Spotlight
Czytaj między wierszami.
![Wideo do filmu Spotlight — Spotlight | Trailer 2 [HD] | Global Road Entertainment](https://i.ytimg.com/vi/WgnrwwiIDlI/sddefault.jpg)
Kraj
Produkcja
Budżet
$20 000 000
Opłaty
$98 690 254
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Mark Ruffalo, Majkl Keton, Rejchel Makadams, Liev Schreiber, Dżon Słatery, Brian d'Arcy James, Stenli Tucci, Elena Wohl, Gene Amoroso, Doug Murray
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Steve Golin, Michael Sugar, Nicole Rocklin, Blye Pagon Faust, Jonathan King, Jeff Skoll, Tom Ortenberg, Xavier Marchand, Michael Bederman, Josh Singer
Operator
Kompozytor
Artysta
Stephen H. Carter
Casting
Kerry Barden, Paul Schnee, Jason Knight
Instalacja
Tom McArdle
Cały zespół (99)
Cały zespół (99)
Krótki opis
"Spotlight" to filmowy zapis wstrząsającej historii, która miała miejsce naprawdę. Nagrodzeni Pulitzerem dziennikarze śledczy gazety "Boston Globe" dotarli do przerażających i szokujących danych na temat konsekwentnie tuszowanej siatki pedofilskiej w Kościele katolickim, składającej się z ponad 70 księży. Historia zbulwersowała świat w 2002 roku. Ale odkrycia dziennikarzy były zaledwie wierzchołkiem góry lodowej... [opis dystrybutora dvd]
Co pozostało za kulisami
- Walter Robinson powiedział: „To nazywa się kradzież tożsamości. Gdyby Michael Keaton obrabował bank, przyszłaby po mnie policja”.
- Zanim osobiście poznał Waltera Robinsona, którego zgodził się zagrać, Michael Keaton przez pewien czas obserwował dziennikarza, a nawet mieszkał w jego pobliżu. Sam Robinson nie miał pojęcia, że stał się obiektem takiej uwagi. Keaton miał również nagrania audio i wideo z Robinsonem. Podczas spotkania Keaton przedstawił się jako Robinson. Było to tak podobne, że zszokowany dziennikarz zapytał: „Skąd pan wszystko o mnie wie? Właśnie się poznaliśmy”.
- Scenariusz filmu „Spotlight” trafił na „Czarną Listę” w 2013 roku – listę potencjalnie udanych scenariuszy, do których w tamtym roku nie został nakręcony film.
- Reżyser Tom McCarthy wyznał, że realizował ten projekt pod wpływem następujących filmów: «Frost kontra Nixon» (2008), «Wiadomości» (1987), «Sieć» (1976), «Wszyscy ludzie prezydenta» (1976), «Pola śmierci» (1984), «Swojak» (1999), «Obywatel Kane» (1941), «As w rękawie» (1951), «John F. Kennedy: Strzały w Dallas» (1991), «Wyrok» (1982) i «Good Night, and Good Luck» (2005). W tym ostatnim Tom McCarthy wystąpił w epizodycznej roli.
- Zgadzając się na rolę Waltera Robinsona, Michael Keaton martwił się tylko brakiem u niego akcentu z Bostonu. Oglądając nagrania z Robinsonem, Keaton ku swojemu zaskoczeniu przekonał się, że u pierwowzoru jego bohatera akcent również nie jest zbyt wyraźny. Odtworzenie prawie niewyczuwalnego akcentu okazało się łatwiejsze.
- Podczas każdej przerwy w zdjęciach Mark Ruffalo prosił Michaela Resendesa, którego grał, aby przeczytał mu jego kwestie.
- Napisy na początku i na końcu filmu zostały wykonane czcionką Miller, która jest głównie używana w gazecie «The Boston Globe».
- Aby lepiej poznać swojego bohatera i sposób jego zachowania, Michael Keaton spędzał z Walterem Robinsonem całe dnie.
- W pobliżu biurka Michaela Keatona można zobaczyć zdjęcie córki Waltera Robinsona, Jessiki, zrobione w 2000 roku. Obok stoi zdjęcie samego Keatona w objęciach Eleny Staitler (Wol), która w filmie gra żonę Robinsona, Barbarę.
