Pearl Harbor

By zmienić historię wystarczy chwila. By zmienić życie potrzebna jest miłość.
Pearl Harbor (2001)
Chronometraż: 3:3 (183 min)

brak ocen
6.9/10
7068
7.9/10
222308
6.3/10
368000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$140 000 000
Opłaty
$449 220 945
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Jerry Bruckheimer, Pat Sandston, Majkl Bej, K.C. Chodenfild, Kenny Bates, Jennifer Klein, Bruce Hendricks, Mike Stenson, Chad Oman, Randall Wallace
Operator
John Schwartzman
Kompozytor
Artysta
Nigel Phelps, Robert Woodruff, Paul Sonski
Instalacja

Krótki opis

Dwaj młodzi piloci, Rafe McCawleyi Danny Walker są sobie bliscy niczym rodzeni bracia. Razem się wychowywali, razem uczyli się latać pilotując samoloty opylające pola, teraz obaj służą w lotnictwie wojskowym. Rafe poznaje piękną Evelyn Stewart, pielęgniarkę ze szpitala wojskowego. Zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia, ona jednak nie jest przekonana co do szczerości jego intencji. W końcu jednak odwzajemnia jego uczucia. Tymczasem w tajemnicy przed Evelyn i Dannym, Rafe wstępuje do elitarnego Orlego Szwadronu, który wspomaga Brytyjczyków w bitwie o Anglię.

Co pozostało za kulisami

  • Do trzech głównych ról początkowo rozważano Matta Damona, Bena Afflecka i Gwyneth Paltrow. Z powodu zajętości w innych projektach dwóch z nich musiało odrzucić propozycje. Matt Damon pojawił się jednak w epizodycznej roli strzelca, ostrzeliwującego się z karabinu maszynowego podczas japońskiego ataku. Aktor zgodził się na taki udział w projekcie za darmo, w geście szacunku dla Michaela Baya.
  • Początkowo rolę prezydenta Franklina Delano Roosevelta zaoferowano Gene’owi Hackmanowi. Dopiero po jego odmowie zaproszono Johna Voighta.
  • Kevin Costner otrzymał propozycję roli pułkownika Jamesa Doolittle’a, ale ją odrzucił.
  • Jedna z ról w filmie mogła przypaść Adrianowi Brody’emu.
  • Ashton Kutcher ubiegał się o rolę Danny’ego Walkera, ale wybrano Josha Hartnetta.
  • Rola Rafa McCaulley’ego mogła trafić do Jamesa Marsdena i Jamesa Caviezela.
  • Charlize Theron zrezygnowała z głównej roli kobiecej w filmie, preferując dramat „Słodki listopad” (2001).
  • Oryginalny tytuł scenariusza brzmiał „Tennessee”. Studio Disney zakupiło go za dwa miliony dolarów. W pierwotnej wersji obaj główni bohaterowie byli pilotami myśliwców na lotniskowcu „Tennessee”.
  • Przed rozpoczęciem zdjęć w Pearl Harbor hawajski kapłan pobłogosławił ekipę filmową. Praktyka ta jest zalecana przez lokalne zwyczaje podczas kręcenia filmów na Hawajach.
  • Aby lepiej przygotować się do swojej roli, Alec Baldwin spędził dużo czasu na symulatorach lotu w bazie Fort Rucker w stanie Alabama.
  • Na budowę modelu pancernika „Oklahoma” potrzeba było osiem tygodni. W momencie jego przewrócenia 150 osób upadło lub zawisło w powietrzu.
  • Aby przedstawić i nakręcić przewrócenie pancernika „Oklahoma”, zbudowano największy na świecie mechanizm przegubowy.
  • Pancernik „Missouri”, stojący na stałe w Pearl Harbor, został wykorzystany do kręcenia scen z kilku amerykańskich pancerników w filmie. Zmiany ograniczały się do zmiany nazwy na kamizelkach ratunkowych.
