San Andreas
Wiedzieliśmy, że ten dzień nadejdzie
Budżet
$110 000 000
Opłaty
$474 590 832
Reżyser
Brad Peyton
Scenariusz
Jeremy Passmore
Autor
Kompozytor
Andrew Lockington
Producent
Beau Flynn
Aktorzy
Dwajn Dżonson
Ray Gaines
Alexandra Daddario
Blake Gaines
Karla Guginio
Emma Gaines
Jan Gryfud
Daniel Riddick
Arczi Pandźabi
Serena Johnson
Paweł Dżamati
Dr. Lawrence Hayes
Hugo Johnstone-Burt
Ben Taylor
Art Parkinson
Ollie Taylor
Krótki opis
Gdy dochodzi do pęknięcia uskoku San Andreas, Kalifornię uderza trzęsienie ziemi o magnitudzie 9, które obraca Los Angeles w ruinę. Ray Gaines, pilot śmigłowca ratowniczego, wyrusza z miasta w stronę San Francisco wraz ze swoją dawną żoną Emmą. Ich celem jest dotarcie do córki, Blake, która została uwięziona w strefie katastrofy. Podróż na północ prowadzi małżonków przez zapadający się świat, a zagrożenie nie maleje w miarę przesuwania się w głąb lądu.
Reżyserem filmu jest Brad Peyton – była to jego trzecia pełnometrażowa produkcja po filmach Psy i koty: Odwet Kitty oraz Podróż na Tajemniczą Wyspę, a zarazem druga współpraca z Dwayne'em Johnsonem. Scenariusz napisał Carlton Cuse, a producentem został Beau Flynn. W rolę Raya wcielił się Johnson, natomiast Alexandra Daddario zagrała Blake, Carla Gugino – Emmę, a w rolach drugoplanowych wystąpili Ioan Gruffudd, Archie Panjabi oraz Paul Giamatti. W produkcji wzięło udział 54 uznanych członków obsady i 235 osób z ekipy technicznej.
Film, którego budżet wyniósł około 110 milionów dolarów, zarobił w światowym box office około 475 milionów dolarów, co stanowi solidny zwrot z inwestycji. Widzowie ocenili obraz łagodniej niż krytycy: w serwisie IMDb otrzymał on notę 6,1/10 przy około 275 000 głosów, a w TMDB 6,3/10 przy ponad 9 000 głosów, podczas gdy ocena krytyków wynosi 5,2/10 na podstawie 253 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- San Andreas to nazwa linii uskoków tektonicznych, która przebiega przez większą część Kalifornii. Z uskokiem związane są trzęsienia ziemi o magnitudzie do 8,1 i powodujące przesunięcia powierzchni do 7 m. Najbardziej znanymi są trzęsienie ziemi w San Francisco (1906) i trzęsienie ziemi Loma Prieta (1989).
- Niektóre sceny zostały nakręcone w Bakersfildzie w Kalifornii.
- Chociaż w filmie Dwayne Johnson i Alexandra Daddario grają ojca i córkę, różnica wieku między aktorami wynosi zaledwie 14 lat.
- Po niszczycielskim trzęsieniu ziemi w Nepalu w kwietniu 2015 roku kampania marketingowa filmu została skorygowana – zawierała informacje o pomocy w sytuacjach awaryjnych, a także porady dotyczące przygotowania się na katastrofy naturalne.
- Aktorzy wykonywali większość swoich kaskaderskich sztuczek samodzielnie, ponieważ reżyser Brad Peyton chciał, aby widzowie widzieli prawdziwe emocje na ich twarzach. Na przykład na początku filmu jest scena, w której Dwayne Johnson zjeżdża na linie z helikoptera, który znajduje się na wysokości około 45 metrów, aby uratować dziewczynę, której samochód utknął na skale, na wysokości około 15 metrów od powierzchni ziemi. Reżyser chciał, aby Johnson sam pokonał całą drogę z helikoptera do samochodu, przy czym scena miała być nakręcona jednym ujęciem, a za aktorem podążałby kamerzysta na 45-metrowym dźwigu. Ku radości reżysera Johnson zgodził się na to, a jego pomysł został zrealizowany.
- Przygotowując się do swojej roli, Dwayne Johnson konsultował się ze specjalistami ds. reagowania na sytuacje kryzysowe, a także spędził trochę czasu z pilotami helikopterów ratowniczych Los Angeles Fire Department.
