Łotr 1. Gwiezdne wojny – historie

Bunt zbudowany na nadziei.
Rogue One: A Star Wars Story (2016)
Chronometraż: 2:13 (133 min)

brak ocen
7.5/10
16524
7.3/10
227303
7.8/10
751000
Oceń film:
Data premiery
Produkcja
Budżet
$200 000 000
Opłaty
$1 056 057 273
Reżyser
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Doug Chiang, Neil Lamont, Amaury Coljon
Casting
Instalacja
Jabez Olssen, John Gilroy, Colin Goudie
Cały zespół (184)

Krótki opis

Grupa rebeliantów podejmuje się misji niemożliwej, próbując wykraść plany budowy Gwiazdy Śmierci, najpotężniejszej broni Imperium. Ten kluczowy dla całego uniwersum Gwiezdnych wojen moment rozpoczyna serię zdarzeń, w których zwykli ludzie dokonują niezwykłych czynów i stają się bohaterami.

Co pozostało za kulisami

  • Wątek filmu rozgrywa się przed wydarzeniami opisanymi w filmie „Gwiezdne Wojny: Epizod IV – Nowa Nadzieja” (1977) i pięć lat po wydarzeniach opowiedzianych w serialu animowanym „Gwiezdne Wojny: Rebelianci” (2014).
  • Do roli głównej pretendentkami były aktorki Tatiana Maslany, Rooney Mara i Kate Mara. Rola przypadła Felicity Jones.
  • To pierwszy film sagi „Gwiezdne Wojny”, do którego muzykę skomponował nie John Williams.
  • Twierdzi się, że na przesłuchania do różnych ról w filmie zgłosili się Joel Edgerton, Dominic West, Mark Strong, Taylor Kitsch, Joel Kinnaman, Sam Worthington, Charlie Hunnam i Gerard Butler.
  • Nie licząc filmu telewizyjnego „Gwiezdne Wojny: Święta Specjalna” to ósmy film sagi „Gwiezdne Wojny”.
  • Przy użyciu odpowiedniej obróbki komputerowej rolę jednego z droidów zagrał Alan Tudyk.
  • W filmie Dartha Vadera ponownie zdubbingował James Earl Jones.
  • Kostiumograf David Crossman stwierdził, że w filmie wykorzystano niektóre oryginalne kostiumy z filmów „Gwiezdne Wojny: Epizod IV – Nowa Nadzieja” (1977), „Gwiezdne Wojny: Epizod V – Imperium Kontratakuje” (1980) i „Gwiezdne Wojny: Epizod VI – Powrót Jedi” (1983).
  • Genevieve O’Reilly ponownie wciela się w rolę Mon Mothmy, którą już grała w filmie „Gwiezdne Wojny: Epizod III – Zemsta Sithów” (2005).
  • Jimmy Smits powrócił w roli Baila Organy. Rola tę grał już w filmach „Gwiezdne Wojny: Epizod II – Atak Klonów” (2002) i „Gwiezdne Wojny: Epizod III – Zemsta Sithów” (2005).
  • Pomysł filmu należy do szefa działu efektów wizualnych firmy ILM Johna Knoll. Został wymieniony w napisach jako jeden z autorów fabuły, a także pełnił funkcję producenta wykonawczego.
  • Uważa się, że imię postaci Jyn Erso jest nawiązaniem do postaci Jaina Orsa z gry wideo Star Wars: Dark Forces (1995). W grze pierwsza misja Orsa i Kyle’a Katarna polega na zdobyciu planów „Gwiazdy Śmierci”.
  • To pierwszy film sagi „Gwiezdne Wojny”, którego scenarzystą był Tony Gilroy.
  • Aby stworzyć odpowiednią atmosferę, reżyser Gareth Edwards i operator Greg Fraser wyjęli z futerałów obiektywy używane w latach 70-tych i wstawili je do nowoczesnych kamer cyfrowych.
  • Reżyser chciał, aby niezwykłe stworzenia z filmu organicznie wpisały się w realistyczny świat. Dlatego na planie z nimi komunikowano się dokładnie tak samo, jak z normalnymi aktorami, mimo że ekipa wizażystów i charakteryzatorów już naniosła na ich twarze warstwy pyłu, sadzy, potu i śluzu. Nikt nie zwracał uwagi na te drobiazgi.
