Ed Wood
Jeśli chodzi o robienie kiepskich filmów, to Ed Wood był w tym najlepszy.
Kraj
Budżet
$18 000 000
Opłaty
$5 887 457
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Tim Burton, Denise Di Novi, Michael Flynn, Michael Lehmann
Operator
Kompozytor
Artysta
Tom Duffield, Kent Burton, Marek Wiallobos
Casting
Instalacja
Krótki opis
Więcej lub mniej prawdziwa historia legendarnego "najgorszego reżysera wszech czasów", który, z pomocą swoich dziwacznych przyjaciół, nakręcił niezliczone filmy klasy B, nie osiągając nigdy sławy ani sukcesu.
Co pozostało za kulisami
- W 1980 roku, dwa lata po śmierci, Ed Wood został uznany za „najgorszego reżysera” w historii Hollywood.
- Film Wooda „Plan 9 z kosmosu” z 1959 roku uważany jest za najgorszy film w historii kina.
- Film został nakręcony na podstawie książki Rudolpha Greya „Kosmar ekstazy” (Rudolph Grey, Nightmare of Ecstasy).
- W filmie znajdują się cytaty z filmów Wooda „Glen lub Glenda” („Glen or Glenda”, 1953), „Panna potwora” („Bride of the Monster”, 1955), „Plan 9 z kosmosu” („Plan 9 from Outer Space”, 1958). Jest również fragment z wczesnego filmu z udziałem Béli Lugosiego – „Biały Zombie” („White Zombie”, 1932).
- Według filmu, Ed Wood poznał Lugosiego, ale w rzeczywistości pomysł wykorzystania Lugosiego w filmach Wooda należał do pisarza Alexa Gordona, który przedstawił reżysera temu aktorowi.
- W rzeczywistości „Plan 9 z kosmosu” został pokazany dopiero 3 lata po zakończeniu zdjęć, w małym, mało znanym kinie.
- W rzeczywistości Béla Lugosi nie zmarł przed zdjęciami do „Planu 9”, ale po nakręceniu 10 minut filmu.
- Według Deppa, nie minęło nawet 10 minut od propozycji Tima Burtona, by zagrać w filmie, jak się zgodził. W tamtym czasie aktor był nieco rozczarowany sztuką filmową, a ta rola dała Deppowi możliwość „wyprostować się i dobrze się bawić”. Praca z Martinem Landau „przywróciła” mu „miłość do aktorstwa”. Depp znał już wtedy niektóre dzieła Edwarda Wooda dzięki Johnowi Watersowi, który pokazał mu „Glen lub Glenda” i „Plan 9 z kosmosu”. Aby lepiej wcielić się w postać Wooda, aktor studiował grę Jacka Hale’ego w „Czarnoksiężniku z Oz” (1939), gdzie Hale’y zagrał Blaszanego Drwala. Depp oglądał również kilka wystąpień Ronalda Reagana, ponieważ uważał je za rodzaj ślepego optymizmu i uważał, że idealnie pasują do Wooda. Aktor starał się również naśladować niski głos Caseya Kasema i „to bardzo pewne i żywe komercyjne brzmienie w jego głosie”. Na radę Burtona, Depp studiował grę Mickey’ego Rooney’ego w późnych filmach o przygodach Andy’ego Hardy’ego.
- Aby osiągnąć podobieństwo do Béli Lugosiego, charakteryzator Rick Baker wykonał Martinowi Landau specjalny plastikowy makijaż. Baker nakładał go w taki sposób, aby Landau nie odczuwał dyskomfortu w wyrażaniu emocji i min. Dla swojej roli aktor obejrzał 25 filmów z Lugosiego i siedem jego wywiadów, przeprowadzonych między 1931 a 1956 rokiem.
- Aktor Grzegorz Welcott, który grał w „Plan 9 z kosmosu”, pojawił się w filmie w roli epizodycznej. Wcielał się w postać mężczyzny, który przedstawia Wooda Mayli „Wampirzycy” Nurmi.
