Prawdziwy romans

Rozboje. Oszustwa. Morderstwa. Zakochani i Seks.
True Romance (1993)
7.9/10
307 933
—
brak ocen
7.5/10
3218
7.9/10
260000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$13 000 000
Opłaty
$13 088 778
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Kristian Slejter
Kristian Slejter
Clarence Worley
Zdjęcie Patricia Arquette
Patricia Arquette
Alabama Whitman
Zdjęcie Dennis Hopper
Dennis Hopper
Clifford Worley
Zdjęcie Gari Oldman
Gari Oldman
Drexl Spivey
Zdjęcie Brad Pitt – Brad Pit
Brad Pitt – Brad Pit
Floyd (Dick's Roommate)
Zdjęcie Krystopher Uolken
Krystopher Uolken
Vincenzo Coccotti
Zdjęcie Bronson Pinchot
Bronson Pinchot
Elliot Blitzer
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Clarence Worley spędza swoje urodziny samotnie w detroickim kinie, oglądając maraton filmów o sztukach walki, dopóki obok niego nie siada blondynka imieniem Alabama. W ciągu jednego dnia para bierze ślub, a Clarence dowiaduje się, że Alabama pracuje jako call girl, a ich spotkanie zostało zorganizowane przez przyjaciela w ramach prezentu. Gdy Clarence udaje się odebrać jej rzeczy od sutenera, wizyta kończy się przemocą, a zakochani uciekają z walizką kokainy, która nigdy nie należała do nich. Właściciele narkotyków chcą odzyskać towar, przez co nowożeńcy muszą uciekać przed policją i grupą przestępców.

Reżyserem filmu jest Tony Scott; była to siódma z szesnastu pełnometrażowych produkcji w jego filmografii, poprzedzona filmem Ostatni Skaut i poprzedzająca Karmazynowy przypływ. Scenariusz napisali Quentin Tarantino oraz Roger Avary. W rolach głównych wystąpili Christian Slater i Patricia Arquette, a w obsadzie czterdziestu aktorów znaleźli się także Dennis Hopper, Val Kilmer, Gary Oldman oraz Brad Pitt.

Film, którego budżet wyniósł około 13 milionów dolarów, zarobił w box office na całym świecie mniej więcej taką samą kwotę. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,9/10 na podstawie około 260 000 głosów, natomiast w TMDB 7,5/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków na poziomie 7,8/10 z sześćdziesięciu recenzji plasuje film nieco poniżej noty widzów z IMDb, ale powyżej wyniku z TMDB.

Co pozostało za kulisami

  • Monolog Eliota w scenie, w której zatrzymuje go policjant, jest improwizacją Bronsona Pinchota.
  • Brad Pitt sam zaproponował pomysł, aby jego postać była „przywiązana” do sofy.
  • Po zakończeniu zdjęć Tony Scott podarował Patricii Arquette „Cadillaca”, który był używany podczas kręcenia filmu.
  • Quentin Tarantino sprzedał scenariusz za 50 000 dolarów, co zgodnie z zasadami WGA było minimalną kwotą, jaką scenarzysta mógł otrzymać za swoją pracę.
  • Jack Black zagrał rolę epizodyczną: kasjer w kinie. Scena z jego udziałem została jednak wycięta z filmu. Scenę tę można znaleźć na DVD w sekcji „Usunięte sceny”.
  • W pierwszej wersji scenariusza Drexel zabijał Big Dona i Floyda z powodu tego, że ten drugi nazywał go „białym chłopcem”. W tej scenie nie było również Marty’ego.
  • Film, który oglądają Alabama i Clarence w mieszkaniu to „Jasna przyszłość 2: Huraganowy ogień” (1987) Johna Woo.
  • Kiedy Clarence i Alabama pokazują Dickowi kokainę w pokoju hotelowym, w telewizji leci film „Korporacja „Nieśmiertelność” (1992).
  • W tym filmie można zobaczyć plakat filmu „Błyski w złotych oczach” (1967) w mieszkaniu Dicka i Floyda.
  • Początkowo scenariusz „Prawdziwej miłości” był częścią ogromnego scenariusza napisanego przez Quentina Tarantino i Rogera Avery'ego. Druga część tego scenariusza została później wykorzystana do „Naturalnych zabójców” (1994). W obu filmach Tom Sizemore zagrał policjanta.
  • Według Dennisa Hoppera, w scenie dialogu między Vincenzo Cocchittim (Christopher Walken) i Cliffordem Worleyem (Dennis Hopper) nie było prawie żadnej improwizacji, aktorzy dodali jedynie frazy o „bakłażanie” i „melonie kantalupa”.
  • Reżyserem filmu mógł zostać William Lustig, kręcący filmy klasy B, ale jego kandydatura została odrzucona przez Quentina Tarantino.
  • Quentin Tarantino sprzedał scenariusz filmu, aby znaleźć środki na sfinansowanie „Psów wściekłych” (1991).
  • Monolog Patricii Arquette na początku filmu został zaczerpnięty z filmu „Pustkowie” (1973).
  • Według Quentina Tarantino, przez cały czas pracy nad filmem ani razu nie pojawił się na planie zdjęciowym.
  • Początkowe zakończenie: Clarence ginie w strzelaninie w motelu, Alabama zostaje wdową. Według Tarantino, Alabama miała później poznać Pana Białego (postać z „Reservoir Dogs” (1991)) i żyć z nim po drugiej stronie prawa. W jednej ze scen „Reservoir Dogs” Pana Białego pytają o Alabamę.
  • Początkowo Clarence, Alabama, Dick i Elliot mieli się spotkać w zoo. Tony Scott zmienił miejsce spotkania na park rozrywki.
  • Słowo „fuck” pojawia się w filmie 225 razy.
  • Maksymalnie 8 godzin zajmowało charakteryzatorom przekształcenie Vala Kilmera w Elvisa Presleya. Na szczęście Kilmera wszystkie sceny z jego udziałem zostały nakręcone w ciągu dwóch dni.
  • Kręcenie sceny na amerykańskich górkach zajęło dwa dni.
  • Liczba ciał: 21. Wszyscy to mężczyźni, wszyscy zginęli od ran postrzelowych.
  • Quentin Tarantino sprzedał scenariusz filmu, aby znaleźć fundusze na sfinansowanie „Wściekłych psów”.
  • Według Gary’ego Oldmana, postać Drexela naśladował po aktorze Willy’m Wangu Bladzie, z którym później zagrał razem w „Leonie” (1994).
  • Początkowo struktura scenariusza była inna: pierwsze dwie trzecie filmu miały być opowiedziane w nielinearny sposób.

Podobne filmy

Kto zagrał tu najlepiej?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.