Ferrell, dobrze zna się na sztuce improwizacji i czasami dawali po 20 różnych wariantów odpowiedzi, próbując pierwszego, co im przyjdzie do głowy.
- Samochód, który Ron pożyczył, to Pontiac z 1970 roku, prawdopodobnie model Catalina (dwudrzwiowy, z twardym dachem).
- Wszystkie sceny z Amy Poehler zostały usunięte z filmu.
- W scenie bójki ulicznej uczestniczyło 23 osoby.
- Maggie Gyllenhaal przesłuchiwano do roli Veroniki.
- Scena w zoo rozgrywa się w starym zoo w Los Angeles, które zostało zamknięte w 1965 roku. Ocalałe budynki są atrakcjami w Griffith Park.
- Fraza Champa: „Zaproszę twoją mamę, Dorothy Mantouse, na dobrą kolację z owocami morza i nigdy do niej nie zadzwonię”, to nawiązanie do serii komiksów „Odważny Dan: Pilot z przyszłości”, gdzie główny złoczyńca Mecone w ten sam sposób groził matce Dana, Dorothy.
- Początkowo producentem projektu był Paul Thomas Anderson.
- Kiedy na monitorze w studio pojawiają się napisy końcowe, a Ron i Veronica żartują ze sobą, dwóch scenarzystów w tych napisach, John Hamm i Adam Scott, to bliscy przyjaciele Paula Rudda.
- Od czasu premiery filmu krążyły plotki o sequelu. Jego prezentacje odbywały się dla studia Paramount, ale bez skutku. Will Ferrell później oświadczył, że prace nad sequelem rozpoczną się w 2012 roku.
- Według pana Burgundy'ego, pełne imię Rona to Ronald Joseph Aaron Burgundy.
- Budynek NBC znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie centrum miasta San Diego, w jednym kadrze z nim można zauważyć Horton Plaza. NBC nie było w tym budynku do grudnia 2001 roku.
- Łódź, którą ciągnie wiewiórka w jednym z pierwszych wydania wiadomości, to Ski Nautique z lat 90. firmy Correct Craft.
- Chociaż akcja filmu rozgrywa się w latach 70., podczas spotkania Rona Burgundy'ego z motocyklistą w tle przejeżdża Ford Econoline z lat 1997–2002.
- Podczas bójki spikerów Champ rzuca mężczyzną w przednią szybę samochodu. To Chevrolet El Camino z lat 1982-1987. Cztery prostokątne reflektory go zdradzają. Akcja filmu rozgrywa się w latach 70.
- Model furgonetki Dodge używany w scenie w zoo został wyprodukowany po raz pierwszy w 1979 roku, za późno na połowę lat 70., kiedy to rozgrywa się akcja filmu.
- Choć akcja filmu rozgrywa się w latach 70., na wielu panoramach San Diego można zauważyć nowoczesne budynki, takie jak wieże Hyatt i nowy stadion Petco.
- Akcja filmu rozgrywa się w latach 70., ale kiedy Ron Burgundy płacze po swoim psie, Brian ma na stole kostkę Rubika (2x2). Takie kostki stały się popularne w USA dopiero po 1979 roku.
- W barze można zauważyć butelkę rumu Malibu. Produkt ten pojawił się dopiero po 1980 roku.
- Pandy w zoo w San Diego pojawiły się dopiero po 1987 roku, a ich młode po 1999 roku.
- W niektórych ujęciach widać stadion Petco Park w San Diego, domowy stadion San Diego Padres, otwarty w kwietniu 2004 roku. W latach 70. Padres dzielili stadion o nazwie San Diego Stadium z San Diego Chargers.
- W pierwszej scenie z Brickiem mężczyzna za nim pije z aluminiowej puszki z wgłębieniem na górze. Takie puszki pojawiły się dopiero w latach 80.
- Kilka czcionek użytych w filmie nie zostało jeszcze opracowanych w latach 70., takich jak Geneva i Chicago.
- Podczas napisów początkowych marynarkę Rona czyści się rolką do ubrań. Najwcześniejszy patent na taki wałek został złożony w sierpniu 1983 roku.
- Podczas sceny otwierającej, na ujęciach z helikoptera widać niszczyciel rakietowy klasy Arleigh Burke. Pierwszy z tych okrętów został oddany do użytku dopiero w 1991 roku.
- Podczas bójki Rona i Veroniki w biurze Ron pryska sobie w oczy gazem pieprzowym. Takie aerozole pojawiły się dopiero w latach 80.
- Automat do gier w biurze spikerów wiadomości to Double Diamond wyprodukowany przez IGT, ten automat pojawił się dopiero w 1989 roku.
