Dziki cel

Victor Maynard to samotny, dojrzały mężczyzna i płatny zabójca o nieskazitelnym dorobku zawodowym, którego życie zdominowała jednak wymagająca matka. Jego rutyna zostaje zburzona podczas zlecenia, które miało być formalnością: Victor nie potrafi zabić Rose, młodej kobiety, którą miał wyeliminować. Zamiast tego pozwala jej żyć, a w powstałym zamieszaniu zyskuje niechcianego ucznia – młodego chłopaka imieniem Tony. Oboje nowi znajomi biorą Victora za prywatnego detektywa, podczas gdy klient, który zapłacił za śmierć Rose, wysyła za nimi kolejnych morderców.

Film to brytyjsko-francuska komedia akcji w reżyserii Jonathana Lynna, napisana przez Lucindę Coxon i wyprodukowana przez Martina Pope'a oraz Michaela Rose'a. Jest to remake francuskiej produkcji „Cible émouvante” z 1993 roku w reżyserii Pierre'a Salvadoriego. W rolę Victora wcielił się Bill Nighy, a towarzyszą mu Emily Blunt jako Rose, Rupert Grint jako Tony, Rupert Everett jako Ferguson, Eileen Atkins jako matka oraz Martin Freeman jako Dixon. Produkcja trwa około 98 minut, została zrealizowana za budżet wynoszący około 8 milionów dolarów i przyniosła w światowych box office'ach mniej więcej 3 miliony dolarów. W serwisie TMDB film otrzymał ocenę 6,5/10 na podstawie ponad 800 głosów, natomiast krytycy ocenili go znacznie niżej – 4,8/10 w 54 recenzjach, co sugeruje, że widzowie przyjęli obraz cieplej niż recenzenci.

Dziki cel pojawił się w 2010 roku jako ósmy wyreżyserowany przez Lynna film, po serii produkcji, która rozpoczęła się od Tropu w 1985 roku i obejmowała takie tytuły jak Mój kuzyn Vinny, Fałszywy senator oraz Wojna pokus.