Czarny telefon
Nigdy nie rozmawiaj z obcymi.
The Black Phone (2022)
Produkcja
Budżet
$16 000 000
Opłaty
$161 440 742
Reżyser
Scenariusz
Joe Hill
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Mason Thames
Finney
Madeleine McGraw
Gwen
Etan Hok
The Grabber
Jeremy Davies
Terrence
E. Roger Mitchell
Detective Wright
Troy Rudeseal
Detective Miller
Miguel Cazarez Mora
Robin
Tristan Pravong
Bruce
Krótki opis
Czarny telefon to horror i thriller osadzony w przedmieściach Kolorado pod koniec lat 70. Z okolicy zaczynają znikać nastolatkowie, jednak trzynastoletni Finney Shaw ma na głowie inne problemy, takie jak szkolni dręczyciele i nieobliczalny ojciec. Jego jedyną prawdziwą sojuszniczką jest młodsza siostra, Gwen. Pewnego dnia zamaskowany mężczyzna znany jako Grabber porywa Finneya i zamyka go w dźwiękoszczelnej piwnicy, w której wołanie o pomoc nie przynosi żadnych rezultatów. Wtedy zaczyna dzwonić odłączony od sieci telefon wiszący na ścianie. Finney słyszy w nim głosy poprzednich ofiar mordercy, które są zdeterminowane, by chłopak nie podzielił ich losu.
Film wyreżyserował Scott Derrickson, który współtworzył go również z C. Robertem Cargillem. Obaj wystąpili w roli producentów wraz z Jasonem Blumem; trio to współpracowało już wcześniej przy filmie Sinister. Był to siódmy pełnometrażowy obraz w reżyserii Derricksona, który powstał po Doktor Strange. W rolach głównych wystąpili Mason Thames jako Finney, Madeleine McGraw jako Gwen oraz Ethan Hawke w roli Grabbera.
Nakręcony przy skromnym budżecie film odniósł ogromny sukces komercyjny, zarabiając na całym świecie około dziesięciokrotność kosztów produkcji. Na IMDb obraz posiada ocenę 6,9 na podstawie około 261 000 głosów, natomiast w serwisie TMDB zdobył notę 7,5 przy około 6 000 głosów. Krytycy ocenili go na 7/10 w ponad 272 recenzjach. W 2025 roku ukazał się sequel.
Co pozostało za kulisami
- Roznosiciel gazet jest nawiązaniem do Johnny'ego Gosha, roznosiciela gazet z Iowa, który kiedyś zaginął wraz z psem o imieniu Gretchen podczas roznoszenia gazet. Psa znaleziono później, ale zaginięcie samego dziecka pozostało nierozwiązaną zagadką.
- Wizerunek Grabbera odzwierciedla seryjnych morderców Teda Bundy'ego, Johna Wayne'a Gaciego i Jeffreya Damera. Bundy zwabiał ofiary prośbami o pomoc z samochodem, Gacy używał pasa, a od Damera jednej z ofiar udało się uciec, ale nie zniknąć.
- Po przeczytaniu scenariusza producent Jason Blum podarował Scottowi Derricksonowi czarny telefon. Derrickson właśnie się przeprowadził do nowego domu i Blum zaaranżował, aby czarny telefon wisiał tam na ścianie w piwnicy.
- Według Scotta Derricksona, bardzo trudne okazały się zdjęcia efektu specjalnego uderzenia toporem w głowę. Derrickson nawet sięgnął do historii kina, ale i tam nie znalazł przypadków pokazujących, jak topór wchodzi w głowę człowieka.
- Jedna z wersji zakończenia zakładała powrót duchów dzieci w momencie, gdy bohater Masona Temesa zabija Grabbera.
- Scott Derrickson nazywał Ethana Hawke’a swoim ulubionym aktorem. Musiał włożyć wiele wysiłku, aby przekonać Hawke’a do zagrania w jego filmie grozy „Sinister”. Hawke odmawiał, ponieważ nie lubi horrorów. Derricksonowi udało się przekonać aktora, że kręcenie filmów grozy to dobra zabawa. Musiał ponownie przekonywać Hawke’a, aby zgodził się na zdjęcia w „Czarnym telefonie”. Hawke przeczytał scenariusz, po czym oddzwonił do Derricksona i zostawił mu na poczcie głosowej wiadomość głosem Grabbera.
- W życiu samego Scotta Derricksona zdarzyły się wydarzenia wywołujące autentyczny strach i przerażenie – były one związane z seryjnym mordercą Tedem Bundym, zabójstwem sąsiada Derricksona, a także z jednym z członków gangu Masona. Derrickson później opowiadał, że strach to uczucie, z którym przyzwyczaił się kojarzyć własne dzieciństwo.
