Nagi instynkt
Krótki opis
„Nagi instynkt” to thriller z elementami tajemnicy z 1992 roku w reżyserii Paula Verhoevena, oparty na scenariuszu Joe Eszterhasa i wyprodukowany przez Alana Marshalla. Był to dziewiąty film w dorobku reżysera, zrealizowany po „Pamięci absolutnej”, a przed „Showgirls”. Michael Douglas wciela się w rolę detektywa z San Francisco, Nicka Currana, który zostaje przydzielony do sprawy zabójstwa byłego muzyka rockowego, zamordowanego podczas stosunku za pomocą szpikulca do lodu. Podejrzenia padają na dziewczynę ofiary, Catherine Tramell – zamożną pisarkę, której najnowsza książka opisuje niemal identyczną zbrodnię. W rolę prowokującej Catherine, która mąci w śledztwie, wciela się Sharon Stone. W filmie wystąpili również Jeanne Tripplehorn jako dr Beth Garner, George Dzundza jako Gus, Denis Arndt jako porucznik Walker oraz Leilani Sarelle jako Roxy.
Produkcja odniosła ogromny sukces komercyjny, zarabiając na całym świecie około 353 milionów dolarów przy budżecie wynoszącym około 49 milionów. Film został pozytywnie odebrany przez widzów: w serwisie IMDb uzyskał ocenę 7,1/10 na podstawie około 242 000 głosów, a w TMDB 6,9/10 z ponad 4 500 głosów. Opinie krytyków są nieco bardziej powściągliwe – średnia ocena recenzentów wynosi 6,3/10 na podstawie 79 recenzji.
Film, który miał premierę w marcu 1992 roku i trwa 128 minut, powstał jako koprodukcja Stanów Zjednoczonych i Francji, a za jego realizację odpowiadały firmy Canal+, TriStar Pictures, Carolco Pictures oraz Le Studio Canal+. W napisach końcowych wymieniono 55 osób z obsady oraz 122 członków ekipy filmowej.
Co pozostało za kulisami
- Emma Thompson, Julia Roberts i Meg Ryan odmówiły zagrania głównej roli w filmie.
- Film wywołał ostrą negatywną reakcję wśród społeczności LGBT w USA, ponieważ zawiera negatywne stereotypy o lesbijkach, które są przedstawiane w filmie jako bezwzględne morderczynie, a twórców filmu oskarżono o homofobię. Aktywiści LGBT i osoby im współczujące próbowali przeszkodzić w procesie filmowania, a następnie zepsuć premierowe pokazy „Instynktu podstawowego”.
- Paul Verhoeven rozważał obsadzenie Petera Wellera w roli Nicka Carrana.
- Firma produkująca whisky Jack Daniel’s zapłaciła ponad 1 mln dolarów za scenę, w której Nick proponuje Katherine wypicie whisky Jack Daniel’s. Jednak w pierwotnej wersji scenariusza Katherine, widząc u Nicka butelkę tej whisky, pyta, czy nie ma czegoś innego. Po tym zabiegu reklamowym sprzedaż Jack Daniel’s wzrosła kilkukrotnie.
- Codziennie 50 policjantów pilnowało miejsca zdjęć, powstrzymując aktywistów protestujących w obronie praw gejów i lesbijek.
- Przed rozpoczęciem zdjęć Paul Verhoeven ogłosił, że ten film będzie pierwszym mainstreamowym hollywoodzkim filmem, w którym zostanie pokazany męski organ w stanie pobudzenia. Jednak jego życzenie nigdy się nie spełniło.
- Sukienki, które nosi bohaterka Sharon Stone, nawiązują do projektu sukienki Kim Novak w „Zawrocie głowy” (1958).
- Brooke Shields odmówiła zagrania Roxy.
- Scenarzysta Joe Eszterhas i producent Irwin Winkler opuścili projekt z powodu różnic twórczych z Paulem Verhoevenem. Po odejściu Eszterhasa, Paul zatrudnił Gary'ego Goldmana, aby przepisał niektóre sceny, które dotyczyły głównie postaci Michaela Douglasa. Jednak Verhoeven szybko zdał sobie sprawę, że te zmiany są sprzeczne z resztą scenariusza i publicznie przeprosił Eszterhasa. Zawieszenie broni między reżyserem a scenarzystą nie trwało długo, ponieważ Joe postanowił wprowadzić zmiany w scenariuszu, aby złagodzić ostre kąty w odniesieniu do mniejszości seksualnych. Jednak Verhoeven był stanowczo przeciwny.
- Paul Verhoeven zaproponował Sharon Stone główną rolę po ich wspólnej pracy nad „Pamięcią absolutną” (1990).
- Postać Michaela Douglasa ogląda „Hellraiser II” (1988).
- Joe Eszterhas otrzymał za scenariusz bezprecedensowy honorarium w wysokości 3 milionów dolarów.
- Michael Douglas samodzielnie wykonał prawie wszystkie kaskaderskie sceny samochodowe.
- Do roli Catherine rozważano Kim Basinger, Julię Roberts, Gretę Scacchi, Michelle Pfeiffer, Maryel Hemingway i Kelly McGillis.
- Zdjęcia do filmu trwały od 5 kwietnia do 28 czerwca 1991 roku.
- Aby film otrzymał kategorię R, Paul Verhoeven musiał zmontować go ponownie 14 razy.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