  • Platfor filmowy Yavina 4 w hangarze został wybudowany i udekorowany ze wszystkich stron, a nawet ekipę za kulisami trzeba było ubrać w kostiumy. Na planie miasta Jedha praca przebiegała według tego samego schematu, choć reżyser starał się nakręcić jak najwięcej scen w plenerze, aby otoczenie było bardziej realistyczne. Nawet tam, gdzie wymagano chroma key, wznoszono dekoracje. Wszystko robiono po to, aby aktorzy czuli się w realnym świecie.
  • Budując święte miasto Jedha, scenograf czerpał inspirację z obrazów starożytnej Jerozolimy i izraelskiej fortecy Masada. Ponadto, wpływ miały fotografie Paryża z czasów II wojny światowej.
  • Dekoracyjne Malediwy zostały wybudowane na opuszczonej już od ponad pół wieku bazie lotniczej w Bowingdon. Trzeba było dodać tylko trochę piasku i palm. Na przyszły plan filmowy przywieziono 2000 ton piasku i 60 palm z Hiszpanii, a także inne rośliny z Wielkiej Brytanii. Do stworzenia dekoracyjnych zbiorników wodnych ekipa filmowa wykorzystała wodę pochodzącą z recyklingu. Podczas zdjęć zużyto ponad 798 700 litrów wody, która była następnie przetwarzana i wracana do ogromnego zbiornika o wymiarach 30x60 metrów. Kiedy dekoracyjne Malediwy zostały ukończone, dokonano pomiarów. Plan filmowy miał 213 metrów długości i 152 metry szerokości, czyli ponad trzy hektary.
  • O główną męską rolę ubiegali się Aaron Paul i Edgar Ramirez.
  • Anthony Daniels pojawił się w epizodycznej roli droida C-3PO, stając się jedynym aktorem występującym we wszystkich 7 wydanych epizodach sagi, a także w „Rogue One”.
  • Jeden z ważnych bohaterów filmu, gubernator Wilhuff Tarkin, został stworzony za pomocą animacji komputerowej na podstawie gry aktorskiej Brytyjczyka Guya Henry'ego, ponieważ Peter Cushing, który zagrał Tarkina w filmie z 1977 roku „Nowa nadzieja”, zmarł w 1994 roku, i podjęto decyzję o stworzeniu modelu komputerowego, jak najbardziej zbliżonego wyglądem do Cushinga. Podobnie Norweżka Ingvild Deila zagrała epizodyczną rolę księżniczki Lei Organy, a za pomocą grafiki komputerowej wizerunkowi nadano cechy młodej Carrie Fisher, która zagrała tę rolę w filmie z 1977 roku. Henry podłożył głos pod rolę Tarkina, natomiast do niewielkiej roli księżniczki Lei wykorzystano archiwalne nagrania głosu Fisher, choć sama aktorka była żywa w momencie kręcenia filmu.
  • Główne zdjęcia rozpoczęły się na początku sierpnia 2015 roku w Londynie. Sceny na planecie Scarif zostały nakręcone na atolu Laamu na Malediwach, a zdjęcia kręcono również na Islandii i w Jordanii.
  • Wielu fanów rozpozna bazę rebeliantów na planecie Yavin 4, która po raz pierwszy pojawiła się na ekranie w filmie „Gwiezdne wojny: Epizod IV – Nowa nadzieja”. Ze względów finansowych Lucas mógł wybudować tylko część bazy. Skalę tworzył za pomocą dostępnych w tamtym czasie efektów wizualnych. Twórcy filmu „Rogue One: Gwiezdne wojny – Historie” mogli sobie pozwolić na zbudowanie bazy rebeliantów w całości. Ekipa filmowa odwiedziła legendarne miejsce – oryginalny plan filmowy planety Yavin 4 na lotnisku Cardington w Wielkiej Brytanii. Ogromne hangary pozwoliły artystom i scenografom stworzyć bazę na Yavin 4 w naturalnej wielkości. Wymiary planu – około 106 metrów długości i 61 metrów szerokości.
