Prawdziwe kłamstwa
Kiedy jej powiedział, nigdy nie powiedział, co zrobił...
Kraj
Produkcja
Budżet
$115 000 000
Opłaty
$378 882 411
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
James Cameron, Stephanie Austin, Rae Sanchini, Lawrence Kasanoff, Robert Shriver
Operator
Kompozytor
Artysta
Peter Lamont, Rebecca Marie, Sean Dever
Casting
Mali Finn, Ellen Jacoby
Instalacja
Krótki opis
Harry Tasker, z pozoru poczciwy sprzedawca komputerów, w rzeczywistości pracuje jako tajny agent i nawet jego żona Helen nie wie, kim jest naprawdę. Gdy prawda o podwójnym życiu Harry'ego wychodzi na jaw, oboje z Helen wpadają w ręce międzynarodowych terrorystów. Teraz muszą dać z siebie wszystko, by ocalić nie tylko swoje małżeństwo, ale i życie.
Co pozostało za kulisami
- Film jest inspirowany francuską komedią „Wszystko na sprzedaż” z 1991 roku.
- Aby nakręcić dwie krótkie sceny tanga, aktorzy Arnold Schwarzenegger, Tia Carrere i Jamie Lee Curtis musieli trenować przez około pół roku.
- Na podstawie filmu powstały gry o tej samej nazwie na różne konsole.
- Pełna kontynuacja „Prawdziwych kłamstw” nigdy nie została nakręcona, pomimo zainteresowania nią Jamesa Camerona i wielu aktorów z oryginalnego filmu, w tym Arnolda Schwarzeneggera i Jamie Lee Curtis. Powodem tego były zamachy terrorystyczne z 11 września, po których terroryzm przestał być tematem do żartów, oraz wybór Schwarzeneggera na gubernatora Kalifornii.
- W filmie „Ja i mój chłopiec” Tom Arnold gra „drugie ja” samego siebie – aktora Billa Williamsa, który kiedyś zagrał w „Prawdziwych kłamstwach”, ale nie osiągnął uznania, sławy i pieniędzy.
- Bohater Schwarzeneggera pracuje w tajnej rządowej agencji o nazwie „Sektor Omega” (The Omega Sector), której dewizą jest „Ostatnia linia obrony”. Agencją tą kieruje bohater Charltona Hestona, który zagrał w filmie „Człowiek-Omega” (The Omega Man (1971)).
- Piosenka, którą bohater Schwarzeneggera nuczy w toalecie, to „Edelweiss” z filmu „Dźwięki muzyki” (Sound of Music), którego akcja rozgrywa się w ojczyźnie Arnolda Schwarzeneggera – w Austrii.
- Kiedy Harry i Helen Tasker uciekają przed Samirem, Helen mówi: „Wyszłam za mąż za Rambo”. Reżyser James Cameron pomagał w pisaniu scenariusza do filmu „Rambo 2” (1985).
- Liczba ciał w filmie wynosi 71.
- Muzyka, do której tańczą bohaterowie Schwarzeneggera i Carrere'a to tango „Por Una Cabeza”. Dokładnie to samo tango rozbrzmiewało w „Zapachu kobiety” (1992).
- Początkowo na rolę Helen rozważano Jodie Foster, która zainteresowała się scenariuszem, ale zrezygnowała z powodu konfliktu w grafiku. Wśród kandydatek wymieniano również Ellen DeGeneres (Cameron uznał ją po przesłuchaniach za „zbyt zabawną”), Isabellę Rossellini („zbyt włoską”) i Kyrę Sedgwick (odmówiła udziału w projekcie, ponieważ uważała się za zbyt młodą do tej roli).
- O rolę Helen ubiegały się Rosanna Arquette, Kim Basinger, Annette Bening, Joan Cusack, Gina Davis, Melanie Griffith, Madonna, Demi Moore, Sharon Stone, Michelle Pfeiffer, Debra Winger, Emma Thompson i Jennifer Jason Leigh.
- Aby nakręcić dwie krótkie sceny z tangiem, aktorzy Arnold Schwarzenegger, Tia Carrere i Jamie Lee Curtis musieli trenować przez około pół roku.
