Koneser
Krótki opis
Virgil Oldman to szanowany ekspert od sztuki i aukcjoner, który prowadzi samotne, uporządkowane życie, w którym przedmioty są ważniejsze od ludzi. Jego dystans wobec innych jest świadomy, a najsilniejsze więzi łączą go z obrazami, które przez lata po kryjomu gromadził z pomocą przyjaciela, Billy'ego. Gdy młoda kobieta o imieniu Claire prosi go o wycenę i sprzedaż antyków oraz dzieł sztuki z rodzinnej posiadłości, odmawia osobistego spotkania i komunikuje się z nim wyłącznie telefonicznie. Jej uporczywa nieobecność intryguje Virgila, który z każdą chwilą staje się bardziej zdeterminowany, by dowiedzieć się, kim ona jest. Jednocześnie na terenie posiadłości natrafia na fragmenty starego mechanizmu, a wraz z przyjacielem Robertem próbuje odkryć, do czego służyło to urządzenie.
Film to kryminał i dramat z elementami romansu, napisanymi i wyreżyserowanymi przez Giuseppe Tornatore. W jego filmografii Koneser nastąpił po Baarìi; produkcja z 2013 roku trwa 131 minut. W rolę Virgila wcielił się Geoffrey Rush, a towarzyszą mu Sylvia Hoeks jako Claire, Jim Sturgess jako Robert oraz Donald Sutherland jako Billy. Wcześniej Tornatore stworzył takie dzieła jak Cinema Paradiso, Czysta formalność, 1900 Człowiek legenda, Malena oraz Nieznajoma.
Film wyprodukowano we Włoszech z budżetem wynoszącym około 14 milionów dolarów, a jego światowe wpływy wyniosły w przybliżeniu 19 milionów dolarów. W serwisie TMDB obraz otrzymał ocenę 7,8/10 na podstawie ponad trzech tysięcy głosów, podczas gdy na IMDb ocena wynosi 5,1/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Recenzje krytyków, których średnia wynosi 5,8/10 na podstawie 34 opinii, wskazują na słabszy odbiór profesjonalistów w porównaniu z ocenami szerokiej publiczności na TMDB.
Co pozostało za kulisami
- W filmie zaprezentowano kilka dzieł sztuki. Obraz, który jest restaurowany, to „Portret młodej kobiety” (ok. 1470) Petrusa Christusa. Wśród prac badanych przez Oldmana znajdują się „Narodziny Wenus” (1879) Williama-Adolpha Bouguereau. Wśród portretów kobiet w jego kolekcji są „Portret młodej kobiety (La Fornarina)” (ok. 1519) i „Portret młodej kobiety (La Muta)” (1507) Rafaela, „La Bella” (Piękna) (1536) Tycjana, „Portret Eleonory Toledzkiej” (1560) i „Portret Lukrecji Panciatichi” (1541) Agnolo Bronzino, „Portret Kateryny Sforza” (ok. 1490) Lorenzo di Credi, „Cyganeczka” Boccaccio Boccaccino, „Portret dziewczyny z księgą wierszy Petrarki” (ok. 1528) Andrea del Sarto, „Portret Bianki Capello” (ok. 1572) Alessandro Allori, „Portret Elisabet Tucher” (1499) Albrechta Dürera oraz „Jeanne Samary w dekolcie (La Reverie)” (1877) Pierre’a Auguste’a Renoira. Są tam również prace Lucasa Cranacha Starszego, Petera Paula Rubensa, Francisco Goi, Élisabeth Vigée-Lebrun, Dante Gabriela Rossettiego, Amedeo Modiglianiego, Morgana Waystlinga i wielu innych.
- Mało znaną poza Holandią Sylvię Hooks twórcy filmu zauważyli na Berlińskim Festiwalu Filmowym.
- Tornatore nakręcił alternatywne zakończenie do filmu. Akcja rozgrywa się w restauracji w Rzymie. To samo miejsce pojawia się w poprzednich scenach, ale końcowa scena, nakręcona na tym samym planie filmowym w Rzymie, została wycięta i zastąpiona bardziej złożoną sceną. Nieco zmieniono również dialogi, które kręcono w różnych miejscach na świecie.
- W miejscu fikcyjnej czeskiej restauracji Night and Day, którą pokazano pod koniec filmu, znajdowała się w rzeczywistości restauracja Pivnice u Milosrdnych (zamknięta 03.08.2013). Napis z nazwą restauracji można zobaczyć, gdy Oldman wchodzi do środka (litery prześwitują z zewnętrznej tablicy i dlatego są widoczne odbiciem lustrzanym). Zegar po prawej stronie wejścia był w rzeczywistości logo piwa Gambrinus. Logo fikcyjnej restauracji nad wejściem również zostało umieszczone na logo Gambrinus. Przy tym logo piwa nie zamaskowano na szybach.
- Zdjęcia były kręcone w wielu miastach we Włoszech, a także w Wiedniu i Pradze.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
