Pianistka

Erika Kohut uczy gry na pianinie w Konserwatorium Wiedeńskim i żyje w zamkniętym świecie, zdominowanym przez kontrolującą ją matkę. Kobieta jest nieco ponad czterdziestolatką, a jej życie poza uczelnią dzieli się na potajemne wizyty w kinach pornograficznych i peep-show oraz prywatne rytuały, które ukrywa w domu. Jeden z jej uczniów, Walter Klemmer, postanawia ją zdobyć, jednak reakcje Eriki na wzajemne przyciąganie są dla niego i wszystkich wokół całkowicie nieprzewidywalne. To, co zaczyna się jako zaloty, przeradza się w pojedynek, w którym każda ze stron stara się narzucić własne warunki.

Jest to ósmy pełnometrażowy film Michaela Haneke w roli reżysera, który powstał po obrazie Kod nieznany, a przed Czasem wilka; Haneke jest również autorem scenariusza. W rolę Eriki wcieliła się Isabelle Huppert, u jej boku wystąpili Annie Girardot jako matka oraz Benoît Magimel jako Klemmer. W napisach wymieniono 27 aktorów, w tym Susanne Lothar, Udo Samel i Anna Sigalevitch. Produkcja powstała w Niemczech, Austrii i Francji dzięki staraniom Veita Heiduschki, Marina Karmitza i Alaina Sarde, a jej koszt wyniósł około 6 milionów USD.

Film wszedł na ekrany we wrześniu 2001 roku i zarobił w światowym box office około 7 milionów dolarów, co stanowi skromny zwrot w stosunku do budżetu. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,5/10 na podstawie ponad 82 000 głosów, natomiast w TMDB 7,3/10 przy około 1 300 ocenach. Recenzenci przyznali produkcji notę 7,5/10 na podstawie 92 opinii, co stawia ocenę krytyków na podobnym poziomie co głosy widzów.