Gwiazd naszych wina
Opowieść o chorej miłości.
![Wideo do filmu Gwiazd naszych wina — Gwiazd naszych wina - "Jak się nazywasz?" [fragment #1]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/e/r/the-fault-in-our-stars-2014-Bdlz6.webp)
Kraj
Budżet
$12 000 000
Opłaty
$307 166 834
Reżyser
Aktorzy
Shailene Woodley, Anzel Elgort, Nat Wolff, Laura Dern, Sam Trammell, Willem Dafoe, Lotte Verbeek, Ana Dela Cruz, Randy Kovitz, Toni Saladna
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Wyck Godfrey, Marty Bowen, Michele Imperato, Ryan White
Operator
Ben Richardson
Kompozytor
Nate Walcott
Artysta
Molly Hughes
Casting
Ronna Kress, Donna M. Belajac
Instalacja
Robb Sullivan
Cały zespół (78)
Cały zespół (78)
Krótki opis
Hazel i Gus to para nastolatków, których połączyła błyskotliwość, niechęć do tego, co przeciętne i wielka miłość. Ich związek jest wyjątkowy - poznali się na spotkaniu grupy wsparcia dla osób chorych na raka. Hazel ma 17 lat i nadopiekuńczych rodziców, których bardzo kocha, mimo że czasem ją irytują. Z Gusem łączą ją nie tylko podobne doświadczenia związane z chorobą, ale także miłość do książek. Dziewczyna marzy, aby poznać autora ulubionej powieści, Petera van Houtena. Wielokrotnie próbowała nawiązać z nim kontakt, ale bezskutecznie. Wytrwałość Gusa zostaje nagrodzona. Udaje mu się dotrzeć do pisarza i zostaje zaproszony na spotkanie w Amsterdamie. Postanawia zabrać ze sobą Hazel...
Co pozostało za kulisami
- Film jest adaptacją powieści Johna Greena o tym samym tytule. Sam autor był praktycznie zawsze obecny na planie zdjęciowym i udzielał aktorom rad.
- Shailene Woodley obcięła włosy na potrzeby zdjęć i przekazała je organizacji Children With Hair Loss, która zajmuje się wytwarzaniem naturalnych peruk dla dzieci, które straciły włosy w wyniku choroby.
- Do głównej roli kobiecej rozważano aktorki takie jak Hailee Steinfeld, Liana Liberato i Mary Kate Wiles.
- Do głównej roli męskiej rozważano aktorów takich jak Noah Silver, Nat Wolff, Brenton Thwaites i Nick Robinson.
- Tytuł filmu jest wariacją na temat cytatu z dzieła Williama Shakespeare’a „Juliusz Cezar” (Akt I, Scena II): „Wina, drogi Brutuse, nie leży w gwiazdach, lecz w nas samych…” (w rosyjskim tłumaczeniu: „Nie los nasz — my sami winni jesteśmy w swoim zniewoleniu…”).
- Autor oryginalnej powieści John Green początkowo nie wyobrażał sobie Shailene Woodley w roli Hazel, ale zrobiła ona tak silne wrażenie podczas przesłuchania, że cała komisja płakała. I po tym rola została jej przypisana.
- Ekipa filmowa nie mogła uzyskać pozwolenia na kręcenie zdjęć w prawdziwym domu Anny Frank, dlatego musieli zbudować kopię jej wnętrza.
- W powieści Johna Greena Augustus Waters ma niebieskie oczy. W filmie Ansel Elgort zachował swój naturalny brązowy kolor oczu.
- Isaac w powieści ma jasne włosy, ale Nat Wolff zachował w filmie swój naturalny czarny kolor włosów.
- Autor powieści, na podstawie której powstał film, John Green, wystąpił w epizodycznej roli ojca blondynki, która rozmawia z Hazel na lotnisku przed wylotem do Amsterdamu.
- W samolocie bohaterowie oglądają na tablecie film „Obcy – ósmy pasażer Nostromo” (1986).
- W pokoju Gusa wisi plakat filmu „V jak Vendetta” (2006).
