The Green Inferno
The Green Inferno (2014)
Budżet
$5 000 000
Opłaty
$12 666 449
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Manuel Riveiro
Producent
Aktorzy
Lorenza Izzo
Justine
Ariel Levy
Alejandro
Sky Ferreira
Kaycee
Ramón Llao
The Bald Headhunter
Daryl Sabara
Stoner
Richard Burgi
Charles
Paz Bascuñan
Sister (głos)
Magda Apanowicz
Samantha
Krótki opis
Grupa młodych aktywistów z Nowego Jorku udaje się do peruwiańskiej Amazonii, aby powstrzymać wycinkę lasów zagrażającą rdzennemu plemieniu. Grupa pod przewodnictwem Alejandro, w skład której wchodzi Justine – chroniona przez ojca, wpływowego dyplomatę ONZ – planuje przykuć się do drzew i udokumentować swoją akcję za pomocą telefonów. Jednak lot powrotny kończy się katastrofą, a bohaterowie lądują w samym sercu dżungli, którą chcieli chronić. Tam trafiają w ręce plemienia, które okazuje się być dalekie od wdzięczności za ich pomoc.
Reżyserem filmu jest Eli Roth, który współtworzył również scenariusz wraz z Guillermo Amoedo, a za produkcję odpowiadali on sam, Nicolás López i Molly Conners. W chronologii reżyserskiej Rotha obraz ten nastąpił po filmach Śmiertelna gorączka, Hostel, Hostel 2, Grindhouse oraz Święto dziękczynienia, a poprzedził produkcje Kto Tam?, Zegar czarnoksiężnika, Życzenie Śmierci, Noc Dziękczynienia, Borderlands i Ice Cream Man. W rolę Justine wcieliła się Lorenza Izzo, a w dwudziestodwuosobowej obsadzie znaleźli się także Ariel Levy, Sky Ferreira, Daryl Sabara, Ramón Llao i Richard Burgi.
Budżet filmu wyniósł około 5 milionów dolarów, a globalne wpływy z biletów osiągnęły poziom 13 milionów dolarów. Produkcja zebrała mieszane recenzje: w serwisie IMDb otrzymała ocenę 5,4/10 przy około 54 000 głosów, natomiast w TMDB 5,7/10 przy ponad 1 600 głosach. Ocena krytyków, wynosząca 5/10 na podstawie 99 recenzji, jest niższa od not wystawionych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Pod koniec napisów końcowych można usłyszeć chrupanie świń.
- W napisach końcowych zaznaczono, że w niektórych scenach reżyser Eli Roth zastępował Darryla Sabarę.
- Eli Roth opowiedział, że w podziękowaniu za możliwość udziału w zdjęciach mieszkańcy wioski zaproponowali scenografowi dwulatka. Ten uprzejmie odmówił.
- W rzeczywistości plemiona kanibali na Amazonce już nie istnieją.
- Eli Roth oświadczył, że w kinach wyświetlana jest dokładnie ta wersja filmu, którą nakręcił. Nie musiał wycinać ani jednej sceny na żądanie Amerykańskiej Akademii Filmowej.
- Płynąc łodziami do wioski, misjonarze śpiewali religijne hymny. Nieświadomi, że kręcony jest film, zobaczyli rekwizyty i atrapę – szkielety i nabite na pal ciała. Misjonarze przerazili się i zaczęli śpiewać jeszcze głośniej. Doszli do siebie dopiero, gdy wyjaśniono im, że w wiosce jest ekipa filmowa i że wszystko to jest scenografią przyszłego filmu.
- W masówce wzięła udział praktycznie cała wieś. Niektórzy pomagali nawet ekipie filmowej w obsłudze sprzętu.
- Podczas pokazu filmu na festiwalu amerykańskim w Deauville (Francja) jedna z widowni zemdlała.
- Wybierając aktorów do filmu, Eli Roth rozważał kandydatury tylko tych, którzy zgadzali się na szczepienie przeciwko żółtej gorączce, a następnie udali się do dżungli Amazonii, gdzie nie ma toalet, za to w obfitości występują tarantule, węże i jadowite żaby. Po zakończeniu zdjęć obsada aktorska i ekipa filmowa przeszły dokładne badania lekarskie.
- Temperatura powietrza podczas zdjęć sięgała 32 stopni. Peruwiańczycy z ekipy operatorskiej odeszli już pierwszego dnia.
- Niektórym wiejskim dzieciakom wpadło do głowy, że podczas kręcenia odpowiedniej sceny filmu nie byłoby złe rzucać w aktorów prawdziwymi pytonami. Uważając, że pytony nie gryzą, ekipa filmowa dała na to pozwolenie. Okazało się jednak dopiero później, że pytony tego gatunku potrafią gryźć. Na szczęście, obyło się bez nieprzyjemnych incydentów.
- Ekipa filmowa i aktorzy cierpieli z powodu ukąszeń owadów. Dotykało to wszystkich, ale do szpitala z tego powodu trafiła tylko Kirby Bliss Blanton.
- Pomimo aktywnej kampanii reklamowej uruchomionej pod koniec 2013 roku i obietnic, że jedną z głównych ról zagra piosenkarka i modelka Sky Ferreira, otrzymała ona rolę niezbyt znaczącą. Ferreira zagrała przyjaciółkę głównej bohaterki Justine, która nie wyruszyła na wyprawę do Amazonii. Zdjęcia z planu filmowego, które pojawiły się w Internecie, wywołały burzliwą dyskusję. Niektórzy pomylili Ferreirę z Amy, bohaterką graną przez Kirby Bliss Blanton. Inni uznali, że Ferreira to Kara, którą w rzeczywistości grała Ignacia Allamand.
