Frankenweenie
Krótki opis
Frankenweenie opowiada historię Victora, chłopca z małego amerykańskiego miasteczka, którego pies Sparky ginie pod kołami samochodu. Nie mogąc pogodzić się ze stratą, Victor wykorzystuje wiedzę z lekcji przyrody na temat elektryczności i zwierząt, wykopuje swojego pupila i przywraca go do życia. Ożywiony Sparky, choć cały poskładany z kawałków, wciąż jest tak samo kochający, a Victor stara się utrzymać go w tajemnicy. Gdy jednak pies ucieka, sąsiedzi, koledzy z klasy i nauczyciele reagują strachem, a chłopiec musi udowodnić im, że jego przyjaciel wcale się nie zmienił.
Film wyreżyserował Tim Burton na podstawie scenariusza Johna Augusta. Produkcja zadebiutowała w październiku 2012 roku, pomiędzy filmami Alicja w Krainie Czarów a Mroczne cienie, będąc siedemnastym z dwudziestu dwóch pełnometrażowych obrazów w jego dorobku. Jest to animacja, w której rolom głosowym poświęcili się m.in. Charlie Tahan jako Victor, Catherine O'Hara, Martin Short, Martin Landau, Atticus Shaffer oraz Winona Ryder.
Budżet filmu wyniósł 39 milionów dolarów, a globalne wpływy z biletów osiągnęły poziom około 81 milionów dolarów. W serwisie IMDb obraz posiada ocenę 6,9/10 na podstawie około 126 000 głosów, natomiast w TMDB ocenia go 7/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Recenzje krytyków, których spisano 222, dają filmowi notę 7,5/10, co świadczy o nieco cieplejszym przyjęciu niż w przypadku szerokiej publiczności. W napisach końcowych wymieniono około 90 członków ekipy.
Co pozostało za kulisami
- Wszystkie postacie zostały stworzone na podstawie szkiców samego Tima Burtona. Niektóre naszkicował w 1984 roku podczas kręcenia krótkometrażowego filmu fabularnego „Frankenweenie”, a inne rysunki powstały już w trakcie pracy nad nową, animowaną wersją.
- Scenografia do kręcenia filmu została zbudowana na stołach. Większość miniaturowych rekwizytów została wykonana i pomalowana ręcznie.
- Postacie mówią głosami aktorów, którzy dubbingowali bohaterów krótkometrażowego filmu w 1984 roku.
- Do kręcenia stworzono ponad 200 różnych lalek i elementów scenografii. Wykonano 17 identycznych kopii Wiktora Frankesteina i 12 kopii pieska Sparky’ego. Dzięki temu, że lalki miały „dublerów”, animatorzy kręcili różne sceny z bohaterami niezależnie od siebie. Ponadto, pewna liczba kopii lalek została stworzona z myślą o tym, że „bohaterowie” mogą ucierpieć podczas kręcenia.
- Krótkometrażówka „Frankenweenie” (1984), która posłużyła jako podstawa do animacji, została w swoim czasie uznana przez studio Disneya za nieodpowiednią do pokazywania dzieciom i odłożona na półkę. Reżysera po nakręceniu filmu zwolniono ze studia za przekroczenie kosztów. A w 2007 roku studio samo zwróciło się do Burtona z prośbą o nakręcenie remaku swojego filmu.
- Główni bohaterowie zostali nazwani na cześć postaci z najpopularniejszych filmów grozy lat trzydziestych – Frankeinsteina i Drakuli: Wiktor Frankenstein, Elsa Van Helsing, Edgar E. Gore i pan Burmistrz.
- Animacja była kręcona z prędkością 24 klatek na sekundę. Animatorzy musieli zmieniać położenie lalek i przedmiotów w kadrze 24 razy, aby nakręcić zaledwie jedną sekundę filmu. Średnio jeden animator jest w stanie nakręcić tylko 5 sekund w ciągu tygodnia. Poważne zwiększenie prędkości kręcenia umożliwia stworzenie kilku identycznych lalek tej samej postaci – animatorzy mogą kręcić kilka scen z tą postacią w tym samym czasie. Jednocześnie i niezależnie od siebie nad filmem pracowało do 18 animatorów.
- Pierwsza została stworzona lalka pieska Sparky’ego. Ona posłużyła jako punkt odniesienia skali dla wszystkich kolejnych lalek i scenografii. Tim Burton chciał, aby Sparky był bardzo ruchomy, zupełnie jak prawdziwy pies. Odpowiednio, szkielet lalki musiał składać się z wielu przegubów. Rozmiar 10 centymetrów okazał się minimalnym rozmiarem dla stworzenia lalki Sparky’ego – biorąc pod uwagę, że miała ona wyraźnie demonstrować zachowania i mimikę psa. Jak tylko rozmiar pierwszej lalki został zatwierdzony, artyści obliczyli proporcje dla wszystkich pozostałych postaci i scenografii.
- Akcja filmu rozgrywa się w fikcyjnym mieście New Holland, które w dużej mierze przypomina kalifornijskie miasto Burbank z okresu lat 70. XX wieku. W tym mieście dorastał Tim Burton. I na wzgórzu niedaleko domu Burtona rzeczywiście wznosił się wiatrak. Budowla odgrywała ważną rolę w corocznym świętowaniu Dni Holandii.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
