Адмирал Ушаков
Адмирал Ушаков (1953)
Produkcja
Reżyser
Scenariusz
Anatoli Vinogradov
Autor
Kompozytor
Aktorzy
Ivan Pereverzev
Admiral Ushakov
Boris Livanov
Prince Potyomkin
Nikolai Svobodin
Count Mordovtsev
Nikolai Chistyakov
Count Voynovich
Gennadi Yudin
Dmitriy Senyavin
Vladimir Druzhnikov
Vasilyev
Aleksiej Aleksiejew
Metaksa
Siergiej Bondarczuk
Tikhon Prokofyev
Krótki opis
Co pozostało za kulisami
- Film powstał z inicjatywy dowództwa radzieckiej Marynarki Wojennej (wiceadmirał N. G. Kuzniecow) w celu podkreślenia historycznej roli admirała F. F. Uszakowa w historii rosyjskiej floty, ponieważ ustanowienie Orderu Uszakowa jako głównego orderu dowódców floty wzbudziło wiele pytań w ZSRR. W opracowaniu i korekcie scenariusza główną rolę odegrało kierownictwo Marynarki Wojennej oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR (w kwestiach polityki zagranicznej okresu historycznego).
- Zdjęcia realizowano w twierdzy w Biłhorodzie Dnistrowskim.
- Bitwa pod Kaliakrią jest przedstawiona jako decydująca klęska floty tureckiej, choć Turcy nie stracili ani jednego okrętu i zdołali uciec dzięki przewadze konstrukcyjnej swoich jednostek. Jednak flota turecka została mocno zdezorganizowana — większość okrętów rozproszyła się wzdłuż wybrzeża Rumelii, odniesion różnego stopnia uszkodzenia. Turecki okręt flagowy zatonął, docierając już do Konstantynopola, co wywarło ciężkie wrażenie na mieszkańcach stolicy Imperium Osmańskiego.
- Pierwotna wersja scenariusza została napisana przez znanego rosyjskiego historyka i powieściopisarza Anatolija Winogradowa w 1944 roku, podczas jego pobytu na froncie. W napisach końcowych filmu nazwisko Winogradowa nie zostało wymienione, jednak scenariusz figuruje w oficjalnej bibliografii.
- W bitwie pod Phidonisi okręt Wojnowicza „Przemienienie Pańskie” wygrał starcie z dwoma okrętami tureckich wice- i kontradmirałów i zatopił turecką szebekę, podczas gdy w filmie całą bitwą dowodził wyłącznie Uszakow z awangardą, a Wojnowicz jedynie się modlił.
- W filmie sułtan turecki jest tą samą osobą zarówno na początku, jak i na końcu wojny rosyjsko-tureckiej 1787–1791, podczas gdy do 1789 roku sułtanem był Abdülhamid I, a następnie jego siostrzeniec Selim III.
- Zdobyty w bitwie pod Tendrą turecki okręt liniowy „Meleki-Bahri” przedstawiony jest jako trypokładowy (czyli niosący co najmniej 90 dział), podczas gdy w rzeczywistości był to okręt dwupokładowy z 66 działami. Ponadto „Meleki-Bahri” został zdobyty przez okręt liniowy „Maria Magdalena”, a nie przez „Świętego Pawła”. W filmie mowa jest o kilku okrętach schwytanych pod Tendrą i na ekranie pokazane są okręty liniowe, podczas gdy zdobyto tylko jeden taki okręt – „Meleki-Bahri”.
- Turecki sułtan oskarża swoich doradców o to, że przysięgali, iż prędzej niebo spadnie na ziemię, a wody Dunaju popłyną wstecz, niż jego flota zostanie rozgromiona. W rzeczywistości fraza ta była odpowiedzią dowódcy twierdzy Izmaił, Ajdozle-Mehmet-paszy, na ultimatum Suworowa przed szturmem.
- Jedna z głównych postaci — hrabia Mordowcew, w filmie prezydent Kolegium Admiralicji, w opisywanym czasie nie istniał (oczywiście chodzi o N. S. Mordwinowa). Szefem Kolegium Admiralicji od 1762 roku był następca tronu, wielki książę Paweł Piotrowicz, zatem ani Mordwinow, ani Wojnowicz nie mogli nim kierować.
- W tym filmie zadebiutowali w kinematografii aktorzy Władimir Etusz i Gotlib Roninson.
- Marko Wojnowicz jest przedstawiony jako człowiek w podeszłym wieku, choć w rzeczywistości w opisywanym czasie miał około 40 lat; co więcej, był o pięć lat młodszy od Uszakowa. Nikołaj Swobodin, grający Mordowcewa, miał 55 lat, podczas gdy jego pierwowzór, Mordwinow, nawet w 1791 roku, kiedy kończy się akcja filmu, miał 37 lat.
- G. A. Potemkin w filmie jest przedstawiony jako pozbawiony lewego oka, podczas gdy w rzeczywistości nie widział na prawe.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
