Joy
![Wideo do filmu Joy — JOY | Official Trailer [HD] | 20th Century FOX](https://i.ytimg.com/vi/uR-2TiQVY-k/sddefault.jpg)
Kraj
Produkcja
Budżet
$60 000 000
Opłaty
$101 134 059
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Jan Dawis, Jonathan Gordon, David O. Russell, Ken Mok, Megan Ellison, George Parra, Mary McLaglen, Ania Mumolo, Ethan Smith, Matthew Budman
Operator
Kompozytor
David Campbell
Artysta
Judy Becker, Karol Sprague, Jeffrey D. McDonald
Casting
Maria Werniu, Lindsay Graham Ahanonu
Instalacja
Krótki opis
Historia oparta na życiu samotnej matki z Long Island, która borykała się z trudnościami i ostatecznie została jedną z najskuteczniejszych przedsiębiorczyń w kraju.
Co pozostało za kulisami
- Joy Mangano wynalazła samożymaczającą się mop cud w 1990 roku. W tym samym roku urodziła się Jennifer Lawrence, która zagrała rolę Joy Mangano.
- To czwarta wspólna praca Bradleya Coopera i Jennifer Lawrence. Wcześniej wystąpili razem w filmach «Silver Linings Playbook» (2012), «American Hustle» (2013) i «Serena» (2014).
- Scenariusz oparty jest na historii prawdziwej osoby, Joy Mangano. Ta Amerykanka pochodzenia włoskiego, wynalazczyni o smykałce do biznesu, zyskała sławę dzięki swoim mopom cud i wieszakom. Mangano jest prezesem firmy «Ingenious Designs». Regularnie występuje w programach typu home shopping na kanale «HSN». Absolwentka prywatnego uniwersytetu Pace w Nowym Jorku, Mangano opatentowała ponad sto wynalazków.
- Zdjęcia do filmu kręcono w Bostonie, w stanie Massachusetts, oraz częściowo w Haverhill. W lipcu 2015 roku centrum biznesowe Haverhill przekształcono w Dallas lat 80. XX wieku. Salą koncertową Dallas stała się sala koncertowa w Haverhill.
- Dołączając do projektu, reżyser David O. Russell dodał do fabuły postaci drugoplanowe i połączył historię Mangano z historiami innych kobiet, które wykazały się niezwykłą odwagą i przedsiębiorczością, co zasadniczo zmieniło ich życie. W rezultacie z prawdziwej historii Mangano w filmie pozostały jedynie najogólniejsze cechy (jej przemiana z przeciętnej kobiety, zmuszonej do pracy, aby utrzymać dzieci, w odnoszącą sukcesy przedsiębiorczynię). Zatem „Joy” nie można nazwać biografią, pomimo początkowych zapewnień, że taki właśnie będzie. Russell przyznał nawet, że w trakcie pracy nad filmem nieustannie odkładał zapoznanie się z Joy Mangano właśnie ze względu na chęć nakręcenia filmu po swojemu. Z pierwowzorem głównej bohaterki kontaktował się jedynie telefonicznie. Co więcej, w filmie ani razu nie pada nazwisko Joy, a bohaterka filmu, w przeciwieństwie do Mangano, urodziła się nie w miasteczku Smithtown na północnym brzegu Long Island, w stanie Nowy Jork.
- Jak pokazano w filmie, Mangano w ciągu pierwszej godziny transmisji na kanale „QVC” sprzedała ponad 18 tysięcy cudownych mopów, udowadniając przy tym, że potrafi pracować z ludźmi.
- W rzeczywistości Joy Mangano ukończyła w 1978 roku prywatny uniwersytet Pace, uzyskując dyplom z zarządzania. W momencie uzyskania dyplomu pracowała jako kelnerka, a następnie w dziale rezerwacji biletów jednej z linii lotniczych.
- Po zakończeniu zdjęć w roli Mimi, Diane Ladd zgodziła się również nagrać narrację.
- Postać Peggy, przyrodniej siostry Joy, jest wymyślona. Wymyślił ją reżyser i jeden ze scenarzystów, David O. Russell.
- Ekstrawagancka Terry, matka Joy, którą gra Virginia Madsen, niewiele ma wspólnego ze swoim pierwowzorem. Jest to raczej obraz zbiorowy, zawierający cechy charakterystyczne dla niektórych osób z otoczenia Joy Mangano.
- Tony Miranna, były mąż Joy w interpretacji Edgara Ramireza, studiował z nią na uniwersytecie. W filmie przedstawiony jest jako piosenkarz z Wenezueli.
- Zgodnie z filmem, niefortunne czerwone wino, które przyniesiono na jacht, po czym Joy wymyśliła cudowną ściereczkę, było winem „Mouton-Rothschild” marki „Andy Warhol”. W 2015 roku sprzedawano je w cenie około 400 dolarów za butelkę.
- „Joy” był pierwszym filmem firmy „Annapurna Pictures”, który otrzymał ocenę PG-13 (ostrzeżenie dla rodziców, że niektóre materiały mogą być nieodpowiednie dla dzieci poniżej 13 roku życia) w USA i 12A (dzieci poniżej 12 roku życia mogą oglądać film tylko w towarzystwie osób, które ukończyły 18 lat) w Wielkiej Brytanii.