- Patricia Arquette spotykała się z Kathy O’Harą podczas kręcenia filmu. Aktorka uważała ją za „uroczą i bardzo sympatyczną”.
- Pomysł na film przyszedł scenarzystom Scottowi Alexanderowi i Larry'emu Karatzewskiemu, kiedy studiowali w Szkole Filmowej Uniwersytetu Południowej Kalifornii. Alexander nawet planował na drugim roku nakręcić film dokumentalny o Woodzie – „Człowiek w swetrze angorskim”. Jednak Karatzewski podszedł wtedy do tego pomysłu ze sceptycyzmem. Później Alexander i Karatzewski wspólnie pisali scenariusze do filmów „Kłopotliwy dzieciak” i „Kłopotliwy dzieciak 2”, ale praca wyłącznie nad scenariuszami do filmów familijnych znudziła ich obu. Wtedy napisali 10-stronicowy zarys scenariusza filmu o Woodzie i zaprezentowali pomysł reżyserowi Michaelowi Lehmannowi, którego poznali jeszcze w Szkole Filmowej. Lehmann przedstawił projekt producentce Denise Di Novi, z którą współpracował przy filmie „Fatalne zauroczenie”. Sama Di Novi wcześniej współpracowała z Timem Burtonem przy filmach „Edward ręka nożycy”, „Batman powraca” i „Koszmar przed Bożym Narodzeniem”. Ostatecznie, Lehmann, na mocy umowy, miał zostać reżyserem biografii o Woodzie, a Burton i Di Novi – producentami.
- Burton zaczął czytać „Ekstazy koszmaru” i niektóre listy Wooda. Był zdumiony, że w listach reżyser „pisał o swoich filmach tak, jakby kręcił „Obywatela Kane’a”, mimo że ludzie uważali jego filmy za najgorsze w historii”. Burton wyznał, że zawsze był fanem Eda Wooda, dlatego film jest wyrazem podziwu, a nie szyderstwa z jego twórczości. Relacja między nim a Lugosim w filmie nawiązuje do bliskiej relacji Burtona z jego własnym idolem, Vincentem Price’em. Burton powiedział w wywiadzie: „Poznanie Vincenta wywarło na mnie ogromny wpływ; taki sam wpływ musiał odczuć Ed, spotkawszy swojego idola”.
- W tamtym czasie Burton przygotowywał się do reżyserii "Mary Reilly" dla Columbia Pictures z Winoną Ryder w roli głównej. Jednakże, w związku z decyzją studia o obsadzeniu Julii Roberts, a nie Ryder, Burton wycofał się z projektu. To skłoniło go do podjęcia się reżyserii "Eda Wooda" i nakręcenia filmu w krótkim czasie. W rezultacie sam objął stanowisko reżysera, a Lehmanowi powierzył funkcję producenta wykonawczego. Alexander i Karatzewski napisali 147-stronicowy scenariusz w ciągu sześciu tygodni. Burton przeczytał go i natychmiast zatwierdził w niezmienionej formie, bez żadnych poprawek czy redakcji. Burton podobało się to, że Wood był mało znany szerokiej publiczności, dzięki czemu praca nad filmem nie była ograniczona stereotypami o "najgorszym reżyserze". Najważniejsze jednak uważał to, że Wood i jego ekipa wykonywali swoją pracę z pasją.
- Reżyser zdecydował się kręcić film w czarno-białej tonacji, naśladując filmy Wooda. Oświetlenie również było ustawiane i dobierane zgodnie z monochromatycznym obrazem, co dało realistyczny efekt kręcenia z tamtego okresu.