- Walter Robinson o grze Michaela Keatona: «To tak, jakby patrzeć w lustro, w którym odbicie nagle ożywa i żyje własnym życiem».
- Tom McCarthy przyznał, że film „Spotlight” silnie inspirowany był filmem „Wyrok” (1982) i jego reżyserem, Sydney Lumetem.
- Michael Keaton powiedział o akcencie Waltera Robinsona i samym Robinsonie, którego grał: „Tom McCarthy i inni przekazywali mi słowa Robinsona, że w ogóle nie ma akcentu. Po prostu automatycznie kopiuje sposób mówienia ludzi wokół siebie. Czasami niektóre dźwięki wychodzą mu sztywno, a czasem występują inne niuanse mowy. Pamiętam, że wtedy pomyślałem: „Cholera, jak mam określić, kiedy mówi z akcentem z Bostonu, a kiedy nie?” Właśnie takie drobiazgi sprawiają, że gra aktorska jest trudna. A tak naprawdę, trzeba po prostu stać się osobą, którą się gra. Nie upiększać jej, ale grać taką, jaka jest.”
- Rola Michaela Resendesa początkowo miała przypaść Mattowi Damonowi, jednak ostatecznie zagrał ją Mark Ruffalo.
- Walter Robinson powiedział: „Kiedy zobaczyłem siebie na ekranie w wykonaniu Michaela Keatona, chciałem przeprosić wielu z tych, od których kiedyś brałem wywiady.”
- Ben Bradley Jr., specjalizujący się w dziennikarskich śledztwach – którego rolę w filmie zagrał John Slattery – jest synem Benjamina K. Bradleya, redaktora naczelnego gazety „The Washington Post” w okresie, gdy w latach 70. XX wieku prowadzone było śledztwo w sprawie „afery Watergate”. W filmie „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976) Benjamina K. Bradleya zagrał Jason Robards.
- Odwiedzając plan filmowy, Walter Robinson był zdumiony, widząc, że Michael Keaton siedzi przy dokładnej kopii jego biurka, pisze na klawiaturze dwoma palcami – marszcząc usta i spoglądając znad okularów na monitor starego komputera, który stał w jego gabinecie w 2001 roku.
- Michael Resendes: „Patrząc na to, jak Mark Ruffalo mnie gra, nie mogłem pozbyć się wrażenia, że patrzę w krzywe zwierciadło”.
- Pewnego razu Mark Ruffalo zwrócił się do Michaela Resendesa z następującą prośbą: „Mógłbyś na kogoś nakrzyczeć, żebym popatrzył?”.
- Michael Keaton o swojej postaci: „Walter Robinson to człowiek bardzo bezpośredni i czasami szorstki, ale jeśli go nie wyprowadzić z równowagi, jest całkiem sympatyczny i łatwo się z nim dogadać. Z drugiej strony, jest bardzo skryty, jeśli chodzi o jego źródła. On się nie stroi, on je po prostu chroni. Obserwując go, przekonałem się, że w pewnym stopniu sam posiadam niektóre z jego manier”.
- Wczuwając się w rolę, Michael Keaton obejrzał ponownie film „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976), w którym zagrał Jason Robards.
- Kiedy Mark Ruffalo poznał Michaela Resendesa (stało się to w domu Resendesa), przyniósł ze sobą notatnik i iPhone'a, żeby nagrać głos dziennikarza do późniejszej analizy cech mowy.
- W jednej z zapowiedzi filmu słychać cover Sarah McLachlan utworu „Dear God” zespołu XTC. Kompozycja ta, wydana w 1986 roku, spotkała się z mieszanymi reakcjami. Niektórzy słuchacze uznali, że tekst zawiera krytykę religii i Kościoła, a także wyraża wątpliwości co do istnienia Boga.
- 23 sierpnia 2003 roku duchowny John J. Geoghan, wydalony z Kościoła rzymskokatolickiego, został zamordowany w więzieniu w stanie Massachusetts przez współwięźnia. Byłego księdza skazano na karę więzienia za napaść na tle seksualnym na nieletniego w miejscu publicznym. Wyrok został odwołany, ale osoba, wobec której go wydano, zmarła przed rozpatrzeniem apelacji, więc wyrok skazujący został uchylony. Dwóch sędziów, którzy podjęli tę decyzję, zauważyło, że działali zgodnie z wytycznymi Sądu Najwyższego i że uchylenie wyroku skazującego „jest powszechną praktyką w takich okolicznościach”.
