On wrócił

Adolf Hitler budzi się w współczesnym Berlinie, kilka dekad po zakończeniu drugiej wojny światowej, nie mając pojęcia, jak się tam znalazł ani co wydarzyło się od 1945 roku. Nie posiada partii, zwolenników, pieniędzy ani miejsca do życia, a Niemcy, które zastaje, są krajem pokojowym, rządzonym przez Angelę Merkel i będącym domem dla tysięcy imigrantów. Ponieważ wszyscy zakładają, że musi być komikiem lub aktorem metodą Stanisławskiego, a nie prawdziwym dyktatorem, może on podróżować po kraju, pozostając nierozpoznanym. W miarę jak zwiedza nowe Niemcy i wygłasza swoje poglądy w telewizji, jego wybuchy stają się viralową sensacją w internecie, co czyni go współczesną celebrytą. David Wnendt wyreżyserował film i współtworzył scenariusz wraz z Mizzi Meyer.

Obraz jest satyryczną komedią opartą na powieści Timura Vermesa o tym samym tytule. Wykorzystuje stylistykę mockumentu, aby zarejestrować reakcje zwykłych Niemców na obecność Hitlera. W rolę dyktatora wcielił się Oliver Masucci, a w obsadzie, liczącej 65 osób, znaleźli się m.in. Fabian Busch, Christoph Maria Herbst, Katja Riemann, Franziska Wulf oraz Lars Rudolph. Film został wyprodukowany przez Christopha Müllera i Larsa Dittricha dla wytwórni Constantin Film, Mythos Film oraz Claussen+Wöbke Filmproduktion.

Przy budżecie wynoszącym około 3 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie około 26 milionów dolarów, co stanowi wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7/10 na podstawie około 54 000 głosów, a w TMDB 6,8/10 z blisko 2 000 głosów. Był to pierwszy pełnometrażowy film w reżyserii Wnendta, przed Słońcem i betonem z 2023 roku oraz Athos 2643 z 2027 roku.