  • Sceny z obszarów wiejskich w Tennessee nakręcono w kalifornijskiej miejscowości Somis, godzinę jazdy od Los Angeles. Aby miejsce bardziej przypominało Tennessee, kukurydza na polu została posiana na 5 miesięcy przed rozpoczęciem zdjęć.
  • Zdjęcia scen bombardowania odbywały się pod nadzorem Agencji Ochrony Środowiska.
  • Ekipa filmowa użyła 700 ładunków dynamitu, ponad 600 metrów sznura zapalniczego i ponad 15 000 litrów benzyny, aby podpalić 6 statków.
  • Na nakręcenie filmu potrzeba było 106 dni.
  • Podczas kręcenia filmu samoloty latały nad opuszczoną bazą wojskową w Kalifornii. To wywołało panikę wśród lokalnych mieszkańców, którzy pomyśleli, że rozpoczęły się prawdziwe działania wojenne.
  • W przeciwieństwie do wcześniejszego filmu „Tora! Tora! Tora!” (1970), również poświęconego atakowi na Pearl Harbor, wykorzystano prawdziwe japońskie myśliwce „Mitsubishi Zero”. W sumie użyto trzech myśliwców – jeden znajdował się w „Muzeum Sławy Samolotów” w Chino w Kalifornii, drugi – w „Muzeum Lotów” w Santa Monica w Kalifornii, a trzeci należał do organizacji „Memorial Air Force” z siedzibą w Teksasie. W filmie „Tora! Tora! Tora!” użyto dokładnych kopii, skonstruowanych dla armii amerykańskiej podczas II wojny światowej. Po trzydziestu latach niektóre z nich ponownie przydadziły się podczas kręcenia „Pearl Harbor”.
  • Podczas poszukiwania odpowiednich lokacji do zdjęć producenci doszli do wniosku, że współczesne miasto Gary w stanie Indiana najbardziej przypomina Tokio z 1942 roku. Operatorzy sfotografowali miasto z powietrza, a następnie zintegrowali uzyskane ujęcia z filmem.
  • Podczas kręcenia zdjęć jeden z japońskich samolotów rozbił się na hawajskiej wysepce Ford, położonej pośrodku portu Pearl Harbor. Na szczęście pilot nie odniósł obrażeń, a kadry katastrofy trafiły do ostatecznej wersji filmu.
  • Dwa japońskie myśliwce „Mitsubishi A6M Zero” zostały specjalnie zbudowane dla filmu w fabryce w Orenburgu w Rosji, specjalizującej się w renowacji samolotów z czasów II wojny światowej.
  • Start uczestników „Rajdu Doolittle’a” nakręcono na pokładzie lotniskowca „Constellation” na wybrzeżu Kalifornii, niedaleko San Diego. Korzystając z grafiki komputerowej, kątową pokład nowoczesnego lotniskowca przekształcono w prosty pokład lotniskowca z czasów II wojny światowej.
  • Podczas kręcenia zdjęć użyto dwóch prawdziwych myśliwców „Curtiss P-40 Warhawks”, wypożyczonych na czas z muzeum lotnictwa „Warhawk Air Museum” w mieście Nampa w stanie Idaho.
  • Sceny wnętrz szpitala zostały w rzeczywistości nakręcone wewnątrz amerykańskiej bazy wojskowej „Fort Shafter” w Honolulu.
  • John Voight nosił na nogach dokładne kopie stalowych bransoletek, które zmuszony był nosić Prezydent Franklin Delano Roosevelt. W rezultacie, podczas kręcenia filmu i przez kilka tygodni po nim, aktor cierpiał na siniaki i podrażnienia skóry w miejscach, gdzie znajdowały się bransoletki.
  • Wymyślona postać Thurmana, w którą wcielił się Dan Aykroyd, jednoczy zespół dezyfrytorów, którzy rozszyfrowali fragmenty japońskich wiadomości przed atakiem.