- Początkowo kontrakt na stworzenie filmu został zawarty ze studiem Columbia Pictures. Jednak w kwietniu 1993 roku prezes firmy, Mark Canton, odrzucił projekt na miesiąc przed rozpoczęciem zdjęć z powodu rozbieżności z Burtonem, który nalegał na realizację filmu w czarno-białej tonacji i wymagał pełnej swobody twórczej. Wtedy poważnie zainteresowały się prawami do ekranizacji takie firmy jak Paramount Pictures, Warner Bros., 20th Century Fox, ale Burton przyjął ofertę od The Walt Disney Company, z którą już wcześniej współpracował przy „Koszmarze przed Bożym Narodzeniem”. Podobnie jak ten film, „Ed Wood” również został wydany pod dystrybucją Touchstone Pictures. Disney przejęła projekt w nadziei, że Burton będzie nadal z nią pracował, ale już przy swoim następnym filmie powrócił do Warner Bros. Firma przeznaczyła 18 milionów dolarów budżetu i zapewniła Burtonowi pełną autonomię twórczą, ponieważ nie widziała w filmie dużego ryzyka. Reżyser zrezygnował również ze swojego wynagrodzenia za pracę nad projektem.
- Główne zdjęcia rozpoczęły się w sierpniu 1993 roku i trwały 72 dni.
- Howard Shore wykorzystał niektóre motywy muzyczne z oryginalnych filmów Wooda do stworzenia ścieżki dźwiękowej do filmu Burtona.
- W 1980 roku, dwa lata po śmierci, Ed Wood został uznany za „najgorszego reżysera” w historii Hollywood.
- Film Wooda „Plan 9 z kosmosu” z 1959 roku jest uważany za najgorszy film w historii kina.
- W filmie znajdują się cytaty z filmów Wooda „Glen lub Glenda” („Glen or Glenda”, 1953), „Narzeczona potwora” („Bride of the Monster”, 1955), „Plan 9 z kosmosu” („Plan 9 from Outer Space”, 1958). Jest również fragment z wczesnego filmu z udziałem Béli Lugosiego – „Biały Zombie” („White Zombie”, 1932).
- W prawdziwym życiu, „Plan 9 z kosmosu” został pokazany dopiero 3 lata po zakończeniu zdjęć, w małym, mało znanym kinie.
- W rzeczywistości, Béla Lugosi zmarł nie przed rozpoczęciem zdjęć do „Planu 9”, ale po nakręceniu 10 minut filmu.
- Według Deppa, nie minęło nawet 10 minut od propozycji Tima Burtona, by zagrać w filmie, jak się zgodził. W tamtym czasie aktor był nieco rozczarowany sztuką filmową, a ta rola dała Deppowi możliwość „wyprostować się i dobrze się bawić”. Praca z Martinem Landau „przywróciła” mu „miłość do aktorstwa”. Depp znał już wtedy niektóre dzieła Edwarda Wooda dzięki Johnowi Watersowi, który pokazał mu „Glen lub Glenda” i „Plan 9 z kosmosu”. Aby lepiej wcielić się w postać Wooda, aktor studiował grę Jacka Hale’ego w „Czarnoksiężniku z Oz” (1939), gdzie Hale’y zagrał Blaszanego Drwala. Depp oglądał również kilka wystąpień Ronalda Reagana, ponieważ uważał je za rodzaj ślepego optymizmu i uważał, że idealnie pasują do Wooda. Aktor starał się również naśladować niski głos Caseya Kasema i „to bardzo pewne i żywe komercyjne brzmienie jego głosu”. Na radę Burtona, Depp studiował grę Mickey’ego Rooney’ego w późnych filmach o przygodach Andy’ego Hardy’ego.
- Aktor Gregory Walcott, który grał w „Planie 9 z kosmosu”, pojawił się w filmie w roli epizodycznej. Wcielał się w mężczyznę, który przedstawia Wooda Maii „Wampirzycy” Nurmi.
- Patricia Arquette spotykała się z Kathy O’Harą podczas kręcenia filmu. Aktorka uważała ją za „uroczą i bardzo sympatyczną”.
