Proces Siódemki z Chicago

W 1968 r. demokracja nie dała za wygraną.
The Trial of the Chicago 7 (2020)
Chronometraż: 2:10 (130 min)

brak ocen
7.7/10
3389
7.6/10
44992
7.7/10
205000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$24 357
Reżyser
Scenariusz
Producent
Marc Platt, Stuart M. Besser, Tajler Tompson, Matt Jackson, Walter F. Parkes, Monica Levinson, Laurie MacDonald, Marc Butan, Anthony Katagas, Jared Underwood
Kompozytor
Artysta
Shane Valentino, Shoko Kambara
Casting
Instalacja
Alan Baumgarten
Cały zespół (93)

Krótki opis

Pokojowy protest przerodził się w brutalne starcie z policją, a jego organizatorzy stanęli przed sądem. Tak rozpoczął się jeden z najgłośniejszych procesów w historii.

Co pozostało za kulisami

  • Kiedy reżyserem filmu był Steven Spielberg, zgodził się na spotkanie z Heathem Ledgerem, aby omówić rolę, którą miał zagrać. Ledger (1979-2008) zmarł z powodu ostrej intoksykacji na dzień przed spotkaniem.
  • Sasha Baron Cohen przyznał, że przerażał go fakt, iż w filmie będzie musiał mówić z amerykańskim akcentem. Wcześniej w swoich komediach używał różnych wariantów takiego akcentu, ale w filmach dramatycznych – nigdy. Aktor wiedział, że wymowa jego bohatera Abby Hoffmana (1936-1989) była unikalna, ponieważ mówił on z akcentem z Massachusetts, ale jednocześnie uczył się w Kalifornii, i aktor słusznie obawiał się, że będzie brzmiał „nie tak”. Reżyser filmu Aaron Sorkin próbował go uspokoić, ale Cohen uważał, że mu się to nie udało.
  • Zgodnie z fabułą filmu, Renny Davis miał przy sobie notatnik z imionami żołnierzy armii amerykańskiej, którzy zginęli podczas procesu. W rzeczywistości Davis w tym samym notatniku miał zapisane również imiona żołnierzy wietnamskich.
  • Jeremy Strong błagał reżysera, aby dla wiarygodności pozwolił na użycie gazu łzawiącego na planie filmowym w scenie, w której policjant powala go na ziemię. Aaron Sorkin nie wyraził na to zgody.
  • W 2006 roku Steven Spielberg zwrócił się do Aarona Sorkina z prośbą o napisanie podobnego scenariusza, ale interwencję spowodował strajk scenarzystów, a następnie inne projekty. Kiedy Sorkin odpowiedział Spielbergowi pozytywnie, musiał zwrócić się do ojca z prośbą, aby jeśli coś pamięta, opowiedział, co wydarzyło się w 1968 roku i czy w ogóle odbył się proces, ponieważ sam Sorkin nic o tym nie wiedział.
  • Będąc przekonanym pacyfistą, David Dellinger (1915-2004) podczas procesu nie uderzył ani policjanta, ani nikogo innego. W rzeczywistości zachował opanowanie, nawet gdy jeden ze strażników sądu uderzył jednego z dzieci Dellingera.
  • Próbę odczytania listy imion osób, które zginęły w Wietnamie, podjął Dellinger, a nie Tom Hayden (1939-2016), ale nie pozwolono mu tego zrobić. Założenie, że to był Hayden i że to zakończyło postępowanie sądowe, jest błędne.
  • Sędzia Hoffman rzeczywiście okrutnie potraktował Bobby’ego Seale’a, współzałożyciela „Partii Czarnych Panter” – nawet gorzej niż pokazano to w filmie. Jak pokazano na ekranie, podczas procesu Seale był skuty łańcuchami, a w ustach miał zakaznik. Jednakże, sądząc po filmie, znajdował się w takim położeniu przez krótki czas, podczas gdy w rzeczywistości po raz pierwszy został skuty łańcuchami i miał założony zakaznik 29 października 1969 roku i tak było przy każdym jego pojawieniu się w sądzie (czyli codziennie) aż do 5 listopada 1969 roku.
  • W filmie twierdzi się, że przyczyną wybuchu gniewu Seale’a, po którym nastąpiła decyzja o wyprowadzaniu go na salę sądową w zakazniku i łańcuchach, było zabójstwo Freda Hamptona (przewodniczącego organizacji „Partii Czarnych Panter” w Illinois). Jednak śmierć Hamptona nastąpiła w rzeczywistości już po procesie Seale’a, kiedy Seale nie brał już udziału w procesie „ósemki z Chicago”.
  • Postać grana przez Caitlin Fitzgerald – ona gra agentkę pod przykrywką, która śledzi Jerry’ego Rubina (1938-1994) – jest wymysłem autorów filmu.
  • Richard Schultz w wykonaniu Josepha Gordona-Levitta jest przedstawiony jako człowiek o silnych przekonaniach, który wbrew swojej woli wykonuje rozkazy przełożonych i prowadzi sprawę, w której nie wierzy. W rzeczywistości Schultz całym sercem popierał stronę oskarżenia, a kiedy zapytano go o to, zaprzeczył, że wstał, gdy odczytywano imiona poległych na wojnie.
  • Sędzia Hoffman naprawdę okrutnie potraktował Bobby’ego Seale’a, współzałożyciela „Partii Czarnych Panter” – nawet gorzej, niż to pokazano w filmie. Jak widać na ekranie, podczas procesu Seale był skuty łańcuchami, a w ustach miał zakrywkę. Film sugeruje jednak, że znajdował się w takiej sytuacji przez krótki czas, podczas gdy w rzeczywistości po raz pierwszy został skuty łańcuchami i założona mu zakrywka 29 października 1969 roku i tak było przy każdym jego stawianiu się przed sądem (czyli każdego dnia) aż do 5 listopada 1969 roku.
  • W filmie twierdzi się, że przyczyną wybuchu gniewu Seale’a, po którym podjęto decyzję o doprowadzaniu go na salę sądową z zakrywką w ustach i w łańcuchach, było zabójstwo Freda Hamptona (przewodniczącego organizacji „Partii Czarnych Panter” w Illinois). Jednak śmierć Hamptona nastąpiła w rzeczywistości już po procesie Seale’a, kiedy Seale nie był już obecny na procesie „szóstki z Chicago”.
  • Postać grana przez Caitlin Fitzgerald – wciela się w agentkę pod przykrywką, która obserwuje Jerry’ego Rubina (1938-1994) – jest wytworem wyobraźni twórców filmu.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.