Narodziny narodu
The Birth of a Nation (1915)
Produkcja
Budżet
$100 000
Opłaty
$10 000 000
Reżyser
Scenariusz
Thomas F. Dixon Jr.
Autor
Kompozytor
Jon Mirsalis
Producent
Aktorzy
Lillian Gisz
Stoneman's Daughter Elsie
Mae Marsh
Flora Cameron
Henry B. Walthall
Col. Ben Cameron
Miriam Cooper
Margaret Cameron
Mary Alden
Stoneman's Housekeeper Lydia
Ralph Lewis
Leader of the House Hon. Austin Stoneman
George Siegmann
Lieut. Governor Silas Lynch
Walter Long
Gus
Krótki opis
Dwie rodziny – abolicjoniści z Północy, Stonemanowie, i właściciele ziemscy z Południa, Cameronowie – splatają swoje losy. Gdy pułkownik Konfederacji Ben Cameron zostaje wzięty do niewoli, pielęgniarka Elsie Stoneman prosi o jego ułaskawienie. W powojennej Karolinie Południowej Cameron zakłada Ku Klux Klan, walcząc z ojcem Elsie, kongresmenem, i jego afrykańsko-amerykańskim protegowanym, Silasem Lynchem.
Co pozostało za kulisami
- Film jest adaptacją powieści i sztuki Thomasa F. Dixona Jr. „Klan” (1905).
- Wiele ról czarnoskórych odgrywali biali aktorzy, którzy byli charakteryzowani „na czarnoskórych” (aktor D. Sigman grał rolę mulata Sylasa Lyncha).
- We Francji film został zakazany przez cenzurę. W Paryżu pokazywano go dopiero w 1921 roku w zmienionej wersji.
- Prezydent Wilson zarządził zorganizowanie projekcji filmu w Białym Domu podczas jednego z posiedzeń, na które zaproszono wielu polityków i dyplomatów z rodzinami.
- Griffith wydał broszurę w obronie filmu zatytułowaną „Wzrost i upadek wolności słowa w Ameryce”.
- „Narodowe Stowarzyszenie Postępu Kolorowych Ludzi” wydało broszurę skierowaną przeciwko filmowi.
- Do licznych poprawek do scenariusza Frank E. Woods i D.W. Griffith wykorzystali „Plamę lamparta”, inną powieść Thomasa F. Dixona Jr..
- Wraz z nadejściem kina dźwiękowego „Narodziny narodu” zostały udźwiękowione i ponownie wprowadzone na ekrany.
- Ujęcia triumfalnej jazdy Ku Klux Klanu towarzyszyła „Lot Walkirii” Richarda Wagnera.
- Podczas pracy nad filmem zastosowano wiele innowacji, takich jak długie plany panoramiczne, iryzacja (efekt optyczny tęczowego zabarwienia powierzchni powstający w wyniku interferencji fal świetlnych), zdjęcia nocne oraz staranne aranżowanie scen batalistycznych w taki sposób, aby setki statystów wyglądały jak tysiące. Ponadto wykorzystano kolorowanie kadrów oraz oprawę muzyczną, która podkreślała dramatyzm warstwy wizualnej.
- Reżyser i scenarzysta David Wark Griffith doskonale wiedział, jak dokładnie chce nakręcić ten film, dlatego pracował nawet bez wcześniej napisanego scenariusza czy notatek.
- Podczas kręcenia scen batalistycznych aktywnie wykorzystywano świece dymne; było to konieczne, aby ukryć w znacznym stopniu puste pole bitwy.
- Gra jednego z aktorów epizodycznych (chodzi o strażnika przy wejściu do szpitala) – a w szczególności jego westchnienie na widok wchodzącej Lillian Gish – tak spodobała się widzom, że David Wark Griffith próbował go później odnaleźć, jednak najwyraźniej bezskutecznie. W niektórych źródłach twierdzi się, że rolę tę zagrał William Freeman. Tego samego zdania była Gish, która wspomniała w swojej autobiografii, że wiele lat później przypadkowo spotkała się z Freemanem jeszcze raz.
- Premiera filmu zainspirowała wielu Afroamerykanów do kręcenia własnych produkcji, w których Afroamerykanie byli przedstawiani nie tak jak tutaj, lecz w pozytywnym świetle.
- Autorzy filmu otwarcie sympatyzują z konfederatami, a podtekst niektórych scen jest wyraźnie rasistowski, dlatego film został zakazany w niektórych dużych miastach USA, na przykład w Los Angeles i Chicago.
- David Wark Griffith miał zapłacić Thomasowi F. Dixonowi Jr. 10 000 dolarów za wykorzystanie w scenariuszu pomysłów z jego powieści „Członek klanu” (1905), ale był w stanie zapłacić jedynie jedną czwartą wymaganej kwoty. Zaproponował więc Dixonowi Jr. 2 500 dolarów plus 25% dochodów z wyświetleń. Ten przyjął propozycję, choć niechętnie, a w efekcie stał się bardzo bogatym człowiekiem.
- Film cieszył się wręcz szaloną popularnością; z jednej taśmy wykonano niezliczoną liczbę kopii, przez co dość szybko przestała być ona zdatna do użytku. Wiele kopii filmu było w rzeczywistości kopiami z kopii, co nieuchronnie doprowadziło do utraty jakości.
- Budżet filmu planowano na kwotę 40 000 dolarów, jednak David Wark Griffith wydał na niego 110 000 dolarów, co uczyniło „Narodziny narodu” najdroższym filmem tamtego czasu.
- W jednej ze scen pod nogami Josepha Enabery'ego (który grał Abrahama Lincolna) położono deski, aby krzesło wydawało się zbyt małe dla prezydenta USA, którego wzrost przekraczał 190 cm. Aktor zapoznał się z materiałami dodatkowymi na temat swojej postaci i wykorzystał zdobytą w ten sposób wiedzę w pracy nad rolą (na przykład zdobył i nosił okulary w stalowych oprawkach).
- David Wark Griffith był synem żołnierza armii Konfederacji i szczerze nie rozumiał często gwałtownie negatywnej reakcji widzów i krytyków filmowych na ten film.
- Podczas zdjęć do filmu tylko jedną scenę z May Marsh trzeba było nakręcić ponownie z powodu drobnego szczegółu w kostiumie jej bohaterki. Wszystko inne zostało nakręcone z pierwszego dubla.
- Joseph Enabery, jeden z asystentów reżysera, zagrał Abrahama Lincolna i pojawił się na ekranie w jeszcze 13 epizodycznych rolach.
- Na premierowy pokaz filmu David Wark Griffith wynajął orkiestrę filharmonii z Los Angeles do wykonania muzyki z obrazu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
