Сыну пора жениться

Azam, specjalista ds. hodowli zwierząt, wraca do swojego rodzinnego kołchozu po ukończeniu studiów, zabierając ze sobą swojego przyjaciela Saifiego, artystę. Witają ich dwie młode kobiety o imieniu Zebo – jedna nazywana „Smagłą”, a druga „Łagodną”. Z czasem Azam dowiaduje się, że jedna z Zebos jest zakochana w Saifim; błędnie zakłada jednak, że chodzi o „Łagodną” – tę samą, którą on sam kocha. Tymczasem Saifi wierzy, że „Smagła” Zebo przestała go kochać i wybrała Azama. Obaj przyjaciele przysięgają, że nie będą spotykać się z „nielojalną” Zebą, a obie młode kobiety postanawiają również zaprzestać kontaktów z nimi. Ojciec Azama, Karim-aka, chce, aby jego syn poślubił córkę przewodniczącego kołchozu – „Smagłą” Zebę. Słysząc to imię, Azam zgadza się, zakładając, że chodzi o „Łagodną” Zebę. Jednak podczas oficjalnych odwiedzin w celu oświadczyn Azam odkrywa, że wybranką ma być „Smagła” Zebo i kategorycznie odmawia zawarcia małżeństwa.