Seven Days in May

Name: Seven Days in May
Genre: Dramat, Triller
Released: 1964-02-01
Duration: 1 h 58 min
Rating: 7.2
Cast: Burt Lancaster, Kirk Douglas – Kirk Douglas, Fredric March, Ava Gardner, Edmond O'Brien

Seven Days in May (1964)

Chronometraż: 1:58 (118 min)

—
brak ocen

7.4/10
229

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 38

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Seven Days in May — Seven Days in May (1964) Original Trailer [FHD]

3:45

Zdjęcie 38

Data premiery

1964-02-01

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Paramount, Seven Arts Productions, Joel Productions, John Frankenheimer Productions Inc., Polyphony Digital, Cayuga Productions

Genre

Dramat, Triller

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

John Frankenheimer

Aktorzy

Burt Lancaster, Kirk Douglas – Kirk Douglas, Fredric March, Ava Gardner, Edmond O'Brien, Martin Balsam, Andrzej Duggan, Hugh Marlowe, Whit Bissell, Helen Kleeb
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Edward Lewis

Operator

Ellsworth Fredericks

Kompozytor

Jerry Goldsmith

Artysta

Cary Odell, Philip M. Jefferies

Casting

Instalacja

Ferris Webster
Cały zespół (62)

Krótki opis

Pułkownik Armii Amerykańskiej informuje prezydenta o planowanym zamachu stanu przeciwko niemu.

Co pozostało za kulisami

Ekranizacja powieści o tym samym tytule autorstwa Fletchera Nibela i Charlesa W. Baileya II.
Według samego Frankenheimera, „Siedem dni w maju” to jego najlepszy film w karierze.
Po przeczytaniu powieści Frankenhajmer zdał sobie sprawę, że to jest jego temat. „To miał być film, który można oglądać bez konieczności rozumienia całego amerykańskiego systemu politycznego” – mówił.
Produkcję filmu uruchomił aktor Kirk Douglas, który w nim również zagrał główną rolę pułkownika Caseya. Douglas był właścicielem wytwórni filmowej Joel Productions, która sfinansowała połowę kosztów zakupu praw do ekranizacji książki, a drugą połowę dołożył reżyser Frankenhajmer.
Douglas początkowo rozważany był do roli generała Scotta, ale potem Frankenhajmer zdał sobie sprawę, że w takim przypadku po prostu nie miałby kto grać pułkownika Caseya.
Fredrik March został zatwierdzony na rolę prezydenta Limana bez żadnych prób, ponieważ reżyser widział go w tej roli jeszcze przed napisaniem scenariusza. Praktycznie nie było żadnych pytań dotyczących Edmonda O’Briena, z wyjątkiem kwestii wieku – Frankenheimer nie był pewien, czy 50-letni aktor poradzi sobie z rolą starszego senatora z Południa, który ma problem z alkoholem, ale wszelkie wątpliwości rozwiały próby z użyciem charakteryzacji. Z Marchem Frankenheimer najbardziej lubił pracować.
Na stworzenie filmu poszło prawie trzy miesiące, z czego półtora zajęły zdjęcia w studiach i kolejne prawie miesiąc na plenerach. Frankenheimer kręcił ponad tydzień w Waszyngtonie i Arizonie, wykorzystując liczne lokacje w Kalifornii.
Jeszcze przed rozpoczęciem zdjęć Frankenheimer wiedział, że film nie powinien trwać dłużej niż dwie godziny, ponieważ cała historia nie powinna się tak długo ciągnąć. Ostateczna wersja filmu kosztowała 25 tysięcy dolarów mniej niż przydzielona kwota budżetowa.
«Siedem dni w maju» spotkało się z aprobatą kierownictwa radzieckiego, a prasie filmowej kraju pozwolono chwalić ten obraz. Jednak nie zdecydowano się na zakup filmu do dystrybucji w ZSRR, ponieważ w wyniku spisku podobnego do tego przedstawionego w filmie, N. S. Chruszczow właśnie stracił swoje stanowisko.
Początkowo film miał wejść na ekrany w grudniu 1963 roku, ale po zabójstwie prezydenta USA Johna F. Kennedy’ego (1917-1963) Burt Lancaster (1913-1994) nalegał na przesunięcie premiery na późniejszy termin. To samo stało się z premierą filmu Stanleya Kubricka «Doktor Strangelove, czyli jak przestałem się martwić i pokochałem bombę atomową», której wydanie przesunięto na 1964 rok.
Z powodu wojskowego przewrotu 1 kwietnia 1964 roku w Brazylii film nigdy nie wszedł do kin w tym kraju. Uczestnicy przewrotu zakazali go, uznając, że zawiera zbyt wiele paralel do tego, co sami zrobili.
Administracja sprawująca władzę w Białym Domu była zawsze gotowa do pomocy twórcom filmu. Rzecznik prasowy prezydenta Pierre Salinger (1925-2004) zorganizował członkom ekipy filmowej dostęp do gabinetu Johna F. Kennedy’ego i innych pomieszczeń, aby mogli zbudować wiarygodne dekoracje.
Pentagon nie pozwalał na kręcenie zdjęć w pobliżu wejścia do swoich budynków, a reżyserowi Johnowi Frankenheimerowi (1930-2002) zależało, aby nakręcić scenę z Kirkiem Douglasem wchodzącym tam. Kamerę i sprzęt ukryto w furgonetce, którą podjechano do schodów przy wejściu do Pentagonu, po czym Douglas, w mundurze pułkownika Korpusu Piechoty Morskiej, wspiął się po schodach. Oficerowie i ochroniarze schodzący mu naprzeciw oddali mu honory, nie wiedząc, że to aktor.