- Początkowo na rolę Helen brano pod uwagę Jodie Foster, która zainteresowała się scenariuszem, ale zrezygnowała z powodu konfliktu terminów. Wśród kandydatek wymieniało się również Ellen DeGeneres (Cameron uznał ją po przesłuchaniach za „zbyt zabawną”), Isabellę Rossellini („zbyt włoską”) i Kyrę Sedgwick (odmówiła udziału w projekcie, ponieważ uważała się za zbyt młodą do tej roli).
- Do roli Helen pretendentkami były Rosanna Arquette, Kim Basinger, Annette Bening, Joan Cusack, Gina Davis, Melanie Griffith, Madonna, Demi Moore, Sharon Stone, Michelle Pfeiffer, Debra Winger, Emma Thompson i Jennifer Jason Leigh.
- Kiedy główny bohater, w wykonaniu Arnolda Schwarzeneggera, informuje przyjaciela, którego gra Tom Arnold, że jego żona (w tej roli Jamie Lee Curtis) spotyka się z kimś, ten odpowiada, że jego druga żona zabrała mu przy rozwodzie dosłownie wszystko, nawet foremki do lodu z zamrażarki. W tym odcinku chodziło o rozwód samego Toma Arnolda z Rosanną Barr, który w tamtym czasie się odbywał. Twierdzono, że zabrała nawet tacki do kostek lodu z zamrażarki. Schwarzenegger przekazał to reżyserowi Jamesowi Cameronowi i dodał od siebie: „Jaką trzeba być suką, żeby zabrać nawet foremki do lodu!”. Cameronowi ta fraza się spodobała i włączył ją do filmu.
- Podczas kręcenia sceny jazdy konnej Arnold Schwarzenegger omal nie zginął, gdy koń przestał słuchać poleceń. Aktor zaczął zsuwać się z siodła, a wszystko to działo się w pobliżu 9-metrowego urwiska. Zauważył to jeden z kaskaderów i w porę odciągnął konia z aktorem od krawędzi.
- Tom Arnold nawet nie spodziewał się dostać się do obsady aktorskiej filmu, a na przesłuchanie poszedł głównie po to, żeby na własne oczy zobaczyć Jamesa Camerona. Zagrał kilka scen razem ze Schwarzeneggerem, Cameron natychmiast zauważył instynktowną chemię między Schwarzeneggerem i Arnoldem i zatrudnił Arnolda do filmu. Kierownictwo wytwórni 20th Century Fox próbowało zaprotestować – głównie z powodu sytuacji z Rosanną Barr, ale Cameron naciskał i ostatecznie ustąpili. Kiedy wieść o tym dotarła do Arnolda, był szczerze wdzięczny Cameronowi za ten gest, a z czasem stał się bliskim przyjacielem zarówno Camerona, jak i Schwarzeneggera.
- Trzy samoloty szturmowe „Harrier” wraz z pilotami udostępnił rząd USA i kosztowały one twórców filmu 100 736 dolarów (lub 2410 dolarów za godzinę). Reżyser James Cameron opowiadał, że początkowo nakręcił przelot samolotów z helikoptera z głównym bohaterem, gdy piloci utrzymywali dystans określony w instrukcjach. Następnie zapytał, czy mogą wykonać dokładnie taki sam przelot, ale nieco bliżej helikoptera. Trochę się naradzili, odpowiedzieli twierdząco i wykonali przelot. Wtedy Cameron zapytał, czy nie mogą powtórzyć przelotu jeszcze raz, ale jeszcze bliżej, przy czym teraz będą musieli złamać zasady bezpieczeństwa (instrukcje). Piloci naradzali się znacznie dłużej, ale ostatecznie ponownie wykonali przelot i właśnie ten trzeci dubel trafił do filmu.
- Podczas wykonywania finałowego tanga Jamie Lee Curtis zsunęła się w dół i w pewnym momencie musiała oprzeć ręką o podłogę – po prostu dlatego, że była już zmęczona (to nie był pierwszy dubel). Początkowo aktorka zdenerwowała się, że James Cameron zostawił w filmie właśnie ten dubel podczas ostatecznego montażu, ale później zrozumiała, że to wszystko jest w duchu jej bohaterki.
