Joy
Krótki opis
Joy to komediodramat oparty na historii Joy Mangano, samotnej matki z Long Island, która utrzymywała rodzinę dzięki ciężkiej pracy i wykorzystywaniu każdej nadarzającej się okazji. Znużona uciążliwym sprzątaniem podłóg, opracowuje konstrukcję mopa z funkcją samodzielnego wyżymania i podejmuje próbę jego sprzedaży – najpierw w niewielkich ilościach na lokalnym rynku, a później na targach handlowych. Przekucie pomysłu w biznes wiąże się z nowymi wyzwaniami w obszarze finansowania, produkcji i dystrybucji, podczas gdy relacje w jej rodzinie ulegają zmianie: niektórzy krewni stają się rywalami, a dawni przeciwnicy – sojusznikami. Film śledzi losy bohaterki na przestrzeni kilku dekad, od czasów młodości aż po lata zarządzania zbudowaną przez siebie firmą.
Reżyserem i scenarzystą obrazu jest David O. Russell, który wystąpił w nim również jako producent wraz z Johnem Davisem i Jonathanem Gordonem. Jest to ósmy pełnometrażowy film w dorobku reżysera, który powstał po American Hustle, a przed Accidental Love. W rolę Joy wcieliła się Jennifer Lawrence, a u jej boku wystąpili Robert De Niro jako ojciec Rudy, Bradley Cooper jako Neil Walker, Edgar Ramírez jako Tony, Diane Ladd jako Mimi oraz Virginia Madsen jako Terry. W napisach końcowych wymieniono około 87 członków obsady i 85 osób z ekipy technicznej.
Przy budżecie wynoszącym około 60 milionów dolarów, Joy zarobiła w światowym box office około 101 milionów dolarów. Na portalu IMDb film otrzymał ocenę 6,6/10 na podstawie około 152 000 głosów, natomiast na TMDB ocenę 6,6/10 z ponad 4 300 głosów. Ocena krytyków wynosząca 6,3/10 na podstawie 271 recenzji jest zbliżona do wyników przyznanych przez widzów, co oznacza, że profesjonaliści i szeroka publiczność ocenili produkcję w podobny sposób.
Co pozostało za kulisami
- Joy Mangano wynalazła samożymaczającą się mop cud w 1990 roku. W tym samym roku urodziła się Jennifer Lawrence, która zagrała rolę Joy Mangano.
- Zdjęcia do filmu kręcono w Bostonie, w stanie Massachusetts, oraz częściowo w Haverhill. W lipcu 2015 roku centrum biznesowe Haverhill przekształcono w Dallas lat 80. XX wieku. Salą koncertową Dallas stała się sala koncertowa w Haverhill.
- Po zakończeniu zdjęć w roli Mimi, Diane Ladd zgodziła się również nagrać narrację.
- Postać Peggy, przyrodniej siostry Joy, jest wymyślona. Wymyślił ją reżyser i jeden ze scenarzystów, David O. Russell.
- Ekstrawagancka Terry, matka Joy, którą gra Virginia Madsen, niewiele ma wspólnego ze swoim pierwowzorem. Jest to raczej obraz zbiorowy, zawierający cechy charakterystyczne dla niektórych osób z otoczenia Joy Mangano.
- Tony Miranna, były mąż Joy w interpretacji Edgara Ramireza, studiował z nią na uniwersytecie. W filmie przedstawiony jest jako piosenkarz z Wenezueli.
- To czwarta wspólna praca Bradleya Coopera i Jennifer Lawrence. Wcześniej występowali razem w filmach „Silver Linings Playbook” (2012), „American Hustle” (2013) i „Serena” (2014).
- Scenariusz oparty jest na historii prawdziwej osoby, Joy Mangano. Ta Amerykanka pochodzenia włoskiego, wynalazczyni z zmysłem do interesów, zyskała sławę dzięki swoim cudownym mopom i wieszakom. Mangano jest prezesem firmy „Ingenious Designs”. Regularnie pojawia się w programach typu home shopping na kanale „HSN”. Absolwentka prywatnego uniwersytetu Pace w Nowym Jorku, Mangano opatentowała ponad sto wynalazków.
- Dołączając do projektu, reżyser David O. Russell dodał do fabuły postacie drugoplanowe i połączył historię Mangano z historiami innych kobiet, które wykazały się niezwykłą odwagą i przedsiębiorczością, co diametralnie zmieniło ich życie. W rezultacie z prawdziwej historii Mangano w filmie pozostały tylko ogólne zarysy (jej przemiana z kobiety zmuszonej do pracy, aby utrzymać dzieci, w odnoszącą sukcesy przedsiębiorczynię). Tym samym „Joy” nie można nazwać biografią, pomimo początkowych zapewnień, że taka właśnie będzie. Russell przyznał nawet, że w trakcie pracy nad filmem nieustannie odkładał zapoznawanie się z Joy Mangano właśnie ze względu na chęć nakręcenia filmu po swojemu. Z pierwowzorem głównej bohaterki kontaktował się tylko telefonicznie. Co więcej, w filmie ani razu nie padło nazwisko Joy, a bohaterka filmu, w przeciwieństwie do Mangano, nie urodziła się w miasteczku Smithtown na północnym brzegu Long Island, w stanie Nowy Jork.
- Jak pokazano w filmie, Mangano w ciągu pierwszej godziny transmisji na kanale „QVC” sprzedała ponad 18 tysięcy cudownych mopów, udowadniając przy tym, że potrafi pracować z ludźmi.
- W rzeczywistości Joy Mangano ukończyła w 1978 roku prywatny uniwersytet Pace, uzyskując dyplom z zarządzania. W momencie otrzymania dyplomu pracowała jako kelnerka, a następnie w dziale wstępnej rezerwacji biletów jednej linii lotniczej.
- Zgodnie z filmem, nieszczęsne czerwone wino, które przyniesiono na jacht, po którym Joy wymyśliła cudowny mop, było winem „Mouton-Rothschild” marki „Andy Warhol”. W 2015 roku sprzedawano je w cenie około 400 dolarów za butelkę.
- „Joy” był pierwszym filmem firmy „Annapurna Pictures”, który otrzymał kategorię PG-13 (ostrzeżenie dla rodziców, że niektóre materiały mogą być nieodpowiednie dla dzieci poniżej 13 roku życia) w USA i 12A (dzieci poniżej 12 roku życia mogą oglądać film tylko w towarzystwie osób, które ukończyły 18 lat) w Wielkiej Brytanii.
- Roboczym tytułem filmu było „Chrzest Key”.
- To drugi film Davida O. Russella, który nie otrzymał kategorii R (osoby poniżej 17 roku życia mogą być wpuszczone tylko z rodzicem lub opiekunem prawnym) po filmie „Gra miłosna” (2015). Reżyser wycofał się z „Gry miłosnej” w związku z konfliktami twórczymi i skandalami finansowymi.
- Kiedy Joy przygotowuje się do transmisji na kanale „QVC”, na ekranie widać, jak wizażyści pracują nad makijażem „Królowej QVC”, Lori Greiner, wynalazczyni i prezenterki telewizyjnej.
- To trzeci film Davida O. Russella, w którym razem wystąpili Bradley Cooper, Robert De Niro i Jennifer Lawrence. Wcześniej współpracowali w jego filmach „Silver Linings Playbook” (2012) i „American Hustle” (2013).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