- Były ksiądz i psychiatra Richard Sipe w filmie mówi głosem aktora Richarda Jenkinsa. Żaden z nich nie został wymieniony w napisach końcowych.
- Grupa twórcza filmu była bardzo wdzięczna pracownikom gazety „The Boston Globe” za pomoc w projektowaniu scenografii, wyborze kostiumów i ogólnie w pracy nad filmem i scenariuszem.
- Jak poinformował Mark Ruffalo, wielu z dziennikarzy gazety „The Boston Globe”, których śledztwo wywołało skandal związany z molestowaniem seksualnym, samych należało do Kościoła rzymskokatolickiego.
- To drugi film o tematyce dziennikarskiej, w którym zagrał Michael Keaton. Pierwszym był film „Gazeta” (1994).
- Film „Spotlight” został nakręcony w najlepszej tradycji filmu „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976), uważanego za klasykę gatunku.
- Michael Keaton i Walter Robinson poznali się w barze hotelu „Greenwich” w Nowym Jorku po Dniu Pracy. Aktor i dziennikarz podali sobie ręce, po czym Keaton zmarszczył brwi i powiedział: „Wie pan, to prawie nie słychać pańskiego bostonskiego akcentu”.
- W wywiadzie dla National Public Radio reżyser Tom McCarthy powiedział, że wielu aktorów zaangażowanych w film poznało swoich pierwowzory, a dziennikarze gazety spędzili dużo czasu na planie filmowym.
- W wywiadzie dla National Public Radio reżyser Tom McCarthy poinformował, że na planie filmowym zostały odtworzone gabinety redakcji „The Boston Globe”, gdzie rozgrywała się akcja. Dodał również, że kiedy dziennikarze, których dotyczył film, odwiedzili plan, każdy podszedł do „swojego” biurka i zaczął układać na nim przedmioty tak, jak zwykle to robią w prawdziwym życiu.
- Paul Guilfoyle, który zagrał Pete'a Conley'a, ukończył szkołę przy Boston College w 1967 roku.
- Niektórzy widzowie byli zdezorientowani faktem, że bohaterowie filmu używają określenia „9/11”, mówiąc o atakach z 11 września 2001 roku. Widzom wydawało się, że od ataków minęło zbyt mało czasu, aby to określenie weszło do powszechnego użytku. W rzeczywistości terminem „9/11” zaczęto posługiwać się niemal natychmiast po tragedii. Gazeta „The New York Times” w wydaniu z 13 września 2001 roku ogłosiła kampanię zbierania funduszy dla ofiar ataku terrorystycznego na World Trade Center. Nazywano to „Funduszem dla potrzebujących ofiar 9/11 gazety „The New York Times”.
- Wielu aktorów, którzy wystąpili w filmie „W centrum uwagi”, zagrało w filmach nakręconych na podstawie komiksów. Michael Keaton wcielił się w Bruce’a Wayne’a, czyli Batmana, w filmach „Batman” (1989) i „Batman powraca” (1992). Mark Ruffalo zagrał Bruce’a Bannera, czyli Hulka, w filmach „Avengers” (2012), „Iron Man 3” (2013) i „Avengers: Era Ultrona” (2015). Liev Schreiber zagrał Victora Creeda, czyli Sabertootha, w filmie „X-Men: Początek. Wolverine” (2009). John Slattery wcielił się w Howarda Starka w filmach „Iron Man 2” (2010) i „Ant-Man” (2015). Billy Crudup zagrał rolę Doktora Manhattana, czyli Jonathana Ostermana, w filmie „Watchmen” (2009). Stanley Tucci zagrał rolę naukowca Abrahama Erskine’a w filmie „Kapitan Ameryka: Pierwszy Avenger” (2011). Rachel McAdams zagrała w filmie „Doktor Strange”.
- Kiedy bohaterka Rachel McAdams w barze informuje swojego kolegę, że wywiad z ocalałymi z ataku na World Trade Center trzeba przełożyć na późniejszy termin, w telewizji pokazują mecz futbolu i trenera drużyny uniwersytetu stanowego Pensylwania, Joe Paterno.
- Wszyscy dziennikarze piszą długopisami niebieskiego koloru, ich szef – czarnego, a redaktor – czerwonego. Co to oznacza, pozostaje nieznane.
