Czas mroku
Krótki opis
Akcja filmu Czas mroku rozgrywa się w maju 1940 roku, kiedy to Winston Churchill zostaje premierem Wielkiej Brytanii w obliczu niemieckiej ofensywy w Europie Zachodniej. W sytuacji, gdy brytyjska armia zostaje osaczona w Dunkierce, a inwazja wydaje się nieunikniona, Churchill mierzy się z naciskami własnej partii oraz sceptycznego króla Jerzego VI, by podjąć negocjacje pokojowe z Adolfem Hitlerem. Musi zdecydować, czy dążyć do ugody, czy kontynuować walkę – wybór ten zdeterminuje losy Brytanii i jej imperium.
Reżyserem obrazu jest Joe Wright. Jest to siódmy z dziewięciu pełnometrażowych filmów w jego dorobku, zrealizowany po Piotrusiu. Wyprawie do Nibylandii, a przed Kobietą w Oknie i Cyrano. Scenariusz napisał Anthony McCarten. W rolę Churchilla wcielił się Gary Oldman, a towarzyszą mu Ben Mendelsohn jako król Jerzy VI, Kristin Scott Thomas jako Clementine Churchill, Stephen Dillane jako wicehrabia Halifax, Ronald Pickup jako Neville Chamberlain oraz Lily James jako Elizabeth Layton.
Produkcja, za którą odpowiadają Working Title Films, Focus Features oraz Perfect World Pictures, kosztowała około 30 milionów dolarów i zarobiła w światowych kasach kin w przybliżeniu 151 milionów dolarów. Film otrzymał ocenę 7,4/10 na IMDb na podstawie około 242 000 głosów oraz identyczną notę na TMDB z około 5 650 głosów. Z kolei ocena krytyków wynosi 7,3/10 na podstawie 310 recenzji, co wskazuje na zbliżony poziom odbioru filmu przez widzów i profesjonalnych recenzentów.
Co pozostało za kulisami
- John Hurt zmarł podczas pracy nad filmem. Gary Oldman opowiadał później, że aktor czuł się tak źle, że nawet nie uczestniczył w czytaniu scenariusza, nie mówiąc już o udziale w zdjęciach. Zatwierdzony na rolę Neville'a Chamberlaina, Hurt rozpaczliwie walczył z rakiem, jednak nawet intensywna kuracja nie pomogła. Film jest poświęcony pamięci Johna Hurta, to ostatni projekt, na udział w którym się zgodził.
- Producenci próbowali znaleźć do zdjęć autentyczny pociąg metra z epoki sprzed II wojny światowej, ale ich próby nie powiodły się. Musieli wynająć w muzeum kolejowym w Mangaps skład z 1959 roku, podobny do tych używanych w 1939 roku, i go sfotografować.
- Gary Oldman twierdzi, że osobiście wybrał charakteryzatora Kazu Hiro (pełne imię Kazuhiro Tsuji) i przekonał go do powrotu z emerytury do pracy i przemienienia samego aktora w Winstona Churchilla. Oldman zrezygnował z pomysłu rzeczywistego przybrania na wadze, co było wymagane dla wizerunku, i postanowił skupić się w tym względzie na charakteryzacji. Pierwszą trudnością dla Tsujiego był brak jakiegokolwiek podobieństwa między aktorem a jego postacią, dlatego trzeba było zastosować specjalne nakładki na twarz. Na przygotowania Tsuji zużył pół roku, ale rzeczywiście udało mu się nadać Oldmanowi wygląd Churchilla. Twarz aktora, z wyjątkiem czoła i ust, pokrywała gumowa nakładka, która jednak w żaden sposób nie ograniczała ruchów mięśni. Dla szczupłego Oldmana został specjalnie stworzony kostium, wizualnie dodający mu wagi. Oldman ogolił się na łyso, aby łatwiej było zakładać perukę. Podczas zdjęć Oldman spędził w fotelu charakteryzatora ponad 200 godzin.
- Akcja filmu rozgrywa się gorącą wiosną 1940 roku w Wielkiej Brytanii, ale zdjęcia kręcono zimą. Właśnie dlatego zdjęcia plenerowe zostały zminimalizowane, a podczas zdjęć w pomieszczeniach kładziono nacisk na sztuczne światło słoneczne za oknami, co miało wskazywać na upał na zewnątrz.
- Początkowo Johna Hurta zatwierdzono na rolę Neville'a Chamberlaina (1869-1940), ale z powodu problemów ze zdrowiem musiał z niej zrezygnować, a 60. premiera Wielkiej Brytanii zagrał aktor Ronald Pickup.
- Gary Oldman twierdzi, że osobiście wybrał Kazu Hiro na charakteryzatora i przekonał go do powrotu z emerytury do pracy. Pierwszą trudnością dla Tsujiego był brak podobieństwa fizycznego między aktorem a jego postacią, co wymusiło zastosowanie nakładek na twarz. Przygotowania zajęły Tsujiego pół roku. Dla szczupłego Oldmana specjalnie stworzono „gruby kostium”. W czasie zdjęć Oldman spędził w fotelu charakteryzatora ponad 200 godzin.
- Wcielając się w rolę Winstona Churchilla, Gary Oldman na planie filmowym wypalił za 30 000 funtów szterlingów cygar (średnio 12 cygar na dzień zdjęciowy) i zatruł się nikotyną.
- Przygotowując się do roli, Gary Oldman przez cały rok studiował Winstona Churchilla i jego maniery.
- Wielu krytyków bardzo negatywnie odniosło się do obecności w filmie sceny, w której Churchill poznaje młodego czarnoskórego mieszkańca Londynu i jego białą dziewczynę i zachęca ich do zawarcia związku małżeńskiego. Krytycy uznali tę scenę za jawnie naciąganą. Sam Churchill nazywał siebie zwolennikiem teorii wyższości rasy białej i tylko witał fakt, że europejscy osadnicy podstępnie „odebrali” Amerykę Północną Indianom.
- Scena, w której Churchill jedzie w wagonie metra i rozmawia z pasażerami, zwykłymi mieszkańcami Londynu, o tym, czy należy czy nie prowadzić z Adolfem Hitlerem rozmowy o pokoju, jest wymyślona. Producenci chcieli dodać do filmu tak popularne w dzisiejszych czasach różnorodność rasową i wszelką inną (ponieważ na ekranie ciągle pojawiali się wyłącznie biali mężczyźni, reprezentujący klasę średnią, co było z historycznego punktu widzenia poprawne), a także pokazać widzowi, że sam Churchill miewał czasem wątpliwości i niepewność.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
