Podróż na sto stóp
Krótki opis
Podróż na sto stóp opowiada historię rodziny Kadam, która opuszcza Indie i osiedla się w małej wiosce na południu Francji, gdzie otwiera indyjską restaurację. Ich nowa siedziba znajduje się dokładnie naprzeciwko Le Saule Pleureur – słynnego lokalu prowadzonego przez Madam Mallory, której największą dumą jest gwiazdka Michelin. To, co zaczyna się jako zaciekła rywalizacja między dwiema skrajnie różnymi kuchniami, stopniowo ewoluuje, gdy Mallory dostrzega niezwykły talent młodego kucharza, Hassana.
Film wyreżyserował Lasse Hallström; jest to szesnasty z dwudziestu pełnometrażowych obrazów w jego dorobku, zrealizowany pomiędzy filmami Bezpieczna Przystań i Był Sobie Pies. Scenariusz napisał Steven Knight, a producentami byli Steven Spielberg i Oprah Winfrey. W rolach głównych wystąpili: Helen Mirren jako Madam Mallory, Manish Dayal jako Hassan, Om Puri jako Papa, Charlotte Le Bon jako Marguerite oraz Juhi Chawla Mehta jako Mama. W produkcję zaangażowane były firmy ze Stanów Zjednoczonych, Indii i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Przy budżecie wynoszącym około 22 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie w przybliżeniu 89 milionów dolarów. W serwisie IMDb uzyskał ocenę 7,3 na podstawie około 91 000 głosów, co pokrywa się ze średnią w TMDB, gdzie oddano znacznie mniej głosów. Z kolei ocena krytyków wynosząca 6,3 na podstawie 142 recenzji jest niższa od obu not wystawionych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Lokalizacją idealnie pasującą do zdjęć zewnętrznych „Płaczącej Wierzby” stał się niewielki wiejski dom na wsi niedaleko drogi gruntowej, elegancka budowla z XIX wieku, ukryta za masywnymi żywopłotami. Budynek w stylu burżuazyjnym, zwany La Duranti, został zbudowany na przełomie wieków przez dwie siostry. Wnętrza budynku wykorzystano do kręcenia scen w sypialni Madame Mallory, a także scen w samej restauracji (kuchnia „Płaczącej Wierzby” została później zbudowana w pawilonie studia filmowego).
- Zdjęcia we Francji trwały 52 dni. A jeszcze cztery dni ekipa filmowa pracowała w Indiach.
- Podczas poszukiwań plenerów restauracji „Dwór Mumbai” ekipa poszukiwała budynku w pobliżu drogi, aby można było później sprawić, by otoczenie restauracji było jak najbardziej podobne do plenerów „Płaczącej Wierzby”. Znaleziono duży, niezamieszkany dom w mieście Carlus, liczącym zaledwie 650 mieszkańców. Miasto znajdowało się dziesięć kilometrów od Saint-Antonin. Niestety, dom znajdował się z dala od drogi, jednak właściciel uprzejmie pozwolił ekipie filmowej przeprowadzić drogę i otoczyć budynek murem z fałszywego kamienia. Co więcej, rolnik pozwolił nawet zbudować fasadę „Płaczącej Wierzby” po drugiej stronie drogi, bezpośrednio na jednym ze swoich pól. Sceny, których akcja rozgrywała się między obiema restauracjami, kręcono na tej drodze wytyczonej przez filmowców. Dwupiętrowy szkielet „Płaczącej Wierzby” otaczał masywny ekran chromakeyowy. Ponadto, do podtrzymania imponującej instalacji oświetleniowej użyto ogromnego dźwigu o wysokości pięciopiętrowego budynku.
- Kiedy w filmie Hassan robi omlet dla Madame Mallory, używa przepisu, według którego ojciec aktora Manisha Dayala, grającego Hassana, robił omlet swojemu synowi.
- Mansur, namawiając ojca do opuszczenia miasta, informuje go, że restauracja naprzeciwko posiada gwiazdkę Michelin. Ojciec odpowiada: „Wiem, widziałem”. Nie mógł jej zobaczyć, ponieważ polityka Przewodnika Michelin zakłada, że klient może dowiedzieć się o liczbie gwiazdek wyłącznie z samego przewodnika, a w przypadku nieprzestrzegania tej zasady firma zastrzega sobie prawo do wykluczenia restauracji z rankingu.
- Film był kręcony na malowniczym południu Francji, w pełnej zgodności z opisami krajobrazów Pirenejów Południowych zawartymi w scenariuszu. Restauracje „Płacząca Wierzba” i „Dworek Mumbai” zostały wybudowane w miasteczku Saint-Antonin-Noble-Val. Dodatkowo, wnętrza restauracji kręcono w domach sąsiedniego miasteczka Carlus.
- Film został nakręcony na podstawie powieści „Droga długości stu kroków” (The Hundred-Foot Journey) Richarda C. Moraisa.
- W każdy weekend podczas kręcenia aktor Om Puri zapraszał kolegów do domu i częstował tradycyjnymi indyjskimi potrawami. Podczas tych kolacji wszyscy aktorzy się zaprzyjaźnili, co sprawiło, że relacje ich bohaterów stały się bardziej naturalne.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