- Niektóre sceny planowano kręcić w Amsterdamie, ale ostatecznie scenograf Molly Hughes postanowiła przenieść je do Pittsburgha, gdzie stworzono kopię odpowiedniego terenu, ponieważ w Amsterdamie w połowie października 2013 roku była zła pogoda i mogło to stworzyć dodatkowe trudności dla ekipy filmowej.
- Na 27 minucie Gus i Hazel razem oglądają 13 odcinek 2 sezonu serialu „Buffy piga wampiry” (1997–2003).
- John Green opowiedział, że wzorem dla Hazel była dziewczyna o imieniu Esther Earl, u której zdiagnozowano raka tarczycy. Green zwrócił na nią uwagę na festiwalu fanów Harry’ego Pottera w 2009 roku, zauważając, że nosi ze sobą butlę z tlenem. Następnie zobaczył filmy, które wrzucała na Youtube, i był pod wrażeniem jej poczucia humoru i otwartości. Od momentu ich spotkania aż do śmierci dziewczyny w 2010 roku (miała 16 lat) Green i Earl prowadzili korespondencję.
- Kiedy Gus czyta list, który napisał do Hazel, wypowiada słowa inne niż te, które znajdują się w liście. Można to zauważyć, gdy list na krótko pojawia się w kadrze.
- Hazel mówi, że między 0 a 1 jest nieskończenie wiele liczb, a między 0 a 2 jeszcze więcej. To nieprawda. Oba przedziały mają równą moc zbioru, czyli zawierają taką samą liczbę elementów.
- Kiedy Isaac niszczy nagrody Gusa, poduszki na ławce pojawiają się i znikają podczas zmiany ujęcia.
- Podczas „nocy rozbitych nagród” Isaac trzyma w ręku nagrodę z jedną kolumną, kiedy prosi Augustusa o pozwolenie. A w następnym ujęciu widać, że rozbija figurkę z dwoma kolumnami.
- Kiedy dwójka bohaterów po raz pierwszy spotyka Van Houtena, on dwa razy dopija swój napój, zanim naleje kolejny.
- Przez cały film Hazel ma w różnych scenach albo po prostu biały iPhone bez etui, albo iPhone w szarym etui.
- Adres e-mail asystentki Petera Van Houtena można zauważyć, kiedy wyświetlane są jej wiadomości e-mail – to lidewij36@gmail.com. Jednak w niektórych kadrach zmienia się na lidewij39@gmail.com.
- Kiedy Hazel czyta list od Van Houtena, w tekście wyświetlanym na ekranie brakuje trzech przecinków. A kiedy list jest następnie pokazywany na ekranie laptopa, przecinki są już obecne.
- W scenie z jajkami Augustus znajduje się między Isaaciem a Hazel. A w następnym ujęciu Isaac i Augustus gwałtownie zamieniają się miejscami.
- Kiedy Gus, Hazel i jej mama zjeżdżają schodami ruchomymi na lotnisku w Indianapolis, w tle można zauważyć ogromny plakat przedstawiający centrum Pittsburgha.
- Akcja filmu rozgrywa się w Indianie, ale w jednym z ujęć można zauważyć wieżę PPG, która znajduje się w Pittsburghu.
- Wiele samochodów w filmie ma tablice rejestracyjne stanu Indiana, ale na przedniej szybie można zauważyć naklejki przeglądu technicznego stanu Pensylwania. Co więcej, w prawie całym stanie Indiana badania techniczne samochodów pod kątem bezpieczeństwa i emisji szkodliwych substancji nie są obowiązkowe, a co za tym idzie, takie naklejki nie są używane.
- W liście napisanym przez asystentkę Van Houtena podano datę spotkania – 5 maja. Jednak w Holandii jest to dzień ustawowo wolny – Dzień Wyzwolenia. W tym dniu ulice Amsterdamu byłyby pełne ludzi i odbywałyby się liczne obchody, a nie byłoby tak cicho, jak to pokazano w filmie.