- Roboczym tytułem filmu był «Chrzest Key».
- Jest to drugi film Davida O. Russella, który nie otrzymał kategorii R (osoby poniżej 17 roku życia dopuszczane są tylko w towarzystwie rodzica lub opiekuna prawnego) po «Gra miłosna» (2015). Reżyser wycofał się z «Gry miłosnej» w związku z konfliktami twórczymi i skandalami finansowymi.
- Kiedy Joy przygotowuje się do transmisji na kanale «QVC», na ekranie widać, jak makijażyści pracują nad wyglądem «Królowej QVC» Lori Greiner, wynalazczyni i prowadzącej telewizyjnej.
- Jest to trzeci film Davida O. Russella, w którym razem wystąpili Bradley Cooper, Robert De Niro i Jennifer Lawrence. Współpracowali już przy jego filmach «Therapy» (2012) i «Amerykański hustle» (2013).
- To czwarta wspólna praca Bradleya Coopera i Jennifer Lawrence. Wcześniej występowali razem w filmach „Silver Linings Playbook” (2012), „American Hustle” (2013) i „Serena” (2014).
- Scenariusz oparty jest na historii prawdziwej osoby, Joy Mangano. Ta Amerykanka pochodzenia włoskiego, wynalazczyni z zmysłem do interesów, zyskała sławę dzięki swoim cudownym mopom i wieszakom. Mangano jest prezesem firmy „Ingenious Designs”. Regularnie pojawia się w programach typu home shopping na kanale „HSN”. Absolwentka prywatnego uniwersytetu Pace w Nowym Jorku, Mangano opatentowała ponad sto wynalazków.
- Dołączając do projektu, reżyser David O. Russell dodał do fabuły postacie drugoplanowe i połączył historię Mangano z historiami innych kobiet, które wykazały się niezwykłą odwagą i przedsiębiorczością, co diametralnie zmieniło ich życie. W rezultacie z prawdziwej historii Mangano w filmie pozostały tylko ogólne zarysy (jej przemiana z kobiety zmuszonej do pracy, aby utrzymać dzieci, w odnoszącą sukcesy przedsiębiorczynię). Tym samym „Joy” nie można nazwać biografią, pomimo początkowych zapewnień, że taka właśnie będzie. Russell przyznał nawet, że w trakcie pracy nad filmem nieustannie odkładał zapoznawanie się z Joy Mangano właśnie ze względu na chęć nakręcenia filmu po swojemu. Z pierwowzorem głównej bohaterki kontaktował się tylko telefonicznie. Co więcej, w filmie ani razu nie padło nazwisko Joy, a bohaterka filmu, w przeciwieństwie do Mangano, nie urodziła się w miasteczku Smithtown na północnym brzegu Long Island, w stanie Nowy Jork.
- Jak pokazano w filmie, Mangano w ciągu pierwszej godziny transmisji na kanale „QVC” sprzedała ponad 18 tysięcy cudownych mopów, udowadniając przy tym, że potrafi pracować z ludźmi.
- W rzeczywistości Joy Mangano ukończyła w 1978 roku prywatny uniwersytet Pace, uzyskując dyplom z zarządzania. W momencie otrzymania dyplomu pracowała jako kelnerka, a następnie w dziale wstępnej rezerwacji biletów jednej linii lotniczej.
- Zgodnie z filmem, nieszczęsne czerwone wino, które przyniesiono na jacht, po którym Joy wymyśliła cudowny mop, było winem „Mouton-Rothschild” marki „Andy Warhol”. W 2015 roku sprzedawano je w cenie około 400 dolarów za butelkę.
- „Joy” był pierwszym filmem firmy „Annapurna Pictures”, który otrzymał kategorię PG-13 (ostrzeżenie dla rodziców, że niektóre materiały mogą być nieodpowiednie dla dzieci poniżej 13 roku życia) w USA i 12A (dzieci poniżej 12 roku życia mogą oglądać film tylko w towarzystwie osób, które ukończyły 18 lat) w Wielkiej Brytanii.
- Roboczym tytułem filmu było „Chrzest Key”.
- To drugi film Davida O. Russella, który nie otrzymał kategorii R (osoby poniżej 17 roku życia mogą być wpuszczone tylko z rodzicem lub opiekunem prawnym) po filmie „Gra miłosna” (2015). Reżyser wycofał się z „Gry miłosnej” w związku z konfliktami twórczymi i skandalami finansowymi.
- Kiedy Joy przygotowuje się do transmisji na kanale „QVC”, na ekranie widać, jak wizażyści pracują nad makijażem „Królowej QVC”, Lori Greiner, wynalazczyni i prezenterki telewizyjnej.
- To trzeci film Davida O. Russella, w którym razem wystąpili Bradley Cooper, Robert De Niro i Jennifer Lawrence. Wcześniej współpracowali w jego filmach „Silver Linings Playbook” (2012) i „American Hustle” (2013).
Podobne filmy
8.8/10
8.5/10
8.4/10
8.2/10
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