- Lorenza Izzo, Ariel Levi, Ignacia Allamand, Nicolas Martinez, Matias Lopez i Ramon Liao wystąpili w filmie „Aftershock” (2012). Główną rolę zagrał Eli Roth, który również brał udział w tworzeniu scenariusza.
- Napisy końcowe przerywane są około 20. sekundy przez scenę, w której siostra Alejandro, Lucille, dzwoni do Justine i mówi, że znalazła zdjęcie satelitarne brata, który wciąż żyje.
- Scenę ucieczki Samanty i Daniela kręcono wielokrotnie. Główna aktorka, Lorenza Izzo, omal nie utonęła, kiedy jej bohaterka Justine rzuciła się do rzeki w nadziei na ucieczkę, ale została ponownie schwytana. Lorenza została wyciągnięta z wody dopiero wtedy, gdy ktoś z ekipy filmowej zdał sobie sprawę, że zaraz naprawdę pójdzie na dno. Niektóre ujęcia z tego dublu trafiły do filmu.
- Bohaterowie trafiają do osady kanibali w Amazonii dopiero na 46. minucie filmu.
- W napisach końcowych, pomiędzy autorami i wykonawcami piosenki a osobami i organizacjami, którym twórcy filmu składają szczególne podziękowania, znajduje się „krótka historia kanibalizmu we włoskim kinie oraz imiona reżyserów pracujących w tym gatunku”.
- W napisach końcowych wymienieni są aktorzy głównej obsady, obok których znajdują się ich nazwy użytkownika na „Twitterze” (dotyczy to również niektórych członków ekipy filmowej i reżysera Eli Rotha).
- Film dedykowany jest włoskiemu reżyserowi Ruggero Deodato, znanemu z filmów grozy. Na ekranie pojawia się napis „Poświęcone Ruggero”.
- Twórcy filmu składają szczególne podziękowania Brad Pittowi (mototaksówce z jego imieniem i samemu aktorowi nominowanemu do nagrody „Oscar”).
- Eli Roth wraz z asystentami zwrócił się do mieszkańców wioski z prośbą o zagranie w tle, jednak wkrótce zorientował się, że nigdy nie widzieli kina i nie mają pojęcia, czym ono jest. Eli musiał przynosić telewizor i zorganizować dla mieszkańców seans filmu „Kanibalizm” (1979). Byli zachwyceni i z radością zgodzili się pomóc filmowcom.
- Jak podaje się w zwiastunie filmu, mieszkańcy peruwiańskiej dżungli, przedstawieni w filmie „Zielone piekło”, nigdy wcześniej nie byli fotografowani ani filmowani przez przedstawicieli cywilizacji zachodniej.
- Mieszkańcy wioski nie wiedzieli, czym jest kino. Po obejrzeniu „Kanułów” (1979) w reżyserii Ruggero Deodato, uznali ten film za komedię.
- Film „Zielone piekło” zawiera wiele odniesień do „Kanułów” (1979). Eli Roth nazywa ten ostatni jednym ze swoich ulubionych filmów grozy i otwarcie przyznaje, że „Kanuły” miały ogromny wpływ na jego rozwój jako reżysera. Co więcej, roboczym tytułem „Kanułów” podczas kręcenia był właśnie „Zielone piekło”. Ruggero Deodato zmienił później tytuł na, jak mu się wydawało, bardziej szokujący.
- Dzieci z wioski przyszły do Eli Rotha z pomysłem, który wydał im się interesujący: co jeśli w scenie, w której bohaterka siedzi w klatce, użyć prawdziwego pytona? Właśnie złapali niewielki osobnik. Rothowi pomysł się spodobał i pozwolił dzieciom „straszyć” aktorów w klatce wężem. Dzieci weszły w rolę i kilkukrotnie uderzyły aktorkę wężem w twarz. Z relacji Rotha wynika, że ona nawet nie zdawała sobie sprawy, jak to jest niebezpieczne.
- Morał i estetyka filmu sięgają korzeniami do „Kanułów” (1979) Ruggero Deodato, a prezentowane w nim sceny przemocy wykazują pewne podobieństwo do mniej skandalicznego filmu „Kaniabale” (1981) w reżyserii Umberto Lenciego.
- Role gołego myśliwego i kobiety-wodza w rzeczywistości zagrali przedstawiciele jednego chilijskiego plemienia, z którymi Eli Roth zapoznał się podczas podróży po dżunglach Amazonii. Gołego myśliwego zagrał Ramon Llao, z którym Roth kręcił dramat psychologiczny „Aftershock” (2012) w reżyserii Nicolasa Lopeza. Kobieta-wódz to Antonietta Pari. Ciekawe, że z wyjątkiem Kirby Bliss Blanton, Magdy Apanowicz i Darila Sabary, wszyscy pozostali zakładnicy plemienia kanibali w filmie „Zielone piekło” wystąpili w „Aftershocku”.
- Firma A-Film Benelux MSD zaplanowała premierę filmu „Zielone piekło” w Holandii na 29 października 2015 roku, jednak we wrześniu zbankrutowała, co zmusiło do przesunięcia daty premiery kinowej. Umowę dystrybucyjną podpisano z firmą Remain In Light, a w listopadzie 2015 roku film wreszcie ujrzał światło dzienne.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