- W rzeczywistości możliwe jest, aby trzęsienie ziemi w Nevadzie wywołało trzęsienie ziemi w Los Angeles, a także trzęsienie ziemi w Los Angeles mogłoby wywołać trzęsienie ziemi w San Francisco. To już się zdarzyło, ale w odwrotnym kierunku. W 1992 roku trzęsienie ziemi w Landerze o magnitudzie 7,3 miało miejsce na kalifornijskiej pustyni Mojave i spowodowało trzęsienie ziemi w Nevadzie o magnitudzie 5,3, które nastąpiło następnego dnia. A w 1906 roku trzęsienie ziemi w San Francisco spowodowało 5-balowe trzęsienia ziemi w Santa Monica, Oregonie i Nevadzie następnego dnia.
- Niektóre ujęcia powodzi, które pokazują w wiadomościach po zniszczeniu tamy Hoovera, to ujęcia z dużej powodzi, która miała miejsce w 2011 roku w Queensland w Australii.
- Ray i Emma kradną samolot ze szkoły spadochronowej. Przy uruchamianiu silnika słychać dźwięk silnika tłokowego, a jednocześnie widać kłęby dymu. Samolot, który uruchamiają, ma silnik turbośmigłowy, który ma zupełnie inny dźwięk, a także nie wydziela żadnego dymu podczas startu.
- Paznokcie na palcach Raya są zauważalnie dłuższe na początku filmu.
- Kiedy Ray i Emma kradną samochód u rabusiów, tylna klapa bagażnika jest otwarta. Kilka sekund po odjeździe bagażnik jest już zamknięty. Ponadto Ray odpala samochód za pomocą kabli, a kiedy hamują przy uskoku, gasi silnik kluczykiem.
- Kiedy Emma wbiega na dach budynku, aby Ray mógł ją odebrać helikopterem, można zauważyć, że dwa razy przebiega ten sam odcinek drogi.
- W kilku ujęciach podczas zniszczenia San Francisco, niektóre budynki, które w poprzednich ujęciach zaczęły się walić lub już się zawaliły, ponownie pokazują się nienaruszone.
- W scenie, kiedy Daniel i Blake znajdują się na parkingu w budynku i zaczynają się wstrząsy, w samochodach obok nich włączają się alarmy, jednak kiedy próbują wyjechać z parkingu, u wszystkich pozostałych samochodów alarmy się nie włączają.
- Kiedy kierowca limuzyny się zatrzymuje, naciska tylko hamulec, jednak kiedy ponownie rusza, widać, że dźwignia zmiany biegów jest w pozycji parkowania.
- Kiedy Ray mówi Benowi, żeby rozbił okno, można zauważyć, że pasek zegarka Bena jest w kolorze piaskowym, ale przed tą sceną i po niej pasek jest czarny.
- Kiedy Ray i Emma wracają do starszej pary, w okularach staruszka i w oknie samochodu odbija się operator filmowy.
- W scenie, gdzie tłum biegnie ulicą w San Francisco, po jednej stronie ulicy widać znak australijskiego banku Bendigo.
- Najprostsza droga z Los Angeles do San Francisco nie przebiega w pobliżu Bakersfield. Co więcej, ludzie podróżujący z Bakersfield do obszaru zatoki San Francisco nie natknęliby się na pokazany w filmie rozłam powierzchni ziemi.
- Kiedy Blake i Daniel lądują na lotnisku w Oaklandzie, można zauważyć dwa błędy. Po pierwsze, Municipal Airport Oakland nie istnieje, teraz jest to Międzynarodowe Lotnisko Oakland. Po drugie, na ogólnym planie lotniska widać starą wieżę kontroli lotów Międzynarodowego Lotniska San Francisco.
- Kiedy Blake po raz pierwszy spotyka Bena, w tle widać stalowy most, ale takich mostów nie ma w San Francisco. W rzeczywistości jest to most Story Bridge, położony w Brisbane w Australii.
- Wiele widoków San Francisco jest nierealnych. Na przykład, nie można zobaczyć Mostu Golden Gate z Chinatown.
- Opuszczając sklep z elektroniką w Chinatown, bohaterowie udają się do Coit Tower. Aby to zrobić, idą na północ ulicą Hyde Street, robiąc objazd prawie o kilometr. Ponadto wspominają Lombard Street jako Lombard Avenue.
- Kiedy Ray i Emma lecą do San Francisco, przelatują nad autostradą pełną samochodów, a po opuszczeniu autostrady za sobą Emma patrzy w okno i widzi lotnisko SFO. Ta autostrada znajduje się w rzeczywistości w Brisbane w Australii. A lotnisko SFO nie znajduje się w San Francisco, ale 13 kilometrów na południe od niego, w San Mateo.