- Po scenie, w której Brian i Ron rozmawiają o Baxterze, pokazują Rona biegnącego w dół ulicy, aby wrócić na stację telewizyjną. Kiedy się z kimś zderza, słychać, jak wypowiada replikę, ale jego usta w tym momencie się nie poruszają.
- W scenie, w której Veronikę Corningstone wybierają na nową spikerkę, w pierwszej gazecie jej nazwisko jest napisane z błędem Cornerstone (zamiast Corningstone).
- Pod koniec sceny, w której Brick zaprasza Veronikę na imprezę do swoich spodni, asystenta reżysera nazywa się po imieniu - Ian. W filmie ta postać nie ma imienia.
- Kiedy Ron po raz pierwszy rozmawia ze swoim psem Baxterem, przednie łapy psa gwałtownie zmieniają pozycję przy zmianie ujęcia.
- Płaszcz Rona zmienia swoją pozycję na krześle, gdy rozmawia z Baxterem.
- Kiedy pokazują ręce Veroniki, które poprawiają ostatnie zdanie Rona, akapit powyżej tego zdania zupełnie nie pasuje do tego, co mówią w następnej scenie.
- Położenie tłumu stale się zmienia podczas sceny bójki Veroniki i Rona.
- Podczas przyjęcia, gdzie Ron spotyka Veronicę Corningstone, jego kieliszek w jednej scenie jest prawie pusty, a w następnej już pełen, z parasolką i owocami.
- Podczas sceny bójki spikerów, w momencie jej rozpoczęcia Brian potyka się i upada, jednak natychmiast po tym znajduje się w samym środku walki.
- Po scenie bójki spikerów, Ron i jego ekipa siedzą i piją piwo w biurze. Podczas tej sceny ilość piwa w butelkach ciągle się zmienia.
- Kiedy Ron odbiera Veronicę przed ich pierwszą randką, a Veronica czeka na niego w holu stacji telewizyjnej, zapina kurtkę. W następnej scenie jej kurtka jest znowu rozpięta.
- Kiedy Ed mówi o wprowadzeniu różnorodności na kanał, pozycja ołówków w tle zmienia się po zmianie ujęcia.
- Brian zamierza uderzyć pięścią prawą ręką w stół Eda, ale po zmianie ujęcia widać, że uderza lewą ręką.
- Kiedy Ron rozmawia ze swoim psem i je burrito w samochodzie, można zauważyć inne samochody. Ale w następnym ujęciu panoramicznym ich już nie ma.
- W scenie na moście, kiedy Ron rzuca burrito przez okno, niebo jest idealnie czyste. Jednak kiedy motocyklista upada, niebo jest zachmurzone.
- Podczas sceny poprzedzającej bójkę spikerów, druga ekipa spikerów podjeżdża na rowerach. Kiedy rozmawiają z Ronem i jego ekipą, odpychają rowery i te padają na ziemię. W następnej scenie rowerów już nie ma.
- W scenie na moście motocyklista upada za samochodem Rona. Jednak kiedy oni rozmawiają, motocykl leży na drodze przed samochodem.
- Kiedy Ron dmucha w ogień końcem swojego fletu, wyraźnie widać dyszę miotacza ognia.
- Z widoku z mostu, gdzie Ron zrzuca motocyklistę, można zrozumieć, że to w rzeczywistości nie San Diego, a Long Beach w Kalifornii.
- Kiedy Ron czyta z telepromptera frazę ze znakiem zapytania, widać, że słowa na teleprompterze nie odpowiadają temu, co powiedział Ron. Ale wcześniej wspomniano, że Ron przeczyta wszystko, co pokazuje teleprompter. Bezpośrednio po raporcie z napisem „Panda Watch day #5” dzieje się to samo.
- Podczas sceny bójki Rona i Veroniki, Veronica łamie antenę telewizyjną i biczuje nią Rona. Zanim się za nią chwyci, antena przesuwa się w bok i staje się jasne, że była już złamana.
- W scenie, w której Ron rzuca burrito przez okno samochodu, widać, jak burrito trafia motocyklistę i ten ślizga się po asfalcie, zanim się zatrzyma. W następnej scenie burrito leży daleko za miejscem, w którym zatrzymał się motocyklista, jakby nie uderzyło w motocyklistę, a zostało tam umieszczone przed tą sceną.
- W scenie po tym, jak Veronica zastąpiła Rona, Garth zapala cygaro dla Eda, jednak wyraźnie widać, że nie zostało nacięte i nie można go palić.
- W scenie w klubie jazzowym, kiedy Ron idzie na scenę, niektórzy statyści klaszczą, ale ich dłonie się nie dotykają.
- Po zwolnieniu Rona, idzie ulicą i potyka się o kilku ludzi. Mała dziewczynka strofuje go, a następnie idzie dalej z mamą. Ale po przejściu 20 metrów zatrzymuje się i zaczyna biec z powrotem do Rona.
