Proces Siódemki z Chicago
Krótki opis
Akcja filmu Proces Siódemki z Chicago rozgrywa się w Chicago w czasie konwencji Narodowej Komisji Demokratycznej w 1968 roku. Historia skupia się na grupie pacyfistów, którzy gromadzą się, by zaprotestować przeciwko zaangażowaniu Stanów Zjednoczonych w wojnę w Wietnamie. Demonstracja, która w założeniu miała być pokojowa, przeradza się w gwałtowne starcia z policją, w wyniku czego siedmiu mężczyzn zostaje oskarżonych o spisek. Ich proces staje się jedną z najgłośniejszych spraw sądowych w historii kraju.
Scenariusz napisał i wyreżyserował Aaron Sorkin; był to jego drugi pełnometrażowy film po produkcji Gra o Wszystko. W licznej obsadzie znaleźli się m.in. Eddie Redmayne jako Tom Hayden, Sacha Baron Cohen jako Abbie Hoffman, Jeremy Strong jako Jerry Rubin, Mark Rylance w roli obrońcy Williama Kunstlera, Joseph Gordon-Levitt jako prokurator Richard Schultz oraz Frank Langella jako sędzia Julius Hoffman. Wśród producentów znaleźli się Marc Platt i Stuart M. Besser. Produkcja, której budżet wyniósł około 35 milionów dolarów, zatrudniła 81 aktorów oraz 94 członków ekipy technicznej.
Film zadebiutował 25 września 2020 roku i trwa 130 minut. Oceny widzów są zbieżne: w serwisie IMDb uzyskał notę 7,7/10 na podstawie około 205 000 głosów, a w TMDB również 7,7/10 przy około 3 451 głosach. Ocena krytyków na poziomie 7,8/10 z 343 recenzji wskazuje, że profesjonalna ocena dzieła jest nieco wyższa niż oceny szerokiej publiczności.
Co pozostało za kulisami
- Będąc przekonanym pacyfistą, David Dellinger (1915-2004) podczas procesu nie uderzył ani policjanta, ani nikogo innego. W rzeczywistości zachował opanowanie, nawet gdy jeden ze strażników sądu uderzył jednego z dzieci Dellingera.
- W 2006 roku Steven Spielberg zwrócił się do Aarona Sorkina z prośbą o napisanie podobnego scenariusza, ale interwencję spowodował strajk scenarzystów, a następnie inne projekty. Kiedy Sorkin odpowiedział Spielbergowi pozytywnie, musiał zwrócić się do ojca z prośbą, aby jeśli coś pamięta, opowiedział, co wydarzyło się w 1968 roku i czy w ogóle odbył się proces, ponieważ sam Sorkin nic o tym nie wiedział.
- Sasha Baron Cohen przyznał, że przerażał go fakt, iż w filmie będzie musiał mówić z amerykańskim akcentem. Wcześniej w swoich komediach używał różnych wariantów takiego akcentu, ale w filmach dramatycznych – nigdy. Aktor wiedział, że wymowa jego bohatera Abby Hoffmana (1936-1989) była unikalna, ponieważ mówił on z akcentem z Massachusetts, ale jednocześnie uczył się w Kalifornii, i aktor słusznie obawiał się, że będzie brzmiał „nie tak”. Reżyser filmu Aaron Sorkin próbował go uspokoić, ale Cohen uważał, że mu się to nie udało.
- Richard Schultz w wykonaniu Josepha Gordona-Levitta jest przedstawiony jako człowiek o silnych przekonaniach, który wbrew swojej woli wykonuje rozkazy przełożonych i prowadzi sprawę, w której nie wierzy. W rzeczywistości Schultz całym sercem popierał stronę oskarżenia, a kiedy zapytano go o to, zaprzeczył, że wstał, gdy odczytywano imiona poległych na wojnie.
- Postać grana przez Caitlin Fitzgerald – wciela się w agentkę pod przykrywką, która obserwuje Jerry’ego Rubina (1938-1994) – jest wytworem wyobraźni twórców filmu.
- Zgodnie z fabułą filmu, Renny Davis miał przy sobie notatnik z imionami żołnierzy armii amerykańskiej, którzy zginęli podczas procesu. W rzeczywistości Davis w tym samym notatniku miał zapisane również imiona żołnierzy wietnamskich.
- Jeremy Strong błagał reżysera, aby dla wiarygodności pozwolił na użycie gazu łzawiącego na planie filmowym w scenie, w której policjant powala go na ziemię. Aaron Sorkin nie wyraził na to zgody.
- Sędzia Hoffman naprawdę okrutnie potraktował Bobby’ego Seale’a, współzałożyciela „Partii Czarnych Panter” – nawet gorzej, niż to pokazano w filmie. Jak widać na ekranie, podczas procesu Seale był skuty łańcuchami, a w ustach miał zakrywkę. Film sugeruje jednak, że znajdował się w takiej sytuacji przez krótki czas, podczas gdy w rzeczywistości po raz pierwszy został skuty łańcuchami i założona mu zakrywka 29 października 1969 roku i tak było przy każdym jego stawianiu się przed sądem (czyli każdego dnia) aż do 5 listopada 1969 roku.
- Kiedy reżyserem filmu był Steven Spielberg, zgodził się na spotkanie z Heathem Ledgerem, aby omówić rolę, którą miał zagrać. Ledger (1979-2008) zmarł z powodu ostrej intoksykacji na dzień przed spotkaniem.
- W filmie twierdzi się, że przyczyną wybuchu gniewu Seale’a, po którym podjęto decyzję o doprowadzaniu go na salę sądową z zakrywką w ustach i w łańcuchach, było zabójstwo Freda Hamptona (przewodniczącego organizacji „Partii Czarnych Panter” w Illinois). Jednak śmierć Hamptona nastąpiła w rzeczywistości już po procesie Seale’a, kiedy Seale nie był już obecny na procesie „szóstki z Chicago”.
- Próbę odczytania listy imion osób, które zginęły w Wietnamie, podjął Dellinger, a nie Tom Hayden (1939-2016), ale nie pozwolono mu tego zrobić. Założenie, że to był Hayden i że to zakończyło postępowanie sądowe, jest błędne.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
