Czas mroku
Nigdy nie rezygnuj. Nigdy się nie poddawaj.
Budżet
$30 000 000
Opłaty
$150 847 207
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Tim Bevan, Eric Fellner, Douglas Urbanski, Lisa Bruce, Antoni Makarten, James Biddle
Operator
Kompozytor
Artysta
Sara Greenwood, Isona Rigau, Matt Robinson
Casting
Instalacja
Valerio Bonelli
Cały zespół (197)
Cały zespół (197)
Krótki opis
W pierwszych dniach II wojny światowej, gdy Francja chyli się ku upadkowi, Wielka Brytania stoi przed widmem rychłego najazdu wojsk niemieckich. Gdy armia nazistów wydaje się niepowstrzymana, a na plażach Dunkierki stacjonują wojska alianckie, przyszłość Europy Wschodniej jest w rękach nowo wybranego premiera Wielkiej Brytanii – Winstona Churchilla (nominowany od Oscara Gary Oldman). Manewrując między politycznymi rywalami, musi dokonać ostatecznej decyzji: negocjować z Hitlerem i ocalić naród brytyjski przed przerażającymi skutkami wojny albo wezwać lud do walki, narażając na niespotykane dotąd niebezpieczeństwo.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo Johna Hurta zatwierdzono na rolę Neville'a Chamberlaina (1869-1940), ale z powodu problemów ze zdrowiem musiał z niej zrezygnować, a 60. premiera Wielkiej Brytanii zagrał aktor Ronald Pickup.
- John Hurt zmarł podczas pracy nad filmem. Gary Oldman opowiadał później, że aktor czuł się tak źle, że nawet nie uczestniczył w czytaniu scenariusza, nie mówiąc już o udziale w zdjęciach. Zatwierdzony na rolę Neville'a Chamberlaina, Hurt rozpaczliwie walczył z rakiem, jednak nawet intensywna kuracja nie pomogła. Film jest poświęcony pamięci Johna Hurta, to ostatni projekt, na udział w którym się zgodził.
- Przygotowując się do roli, Gary Oldman przez cały rok studiował Winstona Churchilla i jego maniery.
- Wcielając się w rolę Winstona Churchilla, Gary Oldman na planie filmowym wypalił za 30 000 funtów szterlingów cygar (średnio 12 cygar na dzień zdjęciowy) i zatruł się nikotyną.
- Akcja filmu rozgrywa się gorącą wiosną 1940 roku w Wielkiej Brytanii, ale zdjęcia kręcono zimą. Właśnie dlatego zdjęcia plenerowe zostały zminimalizowane, a podczas zdjęć w pomieszczeniach kładziono nacisk na sztuczne światło słoneczne za oknami, co miało wskazywać na upał na zewnątrz.
- Gary Oldman twierdzi, że osobiście wybrał charakteryzatora Kazu Hiro (pełne imię Kazuhiro Tsuji) i przekonał go do powrotu z emerytury do pracy i przemienienia samego aktora w Winstona Churchilla. Oldman zrezygnował z pomysłu rzeczywistego przybrania na wadze, co było wymagane dla wizerunku, i postanowił skupić się w tym względzie na charakteryzacji. Pierwszą trudnością dla Tsujiego był brak jakiegokolwiek podobieństwa między aktorem a jego postacią, dlatego trzeba było zastosować specjalne nakładki na twarz. Na przygotowania Tsuji zużył pół roku, ale rzeczywiście udało mu się nadać Oldmanowi wygląd Churchilla. Twarz aktora, z wyjątkiem czoła i ust, pokrywała gumowa nakładka, która jednak w żaden sposób nie ograniczała ruchów mięśni. Dla szczupłego Oldmana został specjalnie stworzony kostium, wizualnie dodający mu wagi. Oldman ogolił się na łyso, aby łatwiej było zakładać perukę. Podczas zdjęć Oldman spędził w fotelu charakteryzatora ponad 200 godzin.
- Producenci próbowali znaleźć do zdjęć autentyczny pociąg metra z epoki sprzed II wojny światowej, ale ich próby nie powiodły się. Musieli wynająć w muzeum kolejowym w Mangaps skład z 1959 roku, podobny do tych używanych w 1939 roku, i go sfotografować.
- Scena, w której Churchill jedzie w wagonie metra i rozmawia z pasażerami, zwykłymi mieszkańcami Londynu, o tym, czy należy czy nie prowadzić z Adolfem Hitlerem rozmowy o pokoju, jest wymyślona. Producenci chcieli dodać do filmu tak popularne w dzisiejszych czasach różnorodność rasową i wszelką inną (ponieważ na ekranie ciągle pojawiali się wyłącznie biali mężczyźni, reprezentujący klasę średnią, co było z historycznego punktu widzenia poprawne), a także pokazać widzowi, że sam Churchill miewał czasem wątpliwości i niepewność.
- Wielu krytyków bardzo negatywnie odniosło się do obecności w filmie sceny, w której Churchill poznaje młodego czarnoskórego mieszkańca Londynu i jego białą dziewczynę i zachęca ich do zawarcia związku małżeńskiego. Krytycy uznali tę scenę za jawnie naciąganą. Sam Churchill nazywał siebie zwolennikiem teorii wyższości rasy białej i tylko witał fakt, że europejscy osadnicy podstępnie „odebrali” Amerykę Północną Indianom.
- Gary Oldman twierdzi, że osobiście wybrał Kazu Hiro na charakteryzatora i przekonał go do powrotu z emerytury do pracy. Pierwszą trudnością dla Tsujiego był brak podobieństwa fizycznego między aktorem a jego postacią, co wymusiło zastosowanie nakładek na twarz. Przygotowania zajęły Tsujiego pół roku. Dla szczupłego Oldmana specjalnie stworzono „gruby kostium”. W czasie zdjęć Oldman spędził w fotelu charakteryzatora ponad 200 godzin.
Podobne filmy
8.4/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
