Plusk
Krótki opis
Allen Bauer to nowojorski biznesmen, który w dzieciństwie niemal utonął, lecz został uratowany przez młodą syrenę. Po latach powraca w to samo miejsce, gdzie ponownie ratuje go ta sama syrena, choć on sam nie rozumie, co się wydarzyło. Dziewczyna podąża za nim do Nowego Jorku, gdzie poznają się i zakochują, podczas gdy Allen wciąż nie zna jej sekretu.
Reżyserem filmu jest Ron Howard – jest to druga z 32 wyreżyserowanych przez niego produkcji, umieszczona chronologicznie po filmie Nocna zmiana i przed Kokonem. Scenariusz napisali Lowell Ganz, Babaloo Mandel oraz Bruce Jay Friedman, a producentem był Brian Grazer. W rolę Allena wcielił się Tom Hanks, Madison zagrała Daryl Hannah, natomiast w rolach drugoplanowych pojawili się Eugene Levy, John Candy, Dody Goodman i Shecky Greene. Film miał premierę w marcu 1984 roku i trwa 110 minut.
Przy budżecie wynoszącym około 8 milionów dolarów, produkcja zarobiła w światowych box office'ach około 70 milionów dolarów, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 6,3/10 na podstawie około 89 000 głosów, a w TMDB 6,3/10 przy około 1 500 głosach. Ocena krytyków wynosi 6,9/10 na podstawie 43 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- W nagrywaniu skoku Madison (w którą wcielała się Daryl Hannah) z wody już w postaci syreny po spotkaniu z Allenem (Tom Hanks) na plaży użyto podwodnej trampoliny. Zamiast Hannah grała dublerka z syrenim ogonem.
- Według reżysera Rona Howarda, raz John Candy (1950-1994) spóźnił się na plan zdjęciowy i w ten sposób opóźnił nagrania, co było dla niego rzadkością. Candy długo i elokwentnie przepraszał Howarda, na co ten powiedział, że teraz można zaczynać kręcić. Wtedy Candy poinformował, że nie spał tej nocy i nadal jest pijany, a wszystko dlatego, że wczoraj poszedł do baru, gdzie natknął się na Jacka Nicholsona, który go rozpoznał i całą noc częstował go drinkami. Po tym Candy za pierwszym podejściem wspaniale zagrał scenę, w której na korcie trafia go piłka.
- W scenie w restauracji Daryl Hannah – będąc wegetarianką – stanowczo odmówiła jedzenia prawdziwego homara. Z przygotowanych homarów trzeba było usuwać wszystkie wnętrzności i wypełniać przestrzeń sercem palm i puree ziemniaczanym. Według Rona Howarda, Hannah bardzo przejmowała się losem homarów.
- Zgodnie ze słowami reżysera Rona Howarda, John Candy raz spóźnił się na plan zdjęciowy, co opóźniło nagrania, co było dla niego rzadkością. Candy długo i elokwentnie przepraszał Howarda, na co ten powiedział, że teraz można zacząć kręcić. Wtedy Candy poinformował, że nie spał tej nocy i wciąż jest pijany, a wszystko dlatego, że wczoraj poszedł do baru, gdzie natknął się na Jacka Nicholsona, który go rozpoznał i całą noc częstował go drinkami. Po tym Candy za pierwszym podejściem wspaniale zagrał scenę, w której na korcie trafia go piłka.
- Daryl Hannah pływała tak szybko w kostiumie syreny, że ekipa filmowa i grupa wsparcia nie zawsze za nią nadążały. Aktorka od dzieciństwa lubiła wyobrażać sobie, że jest syreną z baśni Andersena i bardzo dobrze nauczyła się pływać „po syreńsku”, łącząc nogi.
- Ariel w animacji Rona Clementsa i Johna Musker’a „Mała Syrenka” (1989) początkowo miała być blondynką, ale uczyniono ją rudowłosą, aby odróżnić ją od bohaterki granej przez Daryl Hannah.
- Kiedy firma „Disney” uruchomiła serwis streamingowy Disney+, scenę, w której Madison całuje Allena i ucieka do wody, trzeba było podredagować i wydłużyć włosy Madison tak, aby zakryły obnażone pośladki.
- Aktor John Candy początkowo przesłuchiwano do roli Cornblata, ale producenci przekonali go do zagrania Freddiego Bauera.
- „Splash” był pierwszym filmem wyprodukowanym przez Touchstone Films, spółkę zależną studia Walta Disneya.
- Film kręcono w pośpiechu, aby wyprzedzić obraz o tym samym tytule, w którym miał zagrać Warren Beatty, a scenariusz napisał Robert Towne. Produkcja tego filmu początkowo się opóźniła z powodu obaw, że hollywoodzcy aktorzy ogłoszą strajk, a następnie projekt został całkowicie zamknięty.
- Aktorka, która grała młodą Madison, ani razu nie założyła syreniego ogona i nie stworzono nawet atrapowego ogona dla młodej syrenki. Jako ogon, który chlupał w wodzie, używano przymocowanych do kija płetw dorosłej Madison z obciętymi końcami.
- Swoim wyglądem syrena zawdzięcza Robertowi Shortowi. Początkowo chciał zrobić jej ogon jak u delfina, ale Ron Howard odrzucił ten pomysł i powiedział, że potrzeba czegoś „o bardziej tropikalnym wyglądzie”. W końcu Short wymyślił ogon przypominający ogon karpia koi.
- Płetwa Daryl Hannah ważyła prawie 16 kg, na umieszczenie jej na aktorce potrzeba było trzech godzin, a przez cały ten czas musiała pozostawać nieruchoma. Nic nie mogła jeść podczas dnia zdjęciowego, żeby, broń Boże, nie poczuła potrzeby pójścia do toalety.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