- Scena w publicznej toalecie została opisana w scenariuszu bardzo schematycznie – na pół strony – i bez żadnych szczegółów. Kiedy James Cameron zobaczył odpowiednie dekoracje na kilka dni przed jej kręceniem, powiedział, że plan zdjęciowy powinien być trzykrotnie większy (do kręcenia strzelanin, walk i tym podobnego; a jeszcze Cameron wyobrażał sobie, że z pisuarów będą bić w górę strumienie wody, a z sufitu – spadać klosze lamp). Właśnie w tym momencie dział rekwizytów i dekoracji po raz pierwszy dowiedział się, że to tutaj będzie kręcona scena. Po tym artysta scenografii Peter Lamont i jego podwładni mieli tylko dwa dni, aby zmienić dekoracje zgodnie z planami i życzeniami reżysera. Całą scenę planowano nakręcić w jeden dzień, ale w rezultacie zajęło to pięć dni zdjęciowych.
- Kręcenie epizodu (w posiadłości), od którego rozpoczyna się film, było trudne. Kręcono go w nocy w temperaturze poniżej zera, a w samej posiadłości nie było ogrzewania. Kobiety podczas kręcenia marzły, ponieważ poza wieczorowymi sukienkami nie miały na sobie niczego, a do przebierania musiały chodzić praktycznie na zewnątrz. Ogrzewanie namiotów odbywało się za pomocą lamp naftowych, jedna z lamp zapłonęła i komuś z ekipy zapaliła się suknia. Aktorom statystom dopłacono po 50 dolarów za kręcenie w zimnie. Chłód przeszkadzał również w kręceniu sceny ucieczki głównego bohatera, w której występuje Arnold Schwarzenegger. Samochody i sprzęt ślizgały się po powierzchni, więc kręcenie na zboczu góry nie było proste. Według reżysera Jamesa Camerona udało się nakręcić tylko 10% tego, co zamierzał w tym epizodzie.
- Zdjęcia zajęły tak dużo czasu, że prace nad filmem znacznie odbiegły od harmonogramu. Aktorka Tia Carrere miała kontrakt na siedem tygodni zdjęciowych, ale skończyło się na tym, że kręciła przez 7 miesięcy (jej honorarium wzrosło odpowiednio). Bill Paxton podczas przerw w zdjęciach zdążył wystąpić w innym filmie (był to western Roberta Borisa „Frank i Jessie”). Jamesa Camerona wielokrotnie dręczyła Rosanna Barr – dzwoniła do niego z żądaniem, aby pozwolić jej byłemu mężowi Tomowi Arnoldowi wrócić do kręcenia serialu „Roseanne” (1988-2018).
- Początkowo w scenariuszu nie przewidziano, aby Spencer Trilby, w interpretacji Charltona Hestona, nosił na oku opaskę. Po prostu pierwszego dnia zdjęciowego przyszedł na plan z podbitym okiem i dział rekwizytów musiał jakoś sobie z tym poradzić. Poza tym, to on nalegał, aby jego postaci nadano nazwisko Trilby (sam uwielbia nosić trilby – to rodzaj miękkiego męskiego kapelusza z niewielkimi polami wygiętymi ku górze).
- Przygotowując się do zdjęć, reżyser James Cameron wraz ze swoim przyjacielem, scenarzystą Randallem Frayksem, zbierali informacje o międzynarodowym terroryzmie. Cameron i Frayks byli dosłownie wstrząśnięci tym, jak łatwo okazało się niezauważalnie przemycić broń przez granice USA (wszystko zmieniło się po zamachach z 11 września 2001 roku). Wiele z tego, co udało im się ustalić, wprowadzili do scenariusza filmu, aby pokazać terrorystów jak najbardziej wiarygodnie. Jednocześnie nikt nie chciał, aby ich oskarżono o propagowanie terroryzmu i jego metod, więc film uczynili tak komediowy, jak tylko uznali za możliwe.
- Wybuch Mostu Siedmiomilowego kręcono na niewielkim modelu. Stary most był już „zburzony”: jego rozsuwaną część usunięto, aby umożliwić przepływ statków. Stało się to po otwarciu równoległego nowego mostu.
