Biały szum

Jack Gladney wykłada studia nad Hitlerem w małej amerykańskiej uczelni i mieszka z żoną Babette oraz czwórką dzieci z różnych małżeństw. Ich wygodne, przesycone konsumpcjonizmem życie na przedmieściach zostaje wywrócone do góry nogami, gdy w wyniku wypadku kolejowego nad miastem przemieszcza się chmura toksycznych chemikaliów. Katastrofa zmusza Jacka, który od dawna zmaga się z lękiem przed śmiercią, do bezpośredniego zmierzenia się z własną śmiertelnością, podczas gdy na powierzchnię wychodzą rodzinne napięcia, w tym pytania dotyczące tajemniczego zachowania Babette.

Noah Baumbach wyreżyserował film i napisał do niego scenariusz, adaptując powieść Dona DeLillo. Jest to dwunasty z czternastu filmów w jego dorobku, następujący po Historii małżeńskiej i poprzedzający Jay Kelly. W rolę Jacka wciela się Adam Driver, Babette gra Greta Gerwig, a Murraya Siskinda Don Cheadle; w dzieciach występują Raffey Cassidy, Sam Nivola i May Nivola. Baumbach wyprodukował obraz wspólnie z Davidem Heymanem i Uri Singerem dla wytwórni A24, Heyday Films oraz NB/GG Pictures przy budżecie wynoszącym około 100 milionów dolarów.

Film zebrał mieszane recenzje. Krytycy ocenili go na 6,5/10 na podstawie 263 recenzji, natomiast widzowie byli mniej przychylni – w serwisie IMDb ocena wynosi 5,7/10 przy około 48 000 głosów, a w TMDB 5,6/10 przy około 839 głosach. Taka rozbieżność sugeruje rozdźwięk między recenzentami a ogółem widzów, a wysoki budżet w zestawieniu z przyjęciem sprawił, że film stał się kosztownym przedsięwzięciem dla dystrybutorów.