- W epizodycznej roli w filmie wystąpiła Stephanie Drummond. Aktorka jest znana ze swojego powiedzenia: „A ona [Regina George] uderzyła mnie w twarz. To było coś” w filmie „Wredne dziewczyny” (2004). Rola Reginy George w „Wrednych dziewczynach” przypadła Rachel McAdams, która w filmie „Spotlight” gra Sachi Pfeiffer.
- Liev Schreiber gra również rolę Raya Donovana z Bostonu, którego brata w dzieciństwie wykorzystywał seksualnie duchowny, a następnie był członkiem SNAP.
- Margot Robbie zrezygnowała z propozycji zagrania Sachi Pfeiffer z powodu zmęczenia. Na tę rolę brano pod uwagę Amy Adams i Michelle Williams, ale ostatecznie wybrano Rachel McAdams.
- W momencie premiery filmu Michael Resendes pozostał jedynym dziennikarzem prowadzącym śledztwo, który pomagał grupie autorskiej w pracy nad filmem.
- To drugi film Toma McCarthy'ego, w którym zagrał John Slattery. Pierwszym był „Stacyjny dozorca” (2003).
- W jednym z epizodów filmu w barze w telewizji transmitowany jest mecz futbolu. Na ekranie pojawia się Joe Paterno, trener drużyny uniwersytetu stanowego Pensylwania, którego w swoim czasie oskarżono o zatajenie informacji o pomocniku trenera Jerrym Sandusky’m, oskarżonym o molestowanie seksualne studentów.
- Pod koniec filmu okazuje się, że postać Michaela Keatona w przeszłości pracował jako redaktor działu lokalnych wiadomości. W filmie „Gazeta” (1994) Keaton zagrał rolę redaktora działu lokalnych wiadomości fikcyjnej gazety.
- Akcja w początkowym epizodzie filmu rozgrywa się w 1976 roku, ale na ekranie widać samochody z późniejszych lat, na przykład Forda Granadę wyprodukowanego w latach 1978-1980.
- Walter Robinson powiedział: „To się nazywa kradzież tożsamości. Gdyby Michael Keaton obrabował bank, policja przyszłaby po mnie”.
- Zanim osobiście poznał Waltera Robinsona, którego zgodził się zagrać, Michael Keaton przez pewien czas obserwował dziennikarza, a nawet mieszkał w jego pobliżu. Sam Robinson nie miał pojęcia, że stał się obiektem takiej uwagi. Keaton miał również nagrania audio i wideo z Robinsonem. Podczas spotkania Keaton udawał Robinsona. Było to tak podobne, że zszokowany dziennikarz zapytał: „Skąd pan to wszystko o mnie wie? Właśnie się poznaliśmy”.
- Scenariusz filmu „W centrum uwagi” znalazł się na „Czarnej Liście” w 2013 roku – liście potencjalnie udanych scenariuszy, do których w tamtym roku nie nakręcono filmu.
- Reżyser Tom McCarthy wyznał, że realizował ten projekt pod wpływem następujących filmów: „Frost kontra Nixon” (2008), „Telewizja” (1987), „Sieć” (1976), „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976), „Pola śmierci” (1984), „Swojaki” (1999), „Obywatel Kane” (1941), „Aż do świtu” (1951), „John F. Kennedy: Strzały w Dallas” (1991), „Wyrok” (1982) i „Dobranoc i powodzenia” (2005). W tym ostatnim Tom McCarthy wystąpił w epizodycznej roli.
- Napisy początkowe i końcowe filmu zostały wykonane czcionką Miller, która jest głównie używana w gazecie „The Boston Globe”.
- Walter Robinson o grze Michaela Keatona: „To jak patrzeć w lustro, w którym odbicie nagle ożywa i żyje własnym życiem”.
- Tom McCarthy przyznał, że w filmie „W centrum uwagi” silne jest wpływa filmu „Wyrok” (1982) i jego reżysera, Sydneya Lumeta.
