Projektantka
Zemsta jest kwestią stylu.
Kraj
Produkcja
Budżet
$17 000 000
Opłaty
$22 605 919
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Sue Maslin, P.J. Hogan
Operator
Kompozytor
David Hirschfelder
Artysta
Roger Ford, Nicholas Dare
Casting
Christine King
Instalacja
Jill Bilcock
Cały zespół (41)
Cały zespół (41)
Krótki opis
W Australii lat 50., piękna i utalentowana krawcowa Tilly wraca do swojego małego rodzinnego miasteczka, by naprawić błędy przeszłości. Próbując pogodzić się z matką, zakochuje się i jednocześnie rewolucjonizuje modę w mieście.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie powieści o tym samym tytule australijskiej pisarki Rosalii Ham.
- Kate Winslet i Judy Davis z trudem powstrzymywały się od śmiechu podczas kręcenia sceny, w której Liam Hemsworth rozbiera się, żeby z niego zdjęto miary.
- Kate Winslet specjalnie nauczyła się szyć, aby jak najwierniej odegrać swoją rolę. Potem pomagała nawet Margot Wilson dobierać kostiumy dla swojej bohaterki. Wilson została specjalnie zaproszona jako kostiumografka dla odgrywanej przez Winslet postaci.
- Główna bohaterka korzysta z maszyny do szycia modelu „201K2” firmy „Singer”. Takie maszyny były bardzo trwałe, ale drogie, a ich koszt mógł równać się półrocznej pensji pracującej kobiety. Profesjonalni szwaczki i krawcy do dziś uważają maszyny firmy „Singer” za najlepsze na świecie.
- Scenograf Roger Ford chciał kręcić film w typowym miasteczku w zachodniej Australii, ale ponieważ żadne z dostępnych w stanie Wiktoria mu nie odpowiadało, miasteczko o nazwie Dungatar zbudowali dekoratorzy.
- Kate Winslet była w ciąży z mężem Nedem Rocknrollem i zdjęcia do filmu trzeba było przesunąć o rok.
- Czerwona suknia i płaszcz bohaterki Kate Winslet zostały uszyte z jedwabnego muaru, zakupionego w Mediolanie 25 lat przed rozpoczęciem zdjęć do filmu.
- Okres przygotowawczy do filmu trwał 13 lat.
- Film spotkał się z бурzliwymi oklaskami na premierze w „Roy Thomson Hall” w Toronto podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w 2015 roku. Sala koncertowa „Roy Thomson Hall”, otwarta w 1982 roku, mieści prawie 2400 widzów.
- W scenie w spichlerzu użyto 179300 myszy.
- Reżyserka Jocelyn Moorhouse określiła film jako „Bez przebaczenia” (Clint Eastwood, 1992) z maszyną do szycia.
- Od czasu do czasu na plan filmowy wpadały dzikie emu, co zmuszało do przerywania zdjęć.
- Kate Winslet skorzystała z usług tego samego trenera wymowy, który szkolił ją pod kątem australijskiego akcentu w dramacie Jane Campion „Święty dym” (1999). Po zakończeniu zdjęć trzeba było podłożyć głos do jednej sceny z jej udziałem. W scenie, w której występowała wraz z nowozelandzką aktorką Kerry Fox, Winslet nagle zaczęła mówić tak samo jak Fox. „Mam po prostu problem z akcentami” – przyznała później aktorka.
- Drugi film w karierze aktorskiej Hugo Weavinga, w którym gra transwestytę mieszkającego na australijskiej prowincji. W 1994 roku w kinach pojawił się film Stefana Elliotta „Przygody Priscilli, królowej pustyni”, w którym Weaving zagrał trawesty-aktora.
- Suknia ślubna, którą zakłada jej bohaterka w trakcie rozwoju fabuły, stała się ulubionym kostiumem aktorki Sarah Snook.
- Liczba ofiar śmiertelnych w filmie: 5.
- Film rozpoczyna się przyjazdem bohaterki Kate Winslet do Dungatar, ale reżyser Jocelyn Moorhouse zamierzała opowiedzieć historię poprzedzającą wydarzenia. Kate odradziła jej ten pomysł, ponieważ spodobała jej się niejednoznaczna pierwsza scena filmu i jej replika: „No cóż, świniarze. Wróciłam”.
- Główna bohaterka korzysta z maszyny do szycia modelu „201K2” firmy „Singer”. Takie maszyny były bardzo wytrzymałe, ale drogie, a ich koszt mógł równać się półrocznej pensji pracującej kobiety. Profesjonalne krawcowe i szwaczki do dziś uważają maszyny firmy „Singer” za najlepsze na świecie.
- Film spotkał się z бурzliwymi oklaskami publiczności podczas premiery w „Roy Thomson Hall” w Toronto na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w 2015 roku. Sala koncertowa „Roy Thomson Hall”, otwarta w 1982 roku, mieści prawie 2400 widzów.
- Kate Winslet skorzystała z usług tego samego trenera wymowy, który szkolił ją w zakresie australijskiego akcentu w dramacie Jane Campion „Święty dym” (1999). Po zakończeniu zdjęć trzeba było poddubingować tylko jedną scenę z jej udziałem. W scenie, w której kręciła się z nowozelandzką aktorką Kerry Fox, Winslet nagle zaczęła mówić tak samo jak Fox. „Mam po prostu problem z akcentami” – wyznała później aktorka.
- Drugi film w karierze aktorskiej Hugo Weavinga, w którym gra transpłciową osobę mieszkającą w głębi Australii. W 1994 roku do kin trafił film Stefana Elliotta „Przygody Priscilli, królowej pustyni”, w którym Weaving zagrał aktora trawesty.
- Film rozpoczyna się przyjazdem bohaterki granej przez Kate Winslet do Dungatar, jednak reżyserka Jocelyn Moorhouse zamierzała opowiedzieć historię poprzedzającą te wydarzenia. Od tego pomysłu odradziła ją Kate, której spodobała się dwuznaczna pierwsza scena filmu i jej replika: „No cóż, świniarze. Wróciłam.”
Podobne filmy
8.8/10
8.5/10
8.4/10
8.4/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