- Scott Derrickson nazywał Ethana Hawke'a swoim ulubionym aktorem spośród wszystkich, z którymi kiedykolwiek pracował. Kiedyś musiał włożyć sporo wysiłku, by przekonać Hawke'a do wystąpienia w jego filmie grozy „Sinister” (2012) – a Hawke wtedy odmawiał, twierdząc, że w ogóle nie ogląda filmów grozy i po prostu ich nie lubi. Derricksonowi udało się wtedy przekonać aktora, że kręcenie filmów grozy jest w rzeczywistości zabawne. Musiał ponownie przekonywać Hawke'a, aby zgodził się na zdjęcia w „Czarnym telefonie”. Hawke przeczytał scenariusz, po czym oddzwonił do Derricksona i zostawił mu na poczcie głosowej wiadomość głosem Grabbera. Wtedy reżyser zrozumiał, że Hawke się zgodzi.
- Początkowo Madeleine McGraw odmówiła wystąpienia u Scotta Derricksona, ponieważ zdjęcia kolidowałyby z jej pracą nad serialem „Sulphur Springs” (2021), ale Derrickson opóźnił zdjęcia własnego filmu, czekając, aż aktorka się zwolni.
- Maski Grabbera stworzył specjalista od efektów specjalnych Tom Savini. Mason Thames opowiadał, że w połączeniu z grą Ethana Hawke'a, maska, kiedy ją po raz pierwszy zobaczył, przeraziła go do szpiku kości.
- Roznosiciel gazet jest nawiązaniem do Johnny'ego Gosha – chłopca sprzedającego gazety z Iowa, który zaginął 5 września 1982 roku wraz ze swoim psem. Psa znaleziono później, jednak zaginięcie dziecka pozostało nierozwiązaną zagadką.
- Według Scotta Derricksona bardzo trudne okazały się zdjęcia efektu specjalnego z uderzeniem toporem w głowę. Derrickson sięgnął nawet do historii kina, ale i tam nie znalazł przykładów pokazujących, jak topór przy uderzeniu wbija się w głowę człowieka. Ostatecznie efekt specjalny udało się zrealizować poprzez połączenie rekwizytów i efektów wizualnych.
- Dekoracje piwnicy zostały zbudowane na podwyższeniu o wysokości nieco ponad metra, aby umożliwić kopanie.
- Po przeczytaniu scenariusza przyszłego filmu producent wykonawczy Jason Blum z Bloomhouse Productions wysłał Scottowi Derricksonowi w prezencie czarny telefon, a projekt został zatwierdzony. Derrickson właśnie się przeprowadził do nowego domu, a Blum zadbał o to, by czarny telefon wisiał tam na ścianie w piwnicy.
- Początkowo Madeleine McGraw odmówiła udziału w filmie z powodu konfliktu w harmonogramie, a Derrickson zmienił plan zdjęciowy, aby jej dogodzić.
- Finał scenariusza musiał zostać kilkakrotnie przepisany – twórcom filmu zależało na znalezieniu optymalnego rozwiązania. Jedna z rozważanych opcji przewidywała powrót duchów dzieci w momencie, gdy bohater Masona Thames zabija Grabbera. Ostatecznie jednak Derrickson zdecydował, że najlepszym rozwiązaniem będzie rozmowa telefoniczna.
- W opowiadaniu z 2004 roku Joe Hilla, jednego ze scenarzystów, Grabber to klaun, ale Hill sam zaproponował, by w filmie był iluzjonistą. W wczesnych wersjach scenariusza napisano, że maski Grabbera są skórzane – albo z uśmiechem, albo z ponurą miną, ale scenarzysta Scott Derrickson zdawał sobie sprawę, że to maski będą w centrum kampanii reklamowej i kampanii sprzedażowej gadżetów, więc poświęcił wiele czasu i wysiłku właśnie stworzeniu rozpoznawalnego wizerunku (mowa o masce).
- W trakcie filmu Grabber nosi różne maski, a każda z nich ujawnia nową część jego twarzy. Maski w filmie są dziełem legendarnego artysty i twórcy efektów specjalnych Toma Saviniego. Mason Thames później opowiadał, że w połączeniu z grą Ethana Hawke'a maska, kiedy ją po raz pierwszy zobaczył, strasznie go przestraszyła.
- W opowiadaniu Joe Hilla Grabber to klaun, ale Hill zaproponował, aby w filmie uczynić go iluzjonistą.
- Na napisanie scenariusza potrzeba było 6 tygodni. Zdjęcia trwały 33 dni.
Podobne filmy
2019
8.4/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