- Oto, co Michael Keaton powiedział o akcencie Waltera Robinsona i samym Robinsonie, którego grał: „Tom McCarthy i inni przekazywali mi słowa Robinsona, że w ogóle nie ma akcentu. Po prostu mimowolnie kopiuje sposób mówienia ludzi go otaczających. Czasami niektóre dźwięki wychodzą mu sztywno, a czasami występują inne niuanse mowy. Pamiętam, że wtedy pomyślałem: „Cholera, jak mam określić, kiedy mówi z akcentem z Bostonu, a kiedy nie?” Właśnie takie drobiazgi sprawiają, że gra aktorska jest trudna. A tak naprawdę, trzeba po prostu stać się tą osobą, którą się gra. Nie upiększać jej, ale grać taką, jaka jest.”
- Walter Robinson powiedział: „Kiedy zobaczyłem siebie na ekranie w interpretacji Michaela Keatona, chciałem przeprosić wielu z tych, od których kiedyś brałem wywiady.”
- Ben Bradley Jr., specjalizujący się w dziennikarskich śledztwach – którego rolę w filmie zagrał John Slattery – jest synem Benjamina K. Bradleya, redaktora naczelnego gazety „The Washington Post” w okresie, gdy w latach 70. XX wieku prowadzone było śledztwo w sprawie „Watergate”. W filmie „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976) Benjamina K. Bradleya zagrał Jason Robards.
- Michael Rezendes: „Patrząc na to, jak Mark Ruffalo mnie gra, nie mogłem się pozbyć wrażenia, że patrzę w krzywe lustro.”
- Pewnego razu Mark Ruffalo zwrócił się do Michaela Rezendesa z następującą prośbą: „Mógłbyś na kogoś nakrzyczeć, żebym popatrzył?”
- Michael Keaton o swojej postaci: „Walter Robinson to człowiek bardzo bezpośredni i czasami szorstki, ale jeśli nie wyprowadzać go z równowagi, całkiem sympatyczny i łatwo się z nim dogadać. Z drugiej strony, jest bardzo skryty, jeśli chodzi o swoje źródła. On się nie stroi, on je po prostu chroni. Obserwując go, przekonałem się, że sam w pewnym stopniu posiadam niektóre z jego manier zachowania.”
- Wczuwając się w rolę, Michael Keaton obejrzał ponownie film „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976), w którym zagrał Jason Robards.
- W jednym z zwiastunów filmu słychać cover Sarah McLachlan singla „Dear God” zespołu „XTC”. Utwór ten, wydany w 1986 roku, został przyjęty dwuznacznie. Niektórzy słuchacze uznali, że tekst zawiera krytykę religii i kościoła, a także wyraża wątpliwości co do istnienia Boga.
- 23 sierpnia 2003 roku były ksiądz, ekskomunikowany z Kościoła rzymskokatolickiego, John J. Geoghan został zabity w więzieniu w stanie Massachusetts przez współwięźnia. Były ksiądz został skazany na karę więzienia za napaść na tle seksualnym na nieletniego w miejscu publicznym. Wyrok został odwołany, ale osoba, wobec której został wydany, zmarła przed rozpatrzeniem apelacji, więc wyrok skazujący został uchylony. Dwóch sędziów, którzy podjęli tę decyzję, zauważyło, że działali zgodnie z wytycznymi Sądu Najwyższego i że zniesienie wyroku skazującego „jest w takich okolicznościach powszechną praktyką”.
- Grupa twórcza filmu była bardzo wdzięczna pracownikom gazety „The Boston Globe” za pomoc w projektowaniu scenografii, doborze kostiumów i ogólnie w pracy nad filmem i scenariuszem.
- Jak poinformował Mark Ruffalo, wielu z dziennikarzy gazety „The Boston Globe”, których śledztwo wywołało skandal związany z napaściami na tle seksualnym, samych należało do Kościoła rzymskokatolickiego.
- To drugi film o dziennikarstwie, w którym zagrał Michael Keaton. Pierwszym był film „Gazeta” (1994).
- Film „Spotlight” został nakręcony w najlepszej tradycji filmu „Wszyscy ludzie prezydenta” (1976), uważanego za klasykę gatunku.
- Michael Keaton i Walter Robinson poznali się w barze hotelu „Greenwich” w Nowym Jorku po Święcie Pracy. Aktor i dziennikarz uścisnęli sobie ręce, po czym Keaton zmarszczył brwi i powiedział: „Wie pan, to prawie niewyczuwalny u pana bostonski akcent”.
Podobne filmy
8.4/10
8.4/10
8.3/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8/10
8/10
8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