  • Pies pułkownika Dolittle'a to w rzeczywistości Mason, bullmastiff reżysera Michaela Baya.
  • Reżyser Michael Bay czterokrotnie opuszczał projekt z powodu nieporozumień ze studiem filmowym.
  • Reżyser Michael Bay i producent Jerry Bruckheimer zgodzili się zmniejszyć swoje honoraria o cztery miliony dolarów, aby zmniejszyć koszty projektu. W odpowiedzi wielu aktorów również zgodziło się na odpowiednie obniżenie swoich zarobków.
  • Premiera filmu odbyła się w Pearl Harbor na pokładzie lotniskowca „John C. Stennis”. Miejsca dla widzów zostały urządzone na pokładzie lotniczym, a hangar został przekształcony w coś na wzór nocnego klubu z lat 40-tych na potrzeby przyjęcia po premierze. Ekran został ustawiony między pomnikiem pancernika „Arizona” a stałym miejscem cumowania pancernika „Missouri”.
  • Całkowita kwota środków wydanych na produkcję filmu i kampanię reklamową jest w przybliżeniu równa sumie strat poniesionych w wyniku japońskiego ataku.
  • W sumie w wyniku ataku na Pearl Harbor zginęło 2403 Amerykanów i 1178 zostało rannych. Prawie połowa ofiar (1102 osoby) była spowodowana wybuchem i późniejszą zagładą pancernika „Arizona”. Japończycy stracili 64 osoby.
  • Wbrew powszechnemu przekonaniu, szkody spowodowane atakiem na Pearl Harbor nie miały tak katastrofalnego charakteru. Żaden z trzech dużych lotniskowców nie znajdował się w tym czasie tam i w rezultacie nie został uszkodzony. Większość uszkodzonych i zatopionych amerykańskich pancerników była już moralnie przestarzała i nie mogła zapewnić decydującej przewagi. Uszkodzone okręty zostały wycofane z teatru działań wojennych tylko na pewien czas, a część zatopionych wkrótce została podniesiona i naprawiona. Z większości okrętów, których nie dało się odzyskać, zdjęto wieże artyleryjskie i inne cenne części. Poważniejszą stratą było zniszczenie 155 z 188 samolotów stacjonujących na Hawajach. Wstrząs psychologiczny po ataku był nieporównywalnie silniejszy niż szkody materialne.
  • Wielu amerykańskich weteranów, uczestników wydarzeń przedstawionych w filmie, odrzuciło i skrytykowało produkcję jako zbyt „hollywoodzką” i oderwaną od rzeczywistości, a także zawierającą liczne błędy i niedokładności. Wśród nich szczególne niezadowolenie wzbudziło przedstawienie pułkownika Jamesa Dolittle'a jako głośnego, zarozumiałego i aroganckiego człowieka, w przeciwieństwie do ciepłego, odważnego, szczerego i skromnego człowieka, jakim był w rzeczywistości. Praktycznie wszyscy weterani, którzy go znali osobiście, byli głęboko oburzeni.
  • W filmie prezydent Franklin Delano Roosevelt otrzymuje wiadomość o japońskim ataku i poniesionych stratach od doradcy wchodzącego do pokoju. W rzeczywistości prezydent spożywał lunch ze swoim starym przyjacielem Harrym Hopkinsem, kiedy odezwał się telefon od sekretarza wojny Henry'ego Stimsona. Hopkins nie uwierzył w tę wiadomość, ale prezydent uwierzył.
  • Role dwóch głównych bohaterów filmu we fragmencie ataku na „Pearl Harbor” odpowiadają dwóm amerykańskim pilotom, porucznikom George'owi Welshu i Kennethowi M. Taylorowi, którzy wznieśli się w powietrze i wspólnie zestrzelili od 6 do 10 japońskich myśliwców. Jednocześnie film nie zawiera ani jednego wspomnienia o Welshu i Taylorze, co wielu uznało za niepoprawne, a nawet obraźliwe.