- W napisach podczas rozmowy między psem Baxterem a niedźwiedziem o imieniu Kodiak, imię niedźwiedzia w różnych ujęciach jest pisane inaczej.
- Pod koniec filmu dziennikarz przy jami z niedźwiedziami traci obie ręce i można zauważyć, że jego prawdziwe ręce są złożone na piersi pod zapiętą kurtką.
- Kiedy Frank Witchell relacjonuje narodziny pandy pod koniec filmu, na jego mikrofonie widnieje symbolika 9. kanału, a nie 2. kanału. Chociaż w scenie bójki wspomniał, że jest z 2. kanału.
- Adam McKay powiedział, że w pierwszej wersji scenariusza chodziło o samolot pełen prezenterów telewizyjnych, który rozbił się w górach, po czym okazało się, że na tym samolocie przewożono małpy i przedmioty do sztuk walki. A następnie była bitwa między dziennikarzami-kanibalami a małpami.
- Meksykańska restauracja, którą Veronica odwiedza z dziewczynami ze stacji, nazywa się „Escupimos en su Alimento”. Po hiszpańsku oznacza to – „plujemy wam do jedzenia”.
- Numer rejestracyjny samochodu Rona Burgundy to „IM #1”.
- W nocnym klubie Ron gra jazz na flecie w stylu Iana Andersona, głównego wokalisty i flecisty grupy Jethro Tull. Pod koniec utworu Ron krzyczy „Hej, akwalung!”, co jest cytatem z piosenki Aqualung zespołu Jethro Tull, tytułowego utworu z ich albumu z 1971 roku. Ponadto gra ten sam riff co w tej piosence, a cała scena obfituje w nawiązania do zespołu Jethro Tull.
- Reżyser Adam McKay miał zagrać epizodyczną rolę producenta krajowej sieci telewizyjnej o imieniu Aaron Zimmerman, który wyglądałby bardzo podobnie do Roberta Evansa, ale zrezygnowano z tego pomysłu. Zostało to zrealizowane we wprowadzeniu do filmu „Obudź się, Ron Burgundy: Zaginiony film” (2004).
- Około 20 razy prezentowano ten film studiu DreamWorks, zanim odniósł taki sam sukces jak „Stara gwardia” (2003) i „Elf” (2003). Studio niewiele wierzyło w ten film, wątpiąc, czy Adam McKay i Will Ferrell są zdolni do nakręcenia pełnometrażowego filmu opartego na prezenterach telewizyjnych. Pomimo wszelkich wątpliwości film okazał się udany, zarabiając 84 miliony dolarów, a reżyser miał tak dużo niewykorzystanego materiału filmowego, że pozwoliłoby to na nakręcenie drugiej części filmu.
- Przed sceną bójki prezenterów telewizyjnych można zauważyć graffiti na ścianie (kiedy ekipa Wesa Mantusa wjeżdża na rowerach w zaułek) – „Channel 9” – to nazwa drużyny prezenterów telewizyjnych Mantusa.
- Jedna z wody kolońskich Briana Fontany nazywa się „Lime Prop”.
- Z niewykorzystanego materiału filmowego nakręconego podczas kręcenia filmu „Kot na tropie” (2004) powstał film „Obudź się, Ron Burgundy: Zaginiony film” (2004). Wykorzystano wycięte wątki fabularne i zmontowano alternatywne ujęcia scen. Dzięki nowemu lektorowi stworzono zupełnie inną fabułę. Film został wydany od razu na DVD 28 grudnia 2004 roku, oferowany w zestawie z niektórymi wydaniami filmu „Kot na tropie” (2004).
- Krzyk Wilhelma można usłyszeć w scenie walki, kiedy Champ rzuca mężczyzną bardzo daleko, przez okno samochodu.
- Kiedy Ron wzywa swój zespół do siebie za pomocą gigantycznej muszli, podczas panoramicznego ujęcia z boku na jednym z budynków widać nowoczesne logo NBC („paw”). Pod koniec lat 70. NBC używała stylizowanej litery „N” jako logo.
- W scenie z wodą po goleniu „Sex Panther” wiele z nich pochodzi z lat 2000., a nie z lat 70.
- W scenie z „jazzową fletnią” pozycja i ruchy lewej ręki basisty nie odpowiadają muzyce, którą rzekomo powinien grać.
- Kiedy zespół „hiszpańskich wiadomości” schodzi po schodach, aby dołączyć do bójki, wyraźnie widać, że jest ich siedmiu, ale w późniejszej scenie walki jest tylko sześciu.
- Kiedy Ron próbuje «zagłuszyć swój smutek», w jednej scenie mężczyzna wchodzi do baru i słychać, jak drzwi się otwierają. W kolejnej scenie to się powtarza.
Podobne filmy
8.8/10
8.7/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
