Notting Hill
Krótki opis
Notting Hill to komedia i romans opowiadający historię Williama Thackera, właściciela małej księgarni z przewodnikami w londyńskiej dzielnicy, od której pochodzi tytuł filmu. Jego zwyczajne życie wywraca się do góry nogami, gdy w progu sklepu staje Anna Scott, jedna z największych gwiazd Hollywood. Oboje poczynią do siebie ogromną sympatię, jednak jej sława, wymagania zawodowe i przepaść dzieląca ich światy utrudniają budowanie związku. Współlokator Williama, Spike, oraz krąg ich wspólnych przyjaciół obserwują, jak para próbuje odnaleźć się w nieoczekiwanym dla obojga uczuciu.
Film wyreżyserował Roger Michell, dla którego był to kolejny projekt po debiutanckich Perswazjach z 1995 roku. Scenariusz napisał Richard Curtis, a producentem został Duncan Kenworthy. W rolach głównnych wystąpili Julia Roberts jako Anna i Hugh Grant jako William, wspierani przez Ginę McKee, Tima McInnerny’ego, Rhysa Ifansa oraz Emmę Chambers. Produkcja miała premierę w maju 1999 roku i trwa 124 minuty.
Przy budżecie wynoszącym około 42 milionów USD, film zarobił w światowych box office'ach mniej więcej 364 milionów USD, co stanowiło świetny wynik jak na brytyjsko-amerykańską komedię romantyczną. Na IMDb obraz uzyskał ocenę 7,2/10 na podstawie ponad 333 000 głosów, natomiast na TMDB 7,3/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących, wynoszącej około 6 900. Ocena krytyków na poziomie 7,5/10 z 106 recenzji plasuje film nieco wyżej niż oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- W scenie obchodów urodzin Anna Scott podaje kwotę honorarium (15 milionów dolarów), którą zarobiła na swoim ostatnim filmie. Tyle samo Julia Roberts otrzymała za rolę Anny Scott w „Notting Hill”.
- Dom, w którym mieszka postać Hugh Granta, niegdyś należał do scenarzysty filmu, Richarda Curtisa. Rok po premierze filmu dom został sprzedany, a jego nowe drzwi wejściowe (stare niebieskie zostały sprzedane na aukcji Christie’s) pomalowano na czarno, aby nikt nie mógł go rozpoznać. Jednak ktoś i tak napisał farbą obok na ścianie następujące zdanie: „To hollywoodzkie drzwi”.
- Książka, którą bohater Hugh Granta czyta na ławce w parku pod koniec filmu, nazywa się „Wybór kapitana Corelliego”. Na podstawie tej powieści dwa lata później nakręcono film z Nicolasem Cagem i Penélope Cruz, wydany przez studio Universal, które dystrybuowało również „Notting Hill”.
- Jako dekoracja księgarni Tuckera wykorzystano istniejący antykwariat, obok którego znajduje się biuro scenarzysty filmu, Richarda Curtisa.
- Omid Djalili, który wcielił się w rolę kasjera w kawiarni, w tym samym czasie i na tym samym planie filmowym kręcił film „Mumie”.
- Reżyserem filmu mógł zostać reżyser innego brytyjskiego hitu, „Cztery wesela i pogrzeb”, Mike Newell, ale odrzucił propozycję, preferując film „Kontrola lotów”, który, ironicznie, okazał się klapą w kinach. Później reżyser przyznał, że podjął niewłaściwą decyzję finansową, ale dodał, że wcale nie żałuje swojego wyboru.
- Jednym z najtrudniejszych zadań twórców filmu było uzyskanie zgody na przeprowadzenie zdjęć w różnych miejscach Notting Hill, dlatego wysłano listy z prośbą do kilku tysięcy mieszkańców. Każdemu z nich obiecano, że na ich życzenie studio przekaże określoną sumę pieniędzy na cele charytatywne, a w rezultacie pieniądze otrzymało ponad dwustu różnych organizacji charytatywnych i stowarzyszeń.