- Kiedy Gus i Hazel lecą do Amsterdamu, widać, że lecą samolotem linii American Airlines. Następnie w scenie lądowania samolotu w Amsterdamie widoczny jest logo tej samej linii. Samoloty American Airlines nie latają do Amsterdamu. Z USA do Amsterdamu latają tylko samoloty Delta Airlines i United Airlines.
- Hazel przeszła tyreoidektomię (operację usunięcia tarczycy), po której powinien pozostać blizna na szyi, ale na jej szyi tej blizny nie ma.
- W liście o podróży do Amsterdamu, który Hazel otrzymuje od Lidewij, wspomniano, że pokój zarezerwowano w hotelu „De Filosoof”. Jednak hotel, do którego się udają, to „Amsterdam American Hotel”. A potem, kiedy Gus budzi się po nocy z Hazel, notatka, którą zostawiła, jest napisana na kartce z oznaczeniem „Hotel De Vreugde”.
- Hazel mówi, że przejdzie rezonans magnetyczny (MRI), ale potem po obracającej się rurze widać, że przechodzi tomografię komputerową (CT). A później wspomina, że przeszła pozytonową tomografię emisyjną (PET).
- Kiedy Hazel i Gus wychodzą z hotelu, aby pójść do Van Houtena, wsiadają do tramwaju. Jednak w wiadomości dotyczącej podróży, którą Hazel otrzymała przed wylotem, wspomniano, że ich hotel znajduje się naprzeciwko domu Van Houtena.
- W scenie z jajkami, kiedy mama Moniki wychodzi z domu, a Isaac rzuca jajko, które trzymał za plecami, odbija się jak piłka.
- W filmie powiedziano, że tulipany pochodzą z Holandii. W rzeczywistości pierwsze tulipany pojawiły się w Holandii dopiero w 1570 roku, kiedy profesor botaniki Charles de l’Ecluse został zaproszony do pracy w Holandii i przywiózł ze sobą cebulki tulipanów wraz z innymi roślinami.
- Kiedy Gus budzi się w hotelu po nocy z Hazel, zegar pokazuje 9:11, a w następnym ujęciu, kiedy znajduje notatkę, na zegarze jest 8:47.
- Tytuł filmu jest wariacją na temat cytatu z dzieła Williama Szekspira „Juliusz Cezar” (Akt I, Scena II): „The fault, dear Brutus, is not in our stars, but in ourselves...” (w rosyjskim tłumaczeniu: „Nie los nasz — my sami winni w naszym zniewoleniu...”).
- W samolocie bohaterowie oglądają na tablecie film „Obcy” (1986).
- W pokoju Gusa wisi plakat filmu „"V" jak Vendetta” (2006).
- W 27 minucie Gus i Hazel razem oglądają 13 odcinek 2 sezonu serialu „Buffy pęcherzyca” (1997–2003).
- John Green opowiedział, że wzorem dla Hazel była dziewczyna o imieniu Esther Earl, której zdiagnozowano raka tarczycy. Green zwrócił na nią uwagę na festiwalu miłośników Harry’ego Pottera w 2009 roku, zauważywszy, że nosi ze sobą tlen. Następnie zobaczył filmy, które ona umieszczała na Youtube, i był pod wrażeniem jej poczucia humoru i otwartości. Od momentu, gdy się spotkali, aż do śmierci dziewczyny w 2010 roku (miała 16 lat), Green i Earl prowadzili korespondencję.
- Podczas „nocy rozbitych nagród” Isaac trzyma w ręku nagrodę z jedną kolumną, gdy pyta o pozwolenie Augustusa. A w następnej scenie widać, że rozbija statuetkę z dwiema kolumnami.
- Tytuł filmu jest wariacją na temat cytatu z utworu Williama Szekspira „Juliusz Cezar” (Akt I, Scena II): „The fault, dear Brutus, is not in our stars, but in ourselves...” (w polskim tłumaczeniu: „To nie w gwiazdach, drogi Brutusie, lecz w nas samych leży wina...”).
Podobne filmy
8.4/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
