Apollo 13
Krótki opis
Apollo 13 to dramat oparty na faktach, przedstawiający misję księżycową z 1970 roku, która zmieniła się w desperacką akcję ratunkową. Jim Lovell wraz z załogą zmierza w stronę Księżyca, gdy nagła eksplozja na pokładzie uszkadza statek, pozbawiając astronautów tlenu oraz energii i pozostawiając ich daleko od domu. Po odwołaniu lądowania kontrolerzy lotów w Houston walczą z czasem, by bezpiecznie sprowadzić załogę na Ziemię, podczas gdy astronauci próbują improwizować, korzystając z resztek dostępnego sprzętu.
Reżyserem filmu jest Ron Howard. Jest to dziesiąta z trzydziestu dwóch pełnometrażowych produkcji w jego dorobku, zrealizowana po filmie Zawód: dziennikarz, a przed Okupem. Scenariusz napisali William Broyles Jr. oraz Al Reinert, a producentem był Brian Grazer dla wytwórni Universal Pictures i Imagine Entertainment. W rolę Lovella wcielił się Tom Hanks, a towarzyszą mu Bill Paxton jako Fred Haise, Kevin Bacon jako Jack Swigert, Gary Sinise jako Ken Mattingly, Ed Harris jako dyrektor lotu Gene Kranz oraz Kathleen Quinlan jako Marilyn Lovell. Produkcja kosztowała około 62 milionów dolarów i zarobiła w światowym box office około 353 milionów dolarów, co stanowi bardzo wysoki zwrot. Czas trwania filmu wynosi 140 minut.
W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 7,7/10 na podstawie około 335 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,5/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Jeszcze wyższa jest ocena krytyków, która wynosi 8,6/10 na podstawie 157 recenzji. W napisach wymieniono 89 aktorów oraz 318 członków ekipy, co podkreśla ogromną skalę produkcji.
Co pozostało za kulisami
- W filmie pokazano epizod z przeniesieniem części sprzętu z modułu księżycowego do modułu dowodzenia. Taka operacja rzeczywiście miała miejsce, ale przyczyna tej operacji została podana nieprawidłowo. W filmie mówi się, że statek podąża po nieprawidłowej trajektorii, ponieważ jest „zbyt lekki”. W rzeczywistości przyczyną odchylenia od trajektorii balistycznej był system chłodzenia elektroniki modułu księżycowego. Woda wyciekająca w próżnię powodowała niekompensowaną siłę reaktywną. Moduł dowodzenia był załadowywany sprzętem z innego powodu – w programie lądowania pokładowego komputera „Odyssey” został zaimplementowany ściśle określony ciężar, obejmujący 45 kilogramów księżycowych skał.
- W filmie można zobaczyć, że w czasie, gdy zespół idzie po moście w kierunku statku, publiczność im bije brawo. W rzeczywistości od wsadzenia zespołu do statku do startu mija około dwie godziny i czterdzieści minut, co oznacza, że widzowie musieliby znudzić się przez kilka godzin od początku wsadzenia do startu.
- Album grupy The Beatles „Let It Be” został wydany w rzeczywistości miesiąc po starcie Apollo 13.
- Podczas zbliżania się do Księżyca, gdy statek chowa się za krawędzią księżycowej tarczy i w tym momencie zostaje przerwana łączność radiowa z Ziemią, pokazano, że Słońce również znika za księżycowym horyzontem. Mogłoby to mieć miejsce, gdyby Księżyc był w tym dniu w fazie pełni. Jednak w rzeczywistości Księżyc był wtedy w fazie „przybywającego garbu” (9 dni od nowiu lub około 2 dni po pierwszej kwadrze). Czas lądowania wybrano tak, aby Słońce znajdowało się nisko nad horyzontem w rejonie lądowania niedaleko krateru Fra Mauro.
- Sceny na statku, w których potrzebna była nieważkość, kręcono w rzeczywistych warunkach nieważkości podczas lotu samolotem-laboratorium po trajektorii parabolicznej (spadek—wzlot—spadek itp.). W kabinie samolotu do kręcenia zdjęć wyposażono dwie ciasne kabiny — dokładne kopie wnętrz statku Apollo.
- W epizodzie, w którym pokazano ostatnią korektę trajektorii statku, orientacja została przedstawiona błędnie. W rzeczywistości oś statku była skierowana nie ku Ziemi, lecz prostopadle do niej. Sama korekta trwała nie 39 sekund, lecz 14 sekund.
- W filmie łączność z załogą po czterominutowej ciszy radiowej podczas wchodzenia w atmosferę Ziemi nawiązuje były członek załogi „Apollo 13”, Ken Mattingly. W rzeczywistości załoga wzywała Joe Kerwina, stałego CapCom (Capsule Communicator) – „głosu Centrum Kontroli Misji” z Czerwonej Zmiany, również astronauty. Cisza radiowa trwała 4 minuty i 43 sekundy. Z Joe’m skontaktował się John Swigert.
- Po premierze filmu Lovell stwierdził, że jego postać została pokazana w sposób bardzo niewiarygodny.
- W epizodycznej roli w filmie wystąpił sam dowódca Apollo 13, Jim Lovell. W finale filmu, w przebraniu jednego z oficerów na pokładzie lotniskowca Hornet, podaje rękę Tomowi Hanksowi, który gra jego samego.
- Podczas rozmów między sobą i w łączności radiowej z Ziemią astronauci nazywali moduł księżycowy „Aquarius” za pomocą żeńskiego zaimka „The She” (Ona). Moduł dowodzenia „Odyssey” był określany męskim zaimkiem „The He” (On).
- Z dziewięciu ramion odchylających przymocowanych do statku kosmicznego, trzy dolne i jedno górne są odsuwane na bok na długo przed startem. Pozostałe pięć ramion oddziela się od rakiety jednocześnie tuż przed startem. W filmie pokazano, jak osiem ramion tuż przed startem odchodzi od rakiety jedno po drugim.
- Film jest oparty na książce „Zaginiony Księżyc” napisanej przez astronautę Jima Lovella we współpracy z Jeffreyem Klugerem. Podobnie jak książka, film opowiada o prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce w kwietniu 1970 roku.
- Aktor Ed Harris, który zagrał szefa Centrum Kontroli Lotów, Gene Krantza, w filmie „Grawitacja” (2013), użyczył głosu kierownikowi Centrum Kontroli Lotów.
- Podczas startu z orbity okołoziemskiej, w trakcie pracy silnika trzeciego stopnia rakiety S-IVB, pokazano, że zespół rakieta-statek jest skierowany osią podłużną ku Księżycowi. W rzeczywistości start odbywa się z punktu orbity okołoziemskiej przeciwległego do Księżyca, a oś rakiety jest skierowana prostopadle do linii statek-Księżyc (oznacza to, że astronauci w momencie startu nie mogli widzieć Księżyca, gdyż zasłaniała go Ziemia).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