- Pomimo zapewnień Tuckera, że w jego sklepie sprzedawane są tylko przewodniki, na jednej z półek w tle można zauważyć komiks brytyjskiego autora Rogera Sabina. To duża książka w pomarańczowej twardej okładce.
- Wymyślony film z Anną Scott i Matthew Modine’em w rolach głównych, który Will i Spike oglądają w jednej ze scen i o którym Spike mówi jako o klasyce kina, nazywa się „Gramercy Park”, na cześć niewielkiego zamkniętego parku prywatnego w nowojorskim Nowym Jorku.
- Początkowo, według koncepcji Richarda Curtisa, bohaterka Emmy Chambers (Honey) nie była siostrą Willa (Hugh Granta), lecz pracowała w sąsiednim sklepie z płytami i rywalizowała z Anną Scott o jego serce. Kluczowym zwrotem akcji miał być moment, w którym Will ostatecznie wybiera ją, dając pierwszeństwo fantastycznej wizji, którą reprezentuje Anna. Później autor zdecydował, że po prostu nie może tak odrzucić Anny i rozwiązał to, czyniąc Honey siostrą Willa.
- Ostateczna wersja robocza filmu po zakończeniu zdjęć miała około trzech i pół godziny, z czego podczas montażu, tuż przed premierą, wycięto 90 minut.
- Znany brytyjski komik Sanjeev Bhaskar pojawia się epizodycznie jako jeden z głośnych i obraźliwie zachowujących się mężczyzn w restauracji, gdzie Anna i Will jedzą obiad.
- Długi plan, w którym William Thacker spaceruje po Notting Hill, podczas gdy kolejno zmieniają się wszystkie cztery pory roku, w rzeczywistości składa się z czterech oddzielnych ujęć, które wszystkie zostały nakręcone tego samego dnia. Następnie, za pomocą grafiki komputerowej, postać Hugh Granta została wmontowana w uzyskane ujęcia.
- Ławka parkowa wykorzystana podczas kręcenia filmu znajduje się obecnie w ogrodzie Queens Gardens w australijskim mieście Perth. Mieszkaniec, który chciał pozostać anonimowy, kupił ją na aukcji, a teraz rzeczywiście „żyje” w pięknym ogrodzie, który zamykany jest na noc, jak marzyli sobie główni bohaterowie.
- Scena w holu luksusowego i prestiżowego londyńskiego hotelu Ritz została w rzeczywistości nakręcona w samym hotelu, ale w okresie między drugą a czwartą godziną w nocy, aby nie przeszkadzać gościom.
- Wiele zdjęć Julii Roberts pojawiających się podczas napisów otwierających film pochodzi z serialu telewizyjnego Entertainment Tonight (1981).
- Scena, w której Anna Scott (Julia Roberts) strofuje grupę obraźliwie zachowujących się mężczyzn w restauracji, nie znajdowała się w scenariuszu i została zaimprowizowana podczas kręcenia.
- Reżyser filmu Roger Michell i scenarzysta Richard Curtis od samego początku rozważali Julię Roberts i Hugh Granta jako głównych kandydatów do dwóch głównych ról.
- Scena, w której Anna i Will ćwiczą jej repliki z filmu o okręcie podwodnym, została znacznie przerobiona i skrócona w ostatecznej wersji filmu. Zrobiono to, aby usunąć kilka wulgarnych zwrotów, które mogłyby uniemożliwić filmowi uzyskanie pożądanej kategorii PG-13. Pełną wersję tej sceny można znaleźć na oryginalnym wydaniu DVD.
- Obraz Marka Chagalla pojawiający się w filmie nazywa się „La Mariée” („Panna Młoda”). Na potrzeby filmu zezwolono na wykonanie kopii słynnego obrazu pod warunkiem, że po zakończeniu zdjęć zostanie ona zniszczona.
- Zdjęcia do filmu trwały od 17 kwietnia do 1 lipca 1998 roku.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