  • Fabuła filmu rozgrywa się przed wydarzeniami opisanymi w filmie „Gwiezdne Wojny: Epizod IV – Nowa Nadzieja” (1977) i pięć lat po wydarzeniach przedstawionych w serialu animowanym „Gwiezdne Wojny: Rebelianci” (2014).
  • To pierwszy film sagi „Gwiezdne Wojny”, do którego muzykę skomponował nie John Williams.
  • Pomijając film telewizyjny „Gwiezdne Wojny: Święta Specjalna Edycja”, to ósmy film sagi „Gwiezdne Wojny”.
  • Projektant kostiumów David Crossman poinformował, że w filmie wykorzystano niektóre oryginalne kostiumy z filmów „Gwiezdne wojny: Epizod IV – Nowa nadzieja” (1977), „Gwiezdne wojny: Epizod V – Imperium kontratakuje” (1980) i „Gwiezdne wojny: Epizod VI – Powrót Jedi” (1983).
  • Genevieve O’Reilly ponownie wciela się w rolę Mon Mothmy, którą już grała w filmie „Gwiezdne wojny: Epizod III – Zemsta Sithów” (2005).
  • Jimmy Smits powrócił w roli Baila Organy. Roli tej podjął się już w filmach „Gwiezdne wojny: Epizod II – Atak klonów” (2002) i „Gwiezdne wojny: Epizod III – Zemsta Sithów” (2005).
  • Pierwszy film sagi „Gwiezdne wojny”, którego scenarzystą był Tony Gilroy.
  • Anthony Daniels pojawił się w epizodycznej roli droida C-3PO, stając się jedynym aktorem występującym we wszystkich 7 dotychczas wydanych epizodach sagi, a także w „Łotrze 1”.
  • Jedna z ważnych postaci w filmie, gubernator Wilhuff Tarkin, została stworzona za pomocą animacji komputerowej w oparciu o grę aktorską Brytyjczyka Guya Henry’ego, ponieważ Peter Cushing, który wcielił się w rolę Tarkina w filmie z 1977 roku „Nowa Nadzieja”, zmarł w 1994 roku i podjęto decyzję o stworzeniu modelu komputerowego, który jak najbardziej przypominałby Cushinga. Podobnie Norweżka Ingvild Deila zagrała epizodyczną rolę księżniczki Lei Organy, a grafika komputerowa nadała jej twarzy rysy młodej Carrie Fisher, która grała tę rolę w filmie z 1977 roku. Henry podłożył głos Tarkinowi, natomiast do niewielkiej roli księżniczki Lei wykorzystano archiwalne nagrania głosu Fisher, choć sama aktorka żyła w momencie kręcenia filmu.
  • Wielu fanów rozpozna bazę rebeliantów na planecie Yavin 4, która po raz pierwszy pojawiła się na ekranie w filmie „Gwiezdne Wojny: Epizod IV – Nowa Nadzieja”. Ze względów finansowych Lucas mógł wybudować tylko część bazy. Skalę tworzył za pomocą dostępnych w tamtym czasie efektów wizualnych. Twórcy filmu „Łotr 1. Gwiezdne Wojny – historie” mogli sobie pozwolić na zbudowanie bazy rebeliantów w całości. Ekipa filmowa odwiedziła legendarne miejsce – oryginalny plan zdjęciowy planety Yavin 4 na lotnisku Cardington w Wielkiej Brytanii. Ogromne hangary pozwoliły scenografom i dekoratorom stworzyć bazę na Yavin 4 w rzeczywistych rozmiarach. Wymiary placu – około 106 metrów długości i 61 metrów szerokości.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.