- Do zdjęć Arnolda Schwarzeneggera za sterami samolotu bojowego zbudowano pełnowymiarowy makiet szturmowca „Harrier”. Samolotem sterowano z dźwigu ustawionego na dachu budynku niedaleko, który później usunięto z kadru za pomocą technologii komputerowych (podobnie jak liny, na których samolot był zawieszony).
- Pełnej kontynuacji „Prawdziwych kłamstw” nigdy nie nakręcono, pomimo zainteresowania nią ze strony Jamesa Camerona i wielu aktorów z oryginalnego filmu, w tym Arnolda Schwarzeneggera i Jamie Lee Curtis. Powodem tego były ataki terrorystyczne z 11 września, po których terroryzm przestał być tematem do żartów, oraz wybór Schwarzeneggera na gubernatora Kalifornii.
- Początkowo na rolę Helen rozważano Jodi Foster, która była zainteresowana scenariuszem, ale zrezygnowała z powodu kolizji w harmonogramie. Wśród kandydatek wymieniano także Ellen DeGeneres (Cameron po przesłuchaniach uznał ją za „zbyt zabawną”), Isabellę Rossellini („zbyt włoską”) i Kirę Sedgwick (odmówiła udziału w projekcie, ponieważ uważała się za zbyt młodą do tej roli).
- Kiedy główny bohater w wykonaniu Arnolda Schwarzeneggera informuje przyjaciela, którego gra Tom Arnold, o tym, że jego żona (w tej roli Jamie Lee Curtis) spotyka się z kimś innym, ten w odpowiedzi opowiada, że jego druga żona zabrała mu przy rozwodzie dosłownie wszystko, nawet foremki do lodu z zamrażarki. Ta scena nawiązywała do rozwodu samego Toma Arnolda z Rosanną Barr, który wówczas był w toku. Twierdzono, że zabrała nawet tacki do kostek lodu z zamrażarki. Schwarzenegger przekazał to reżyserowi Jamesowi Cameronowi i dodał od siebie: „Jaką trzeba być suką, żeby zabrać nawet foremki do lodu!”. Cameronowi ta fraza się spodobała i wmontował ją w film.
- Trzy samoloty szturmowe „Harrier” wraz z pilotami udostępnił rząd USA, co kosztowało filmowców 100 736 dolarów (czyli 2 410 dolarów za godzinę). Reżyser James Cameron opowiadał, że początkowo nakręcił przelot samolotów z helikoptera z głównym bohaterem, kiedy piloci utrzymywali zadaną przez instrukcje odległość. Potem zapytał, czy mogliby wykonać dokładnie taki sam przelot, ale nieco bliżej helikoptera. Ci chwilę się naradzili, odpowiedzieli twierdząco i wykonali przelot. Wtedy Cameron zapytał, czy nie mogliby powtórzyć przelotu jeszcze raz, ale jeszcze bliżej, przy czym teraz musieliby złamać zasady bezpieczeństwa (instrukcje). Piloci naradzali się znacznie dłużej, ale ostatecznie ponownie wykonali przelot i to właśnie ten trzeci dublet znalazł się w filmie.
- Scena w publicznej toalecie była opisana w scenariuszu bardzo schematycznie – na pół strony – i bez żadnych szczegółów. Kiedy na kilka dni przed jej realizacją James Cameron zobaczył odpowiednie dekoracje, powiedział, że plan zdjęciowy musi być trzy razy większy (do kręcenia strzelanin, walk i tym podobnych; a jeszcze Cameron wyobrażał sobie, że z pisuarów będą wystrzeliwać strumienie wody, a z sufitu będą spadać klosze lamp). Właśnie w tym momencie dział rekwizytów i dekoracji po raz pierwszy dowiedział się, że to tutaj będzie kręcona scena. Po tym artysta scenografii Peter Lamont i jego podwładni mieli tylko dwa dni, żeby zmienić dekoracje zgodnie z planami i życzeniami reżysera. Całą scenę planowano nakręcić w jeden dzień, ale ostatecznie zajęło to pięć dni zdjęciowych.
Podobne filmy
8.5/10
8/10
8/10
7.9/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
7.6/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
