Dwóch papieży
Krótki opis
Dwóch papieży to dramat skupiający się na spotkaniu dwóch mężczyzn stojących na czele Kościoła katolickiego. Kardynał Jorge Bergoglio, niezadowolony z kierunku, w którym zmierza instytucja, prosi papieża Benedykta XVI o zgodę na odejście z urzędu w 2012 roku. Zamiast jednak przyjąć tę prośbę, papież zaprasza do Rzymu kardynała, który był jednym z jego najsurowszych krytyków. To, co zaczyna się jako formalna rozmowa, przeradza się w długą wymianę myśli na temat wiary, tradycji i zmian, a także osobistych doświadczeń obu mężczyzn. Benedykt ma również coś do wyznania, przez co spotkanie nabiera znaczenia wykraczającego poza ich wzajemne spory.
Reżyserem filmu jest Fernando Meirelles; obraz ten plasuje się pomiędzy produkcjami Rio, I Love You (2014) a Corrida dos Bichos (2026) spośród sześciu pełnometrażowych filmów, które zrealizował do tego czasu. Scenariusz napisał Anthony McCarten, a w rolach głównych wystąpili Jonathan Pryce jako Bergoglio oraz Anthony Hopkins jako Benedykt. Juan Minujín wcielił się w postać młodego Bergoglio, a w rolach drugoplanowych pojawili się Luis Gnecco, Cristina Banegas i María Ucedo. Produkcja studia Rideback zatrudniła szeroką obsadę 65 aktorów oraz 55 członków ekipy technicznej.
W serwisie TMDB film uzyskał ocenę 7,5/10 na podstawie ponad trzech tysięcy głosów. Ocena krytyków wynosząca 7,3/10, opracowana na podstawie 229 recenzji, jest zbliżona do opinii widzów, co sugeruje, że obie grupy odebrały film w podobny sposób.
Co pozostało za kulisami
- Fernando Meirellesa od samego początku planowano jako reżysera przyszłego filmu. Kiedy po raz pierwszy zaproponowano mu zajęcie się tym projektem, odpowiedział odmową, ponieważ zajmował się przygotowaniem ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro. Zajęło to dwa lata. Kiedy igrzyska dobiegły końca, scenariusz filmu był już gotowy, a Meirelles przyjął propozycję.
- O aktorze Jonathanie Price’ie reżyser Fernando Meirelles dowiedział się, przeglądając w Internecie zdjęcia papieża Franciszka. Zdjęcia Price’a i Franciszka stale pojawiały się obok siebie w wyniku wyszukiwań. Meirelles przestudiował karierę aktorską Price’a i przeczytał jego wywiady, po czym zaproponował mu rolę w filmie.
- Twórcom filmu nie udzielono pozwolenia na zdjęcia w Watykanie, więc żadna scena filmu tam nie została nakręcona.
- Anthony Hopkins w rzeczywistości doskonale gra na fortepianie. W scenie pokazanej w filmie, gdy brzmi improwizacja muzyczna, gra on sam.
- Pełnowymiarowa kopia Kaplicy Sykstyńskiej została stworzona w pawilonach studia „Cinecitta” w Rzymie (w rzeczywistości rozmiarami przewyższyła nawet oryginał – dla wygody rozmieszczenia wewnątrz sprzętu filmowego). Proces budowy kopii zajął 8 tygodni.
- Film oparty jest na prawdziwych wydarzeniach, w tym na przemówieniach publicznych i opublikowanych debatach na tematy religijne. Jeśli chodzi o prywatne rozmowy między Bergoglio i Ratzingerem, to ich podstawą jest zazwyczaj fikcja literacka.
- Piosenka, którą słyszy kardynał Bergoglio, gdy w Watykanie ląduje helikopter Papieża, nazywa się „Bella Ciao”. Początkowo była to ludowa pieśń protestacyjna najemnych robotników we Włoszech pod koniec XIX i na początku XX wieku. Później stała się hymnem włoskiego antyfaszystowskiego ruchu partyzanckiego w latach 1943-1945, w którym brali udział głównie komuniści. „Bella Ciao” od tego czasu i po dziś dzień jest antyfaszystowskim hymnem włoskiej lewicy, a zwłaszcza komunistów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
