Jestem legendą
Krótki opis
Wirus stworzony przez człowieka zgładził większość ludzkości, a pozostałych zamienił w unikające światła słonecznego istoty, które wychodzą z ukrycia jedynie nocą. Robert Neville, naukowiec, któremu nie udało się powstrzymać epidemii, posiada odporność na wirusa i żyje samotnie w niemal całkowicie opustoszałym Nowym Jorku. W ciągu dnia przeszukuje puste ulice, wysyła komunikaty radiowe z nadzieją, że słyszą je inni ocalali, oraz pracuje nad serum opartym na jego własnej krwi. Nocami barykaduje się w domu, podczas gdy na zewnątrz grasują zarażeni. Film, wyreżyserowany przez Francisa Lawrence'a, oparty jest na powieści Richarda Mathesona.
W rolę Neville'a wciela się Will Smith, a u jego boku występują Alice Braga jako Anna Montez, Charlie Tahan jako Ethan oraz Salli Richardson-Whitfield jako Zoe Neville. Scenariusz napisali Akiva Goldsman, Mark Protosevich i Matheson, natomiast za produkcję odpowiadali Goldsman, David Heyman oraz Neal H. Moritz.
Obraz ten był drugim filmem w dorobku Lawrence'a po debiucie w postaci filmu Constantine z 2005 roku; poprzedził on takie produkcje jak Woda dla słoni, kontynuacje Igrzysk śmierci, Czerwona jaskółka, Kraina Snów oraz późniejsze tytuły. Przy budżecie wynoszącym około 150 milionów USD, film zarobił na całym świecie w przybliżeniu 585 milionów USD. Widzowie ocenili go na 7,2 w serwisie IMDb oraz 7,2 w TMDB, natomiast krytycy przyznali mu notę 6,5.
Co pozostało za kulisami
- Film jest oparty na powieści Richarda Mathesona „Jestem legendą” (I Am Legend, 1954).
- To już trzecia adaptacja książki Richarda Mathesona. Pierwsza to „Ostatni człowiek na Ziemi” (1964), druga — „Człowiek Omega” (1971).
- Projekt mógł powstać już w latach 90.: wtedy Arnold Schwarzenegger ubiegał się o główną rolę, a reżyserem miał zostać Ridley Scott. Jednak po tym, jak szacunkowy budżet wzrósł do niewyobrażalnych rozmiarów, obaj woleli zająć się innymi obiecującymi projektami.
- Will Smith przerwał proces kręcenia na kilka dni, aby wziąć udział w ślubie Toma Cruise'a i Katie Holmes, który odbył się w Rzymie.
- Do kręcenia scen na Moście Brooklyńskim zaangażowano ponad tysiąc statystów, a także ogromną ilość różnego rodzaju sprzętu wojskowego. Czas trwania tych scen wyniósł sześć dni — przez ten czas studio wydało około 5 mln dolarów.
- Pierwszym wyborem Willa Smitha na stanowisko reżysera był Guillermo del Toro, jednak ten odmówił objęcia reżyserii blockbusteru. Ostatecznie reżyserem filmu został Francis Lawrence.
- Na ścianie jednego z budynków można zobaczyć plakat — znak Supermana na tle znaku Batmana.
- Zdjęcia kręcono od 23 września 2006 roku do 31 marca 2007 roku w Nowym Jorku.
- Istnieje alternatywne zakończenie filmu, niektóre fragmenty z którego pojawiły się we wczesnych reklamach.
- Ponieważ kręcenie na ruchliwym placu było niemożliwe, twórcy filmu kręcili Willa Smitha w studiu, na tle niebieskiego ekranu. Nie było żadnych dekoracji, z wyjątkiem małego kiosku z biletami i trawy wyłożonej na podłodze studia. Wykorzystując skaner laserowy, w Imageworks odtworzono Times Square jako model trójwymiarowy, wyświetlając na tej siatce zdjęcia i rysunki na matowym szkle.
- Przez cały film Will Smith śpiewa piosenkę Boba Marleya — „Three Little Birds”. Śpiewał ją również dla swojej postaci w filmie animowanym „Ryba i spółka” (2004). Annie, która go uratowała, nuci piosenkę Boba Marleya — „I Shot the Sheriff”.
- Kiedy Robert Neville (Will Smith) jest atakowany przez zombie, skacze z tego samego mostu, z którego skakał jego bohater agent J w filmie „Men in Black”.
- Will Smith, aktor grający główną rolę, tak polubił Abby, psa swojej postaci, że po zakończeniu zdjęć próbował ją zatrzymać, ale treser odmówił rozstania się ze zwierzęciem.
- Kiedy bohater Willa Smitha widzi na ulicy manekina, którego nazywa Fredem, wydaje się, że manekin prawie niezauważalnie obraca głowę. Na planie filmowym tak właśnie było, a manekina grał mim.
- Podczas przygotowań do okresu zdjęciowego reżyser Francis Lawrence oglądał w telewizji biograficzny dramat Romana Polańskiego „Pianista” (2002) z wyłączonym dźwiękiem (obok spało dziecko) i efekt ciszy, na tle której rozgrywała się akcja filmu, wywarł na nim ogromne wrażenie. Właśnie po tym Lawrence uczynił pogłuszającą ciszę i ciche, sporadyczne dźwięki częścią swojego filmu.
- Przygotowując się do roli, Will Smith rozmawiał z byłymi więźniami, starając się zrozumieć, czym jest całkowite osamotnienie.
- Dźwięki i krzyki zarażonych wydawał pozostający poza kadrem multiinstrumentalista, kompozytor, producent i aktor Mike Patton, wokalista zespołów Faith No More, Fantomas i Mr. Bungle.
- Niektóre manekiny w wypożyczalni wideo grali żywi ludzie. Przy bliższym przyjrzeniu można zauważyć, że się poruszają.
- Obrazy w domu głównego bohatera zostały udostępnione przez nowojorskie Muzeum Sztuki Współczesnej. Wygląda na to, że postać grana przez Willa Smitha po prostu je „pożyczyła”.
- Treser zaangażowany w film znalazł Abby w hodowli psów. Wyglądała tak, jak wymagał tego scenariusz, ale wcześniej nikt jej nigdy nie szkolił. Treser miał zaledwie kilka tygodni na wytresowanie zwierzęcia do wykonywania potrzebnych komend.
- Przed rozpoczęciem zdjęć Will Smith regularnie spędzał trochę czasu z Abby. Miało to na celu, aby człowiek i zwierzę przyzwyczaiły się do wzajemnej obecności.
- Początkowo planowano, że zainfekowanych zagrają odpowiednio ucharakteryzowani aktorzy tła, ale z tego pomysłu trzeba było zrezygnować i zainfekowane postacie stworzono za pomocą technologii komputerowych.
- W jednej z sekwencji filmu można zauważyć plakat filmu „Szczęściarz” (2007), który również został stworzony w studiu Warner Bros.
- Producent Akiva Goldsman postanowił przenieść akcję filmu z Los Angeles do Nowego Jorku, aby jeszcze bardziej wzmocnić wrażenie pustki, ponieważ, jak powiedział, „Nowy Jork nigdy nie jest pusty…”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