- Pomysł na film przyszedł scenarzystom Scottowi Alexanderowi i Larry'emu Karatzewskiemu, gdy studiowali w Szkole Filmowej Uniwersytetu Południowej Kalifornii. Alexander nawet planował na drugim roku nakręcić film dokumentalny o Woodzie – „Człowiek w swetrze angorskim”. Jednak Karatzewski podchodził wtedy do tego pomysłu ze sceptycyzmem. Później Alexander i Karatzewski wspólnie pisali scenariusze do filmów „Problematyczny dzieciak” i „Problematyczny dzieciak 2”, ale praca wyłącznie nad scenariuszami do filmów familijnych znudziła ich obu. Wtedy napisali 10-stronicowy zarys scenariusza filmu o Woodzie i zaprezentowali pomysł reżyserowi Michaelowi Lehmannowi, którego poznali jeszcze w Szkole Filmowej. Lehmann przedstawił projekt producentce Denise Di Novi, z którą współpracował przy filmie „Fatalne zauroczenie”. Sama Di Novi wcześniej współpracowała z Timem Burtonem przy filmach „Edward ręka nożycy”, „Batman powraca” i „Koszmar przed Bożym Narodzeniem”. W rezultacie, Lehmann, na mocy umowy, miał zostać reżyserem biografii o Woodzie, a Burton i Di Novi – producentami.
- Burton zabrał się do czytania „Ekstazy koszmaru” i kilku listów Wooda. Był poruszony tym, że w listach reżyser „pisał o swoich filmach tak, jakby kręcił „Obywatela Kane’a”, mimo że ludzie uważali jego filmy za najgorsze w historii”. Burton wyznał, że zawsze był fanem Eda Wooda, dlatego film powstał jako wyraz podziwu, a nie szyderstwa z jego twórczości. Relacja między nim a Lugosim w filmie nawiązuje do bliskiej relacji Burtona z jego własnym idolem, Vincentem Price’em. Burton powiedział w wywiadzie: „Poznanie Vincenta wywarło na mnie ogromny wpływ; podobny wpływ musiał odczuć Ed, spotkawszy swojego idola”.
- W tamtym czasie Burton przygotowywał się do reżyserii "Mary Reilly" dla Columbia Pictures z Winoną Ryder w roli głównej. Jednak ze względu na decyzję studia o obsadzeniu Julii Roberts, a nie Ryder, Burton wycofał się z projektu. To skłoniło go do podjęcia się reżyserii "Eda Wooda" i nakręcenia filmu w krótkim czasie. W rezultacie sam objął stanowisko reżysera, a Lehmanowi powierzył funkcję producenta wykonawczego. Alexander i Karatzewski napisali 147-stronicowy scenariusz w ciągu sześciu tygodni. Burton przeczytał go i natychmiast zatwierdził w niezmienionej formie, bez żadnych poprawek czy redakcji. Burton podobało się to, że Wood był mało znany szerokiej publiczności, dzięki czemu praca nad filmem nie była ograniczona anegdotami o "najgorszym reżyserze". Najważniejsze jednak uważał to, że Wood i jego ekipa wykonywali swoją pracę z pasją.
- Początkowo umowę na stworzenie filmu zawarto ze studiem Columbia Pictures. Jednak w kwietniu 1993 roku prezes firmy, Mark Canton, odrzucił projekt na miesiąc przed rozpoczęciem zdjęć z powodu rozbieżności z Burtonem, który nalegał na realizację filmu w czarno-białej kolorystyce i domagał się pełnej swobody twórczej. Wtedy poważnie zainteresowały się prawami do ekranizacji takie firmy jak Paramount Pictures, Warner Bros., 20th Century Fox, ale Burton przyjął ofertę od The Walt Disney Company, z którą już wcześniej współpracował przy „Koszmarze przed Bożym Narodzeniem”. Podobnie jak ten film, „Ed Wood” również został wydany przez Touchstone Pictures. Disney przejęło projekt w nadziei, że Burton będzie nadal z nią współpracował, ale już przy swoim następnym filmie powrócił do Warner Bros. Firma przeznaczyła na budżet 18 milionów dolarów i zapewniła Burtonowi pełną autonomię twórczą, ponieważ nie widziała w filmie dużego ryzyka. Reżyser zrezygnował również ze swojego wynagrodzenia za pracę nad projektem.
Podobne filmy
9/10
8.8/10
8.6/10
8.6/10
8.5/10
8.4/10
8.3/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