- Podczas zniszczenia San Francisco droga się wznosi i widać tunele metra, gdzie jedzie pociąg. Podczas jakiejkolwiek znaczącej aktywności sejsmicznej ruch pociągów jest zatrzymywany, a pasażerowie muszą opuścić wagony i udać się do najbliższych wyjść ewakuacyjnych na powierzchnię.
- Kształt fali tsunami, która zbliża się do Mostu Golden Gate, jest nieprawidłowy. Fale tsunami należą do tak zwanych fal długich – odległość od grzbietu do grzbietu (długość fali) znacznie przewyższa głębokość oceanu. Tsunami są zbliżone do pływów. Tsunami i pływy różnią się od zwykłych fal wiatrowych (sztormowych) i fal morskich. Falowanie wiatrowe dotyczy tylko górnej warstwy oceanu, na głębokości 50 m falowanie nie jest odczuwalne. A pływy i prądy wywołane falą tsunami angażują w ruch całą masę wody – od dna do powierzchni. Wizualnie powinno to przypominać raczej szybko narastającą falę niż przypływ.
- Kiedy Ray odpala samochód za pomocą kabli, łączy dwa kable, które dają iskrę, po czym skręca je razem. W rzeczywistości powinien skręcić razem przewody zapłonowe (co nie dałoby żadnej iskry), a następnie dotknąć nimi przewodów rozrusznika, aby uruchomić silnik (co już dałoby iskrę), a następnie rozłączyć przewody i silnik kontynuowałby pracę. Ponadto, ponieważ w nowoczesnych samochodach zapłon znajduje się na kolumnie kierownicy, uruchamiając samochód w ten sposób, nie mógłby nim jeździć.
- W jednej scenie Ray naciska przycisk „Hover” („Zawis”), po czym opuszcza fotel pilota, aby przejść do bocznych drzwi i uratować Emmę. W rzeczywistości taki przycisk nie występuje w helikopterach.
- Kiedy Ray i Emma lecą do San Francisco helikopterem, dzwoni do nich Blake. Kiedy Ray odbiera telefon, tylko on może ją słyszeć i rozmawiać z nią, a następnie przełącza przełącznik w pozycję, w której tylko Emma może słyszeć Blake’a i rozmawiać z nim. Ale zaledwie po chwili oboje mogą ją słyszeć i rozmawiać z nią, przy czym Ray nie zmieniał pozycji przełącznika.
- Od początku trzęsienia ziemi, Ray, będąc na pokładzie helikoptera, ani razu nie próbował skontaktować się z służbami ratunkowymi, tak samo jak one nie próbowały się z nim skontaktować.
- Pod koniec filmu woda wokół łodzi pozostaje spokojna, mimo że w pobliżu zawala się budynek.
- Pod koniec filmu Ben podaje Blake jej naszyjnik z dwoma serduszkami i mówi, że znalazł go na łodzi. Dwie minuty wcześniej widać wyraźnie, że naszyjnik jest na szyi Blake i nigdzie nie znika.
- Kiedy Ray wykonuje sztuczne oddychanie, popełnia błąd, nie zaciskając nosa.
- Prawdopodobieństwo zniszczenia tamy Hoovera podczas silnego trzęsienia ziemi jest bardzo niskie.
- Reżyser Brad Peyton zaprosił Thomasa Jordana, profesora Uniwersytetu Południowej Kalifornii, który jest również dyrektorem Centrum Trzęsień Ziemi Południowej Kalifornii, aby zweryfikował scenariusz filmu pod kątem wiarygodności. Choć Peyton i Dwayne Johnson twierdzili, że prezentowane w filmie fakty naukowe są dokładne, według Thomasa Jordana udzielił on twórcom filmu konsultacji, ale większości jego rad nie posłuchano. Jordan zauważył w szczególności, że 9 stopni w skali Richtera to zbyt wysoka magnituda dla uskoku San Andreas i takie trzęsienie ziemi nie może wywołać dużej fali tsunami.
- Budynek głównej siedziby Riddicka w San Francisco, gdzie poznają się Blake, Ben i Ollie, to budynek Bank of America, znajdujący się pod adresem: 555 California Street. Ten sam budynek został wykorzystany w filmie katastroficznym „Wieża infernalna” (1974).
- Dwayne Johnson był w Budapeszcie na planie filmu „Herkules” (2014), kiedy otrzymał scenariusz filmu „Zdrada San Andreas”. Johnson zaczął go czytać tego samego dnia i skończył o 3:30 w nocy. Scenariusz bardzo się aktorowi spodobał i natychmiast napisał do producenta, Bo Flynna, że się zgadza.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
