Zakochani w Rzymie
Krótki opis
Zakochani w Rzymie to komedia z wielowątkową fabułą, której akcja toczy się w stolicy Włoch. Widz śledzi kilka przeplatających się historii. Emerytowany amerykański reżyser operowy odwiedzający Rzym odkrywa niezwykły talent wokalny pracownika zakładu pogrzebowego i widzi w tym szansę na ożywienie własnej, zastygłej kariery. Młody Amerykanin studiujący architekturę mieszka w mieście ze swoją dziewczyną, jednak ich relacja zostaje wystawiona na próbę przez przyjazd jej przyjaciółki z rodzinnych stron; w tym czasie starszy, odnoszący sukcesy architekt, który go zna, udziela mu przestrog mówiąc o własnej przeszłości. Z kolei zwykły rzymski urzędnik budzi się pewnego ranka jako osoba sławna bez żadnego wyraźnego powodu, osaczona przez reporterów i fotografów. Nowożeńcy z prowincji, którzy przyjechali do Rzymu odwiedzić krewnych, zostają rozdzieleni w tłumie, co prowadzi każdego z nich do romantycznego spotkania.
Reżyserem i scenarzystą filmu jest Woody Allen. Jest to czterdzieste z czterdziestu ośmiu pełnometrażowych dzieł twórcy w chronologicznym porządku, poprzedzone filmem O północy w Paryżu i następowane przez Blue Jasmine. W licznej obsadzie, obejmującej osiemdziesięciu aktorów, znaleźli się m.in. sam Allen jako Jerry, Roberto Benigni jako Leopoldo, Penélope Cruz jako Anna, Alec Baldwin jako John, Judy Davis jako Phyllis oraz Jesse Eisenberg jako Jack.
Film, zrealizowany przy skromnym budżecie wynoszącym 17 milionów dolarów, zarobił na całym świecie około 73 milionów dolarów, co stanowi solidny zwrot z inwestycji. Recenzje krytyków były mieszane i wyniosły średnio 5,5/10 na podstawie 177 opinii. Podobny odbiór odnotowano wśród widzów, którzy przyznali produkcji 6,3/10 w serwisie IMDb oraz 5,8/10 w TMDB.
Co pozostało za kulisami
- Noomi Rapace była brana pod uwagę do roli, którą ostatecznie otrzymała Penélope Cruz.
- Aaron Taylor-Johnson i Robert Pattinson próbowali swoich sił w castingu do filmu.
- Pierwszy film-antologia Woody'ego Allena od czasu „Nowojorskich opowieści” (1989), w którym wyreżyserował nowelę „Odyseusz Wrak” („Kompleks Edypa”). To także pierwsza antologia od czterdziestu lat, którą od początku do końca wyreżyserował wyłącznie Allen (od czasu „Wszystkiego, co chcieliście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać”, 1972).
- Pierwsza rola Woody'ego Allena po pięciu wyreżyserowanych przez niego filmach i sześciu latach. Wcześniej wystąpił w filmie „Skandalista” (2006).
- Pierwszy występ w dużej amerykańskiej produkcji Roberta Benigniego po filmie „Pinokio” (2002) i dopiero drugi od czasu, gdy otrzymał Oscara za „Życie jest piękne” (1997). A także jego pierwszy od „Syna różowej pantery” (1993) występ w filmie, którego producentami i reżyserami są Amerykanie.
- Na początku filmu Roberto Benigni jest przedstawiany jako typowy rzymski mieszczanin, ale przez cały film mówi z florenckim akcentem, który znacznie różni się od rzymskiego.
- Kiedy Leopold i jego żona spacerują ulicą w pobliżu kawiarni, ci sami aktorzy tła przechodzą kilka razy w tle.
- Kiedy Leopold wychodzi z domu i idzie do pracy, podchodzi do swojego samochodu, a jego przednie koła są skierowane w prawo. Parkuje samochód przed domem, a kiedy wraca, koła są skierowane w lewo.
- Kiedy Antonio dzwoni do Milli, dźwięk sygnału w słuchawce jest amerykański. We Włoszech ten dźwięk jest inny.
- Przed sceną z Jerrym i Phillisą w samolocie, tuż przed lądowaniem w Rzymie, znajduje się ujęcie pokazujące samolot z zewnątrz. Z niego wynika, że lecą samolotem Boeing 787 Dreamliner w malowaniu linii lotniczych Alitalia. Ta linia lotnicza nie posiada samolotów tego typu.
- Początkowo film nosił tytuł The Bop Decameron, zanim zmieniono go na Nero Fiddle. Woody Allen zmienił go, gdy zdał sobie sprawę, że niewielu ludzi dostrzeże nawiązanie do zbioru nowel pod tytułem „Dekameron”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