  • Pół roku po premierze filmu stacja telewizyjna National Geographic wydała film dokumentalny „Tworzenie filmu „Pearl Harbor” (2001), który w dużej mierze poświęcony był błędom i niedokładnościom w filmie.
  • Jeden z najbardziej znanych amerykańskich krytyków współczesności, Roger Ebert, dał filmowi skrajnie negatywną recenzję. Później reżyser Michael Bay nazwał krytykę Eberta najcięższą zniewagą, jakiej doznał w swojej karierze filmowej.
  • Film znalazł się w Księdze Rekordów Guinnessa jako film, w którym zużyto największą ilość materiałów wybuchowych.
  • Dori Miller, grany przez Cuba Goodinga Jr., był pierwszym Afroamerykaninem służącym w amerykańskiej Marynarce Wojennej.
  • Sceny ataku zostały nakręcone w tych samych meksykańskich studiach, co legendarny „Titanic” Jamesa Camerona.
  • Dwupłatowiec Stearman, pokazany w początkowych scenach filmu, wszedł do produkcji w 1935 roku i odpowiednio nie mógł istnieć w 1923 roku, kiedy te sceny mają miejsce zgodnie ze scenariuszem.
  • Japońskie samoloty tamtego okresu były malowane na jasnoszary kolor, a nie na zielony, jak pokazano w filmie.
  • Na jednym z panoram w filmie można zauważyć pomnik pancernika „Arizona”, zbudowany nad jej zatopionym wrakiem. Pomnik został wzniesiony w latach 60-tych. Na innym takim panoramie amerykańskiej floty przed „Rajdem Dolittle'a” widoczny jest niszczyciel klasy „Burke”. Pierwszy z okrętów tej klasy wszedł do służby w 1991 roku.
  • Kiedy Raif i jego zespół ruszyli w stronę hangarów drugiego lotniska, Japończycy jeszcze nie zaatakowali, a dwa myśliwce P-40 już płonęły.
  • Whisky „Jack Daniel’s” w podobnych butelkach nie istniało w latach 40-tych (widoczne są nagrody, które ta marka jeszcze nie zdobyła).
  • Generał Marshall, rozmawiający z Rooseveltem, ma na piersi odznaczenie za służbę w Wietnamie.
  • Jedną z ról w filmie mógł otrzymać Adrien Brody, ale wolał zdjęcia do filmu «Pianista».
  • Zdjęcia do filmu trwały od 10 kwietnia do 15 września 2000 roku.
  • Jedną z ról w filmie mógł zagrać Adrien Brody, ale wolał wystąpić w filmie „Pianista”.
  • Charlize Theron zrezygnowała z głównej roli kobiecej w filmie, preferując dramat „Słodki listopad” (2001).
  • W przeciwieństwie do wcześniejszego filmu „Tora! Tora! Tora!” (1970), również poświęconego atakowi na Pearl Harbor, wykorzystano autentyczne japońskie myśliwce „Mitsubishi Zero”. Łącznie użyto trzech myśliwców – jeden znajdujący się w „Muzeum Chwały Samolotów” w Chino, w Kalifornii, drugi – w „Muzeum Lotów” w Santa Monica, w Kalifornii, a trzeci należący do organizacji społecznej „Mемоrialne Siły Powietrzne”, z siedzibą w Teksasie. W filmie „Tora! Tora! Tora!” wykorzystano dokładne kopie, skonstruowane dla armii amerykańskiej w okresie II wojny światowej. Po trzydziestu latach niektóre z nich ponownie okazały się przydatne podczas kręcenia „Pearl Harbor”.
  • Whisky „Jack Daniel’s” w takich butelkach nie istniało w latach 40. (widoczne są nagrody, na które ta marka jeszcze nie zasłużyła).
  • Generał Marshall, rozmawiający z Rooseveltem, ma na piersi odznakę medalu „Za służbę w Wietnamie”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.