Krytyczna Decyzja
Krótki opis
Boeing 747 zostaje przejęty w trakcie lotu przez bliskowschodnich terrorystów, którzy kierują maszynę w stronę Waszyngtonu, żądając uwolnienia swojego uwięzionego przywódcy. David Grant, analityk wywiadu i specjalista ds. Bliskiego Wschodu, dochodzi do wniosku, że porywacze mają drugi cel. Gdy do przechwycenia samolotu w powietrzu zostaje wysłany elitarny oddział szturmowy, Grant bierze udział w operacji, współpracując z przebywającą na pokładzie stewardessą oraz grupą z Pentagonu, której czas na działanie jest mocno ograniczony.
Film wyreżyserował Stuart Baird – był to jego debiut reżyserski po karierze w montażu. Scenariusz napisali Jim Thomas i John Thomas, a producentem był Joel Silver wraz z braćmi Thomas. W rolę Granta wcielił się Kurt Russell, a towarzyszą mu Steven Seagal jako podpułkownik Austin Travis, Halle Berry w roli stewardessy Jean, John Leguizamo jako Rat, Oliver Platt jako Cahill oraz Joe Morton jako Cappy; łącznie w napisach wymieniono 63 aktorów. W późniejszych latach Baird wyreżyserował filmy Wydział Pościgowy oraz Star Trek: Nemesis.
Przy budżecie wynoszącym około 55 milionów dolarów, produkcja zarobiła na całym świecie w przybliżeniu 122 miliony dolarów, co stanowi solidny zwrot z inwestycji. Na portalu IMDb film otrzymał ocenę 6,5/10 przy około 65 000 głosów, natomiast w serwisie TMDB oceniono go na 6,4/10 przy około 1 070 głosach. Ocena krytyków wynosząca 6,2/10 na podstawie 43 recenzji pokazuje, że opinie profesjonalistów są zbliżone do odbioru widzów. Czas trwania filmu to 132 minuty.
Co pozostało za kulisami
- Na początku filmu występuje fantastyczna, pełna dramatyzmu scena dokowania pasażerskiego Boeinga 767 i bombowca-niewidzialnego F-117x Remora. W rzeczywistości taki wariant dokowania samolotów, z rękawem do przejścia załóg, jest niemożliwy. W Siłach Powietrznych USA stosuje się dokowanie z tankowcem, z wykorzystaniem teleskopowego wysięgnika do tankowania.
- Początkowo Halle Berry odmówiła roli w tym filmie, ale kiedy zaproponowano jej milion dolarów za pracę, zgodziła się. Był to jej pierwszy milion jako wynagrodzenie za film.
- Według Johna Leguizamo, Steven Seagal zaatakował go na planie filmowym, próbując zastraszyć aktorów i ekipę. John twierdził, że śmiał się z tego, co powiedział Seagal, myśląc, że to żart, ale Seagal udowodnił mu, że się myli, wbijając go w ścianę.
- Podobnie jak w wielu innych hollywoodzkich filmach, w «Wyroku śmierci» pojawia się fikcyjna linia lotnicza Oceanic Airlines. Została specjalnie wymyślona, aby uniknąć stworzenia negatywnego wizerunku poprzez kolorowe ujęcia przejęcia samolotu przez terrorystów i awarii podczas lądowania jakiejkolwiek prawdziwej linii lotniczej.
- Film powstał przy bezpośrednim wsparciu Pentagonu. W filmie wystąpił prawdziwy klucz myśliwców F-14 z eskadry VF-84 o nazwie „Wesołe Rogery” (Jolly Roger). W rzeczywistości była to jedna z ostatnich operacji eskadry, po której została rozwiązana.
- W filmie wystąpił prawdziwy samolot pasażerski Boeing 747-200 (numer seryjny MSN 21541) linii American Int Airways (numer rejestracyjny N707CK), pomalowany w barwy Oceanic. Ciekawe, że w rzeczywistości w 1988 roku ten sam samolot, wówczas należący do linii Kuwait Airways (numer rejestracyjny 9K-ADA), został porwany przez terrorystów.
- Studio Paramount, pierwotnie rozwijające projekt, sprzedało go Warner Bros. w zamian za prawa i scenariusz do „Forresta Gumpa” (1994). „Na rozkaz zniszczyć” uważano za potencjalnie udany projekt, w przeciwieństwie do „Forresta Gumpa”, który miał problemy ze scenariuszem i obsadą. Ponadto, niektórzy dyrektorzy Warnera obawiali się, że po „Człowieku deszczu” podobny projekt – główni bohaterowie obu filmów mają zaburzenia psychiczne – nie odniesie sukcesu.
- Choć fabuła filmu sugeruje, że samolot wykonał awaryjne twarde lądowanie, stracił silnik i doznał uszkodzeń, w rzeczywistości statek powietrzny nie ucierpiał i był eksploatowany do 2004 roku.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
