The Green Inferno
Kraj
Genre
Budżet
$5 000 000
Opłaty
$12 931 420
Reżyser
Aktorzy
Lorenza Izzo, Ariel Levy, Sky Ferreira, Ramón Llao, Daryl Sabara, Richard Burgi, Paz Bascuñan, Magda Apanowicz, Nicolás Martínez, Kirby Bliss Blanton
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Eli Rot, Nikolas Lopes, Molly Conners, Miguel Asensio Llamas, Christopher Woodrow, Jason Blum, Maria Cestone, Sarah E. Johnson, Hoyt David Morgan, Michael Joe
Operator
Antonio Quercia
Kompozytor
Manuel Riveiro
Artysta
Mariachi Palacios, Paola Zoccola
Casting
Kelly Wagner, Dominika Posserén
Instalacja
Krótki opis
Grupa studenckich aktywistów wyrusza z Nowego Jorku do Amazonii, by ocalić las deszczowy. Jednak po przybyciu do tego rozległego, zielonego krajobrazu, szybko odkrywają, że nie są sami… i że żadne dobre uczynki nie pozostają bez kary.
Co pozostało za kulisami
- W napisach końcowych, pomiędzy autorem i wykonawcą piosenki a osobami i organizacjami, którym twórcy filmu wyrażają szczególną wdzięczność, znajduje się «krótka historia kanibalizmu we włoskim kinie oraz imiona reżyserów pracujących w tym gatunku».
- W napisach końcowych podane są imiona aktorów głównej obsady, a obok – ich nazwy użytkownika na «Twitterze» (dotyczy to również niektórych członków ekipy filmowej i reżysera Eli Rotha).
- Film dedykowany jest włoskiemu reżyserowi Ruggero Deodato, znanemu ze swoich filmów grozy. Na ekranie pojawia się napis «Poświęcone Ruggero».
- Pod koniec napisów końcowych można usłyszeć chrupanie świń.
- W napisach końcowych zaznaczono, że w niektórych scenach reżyser Eli Roth zastępował Darryla Sabarę.
- Twórcy filmu wyrażają szczególną wdzięczność Bradu Pittowi (mototaksówce z jego imieniem i samemu aktorowi nominowanemu do nagrody «Oscar»).
- Eli Roth wraz z asystentami zwrócił się do mieszkańców wioski z prośbą o zagranie w statystach, jednak szybko zorientował się, że nigdy nie widzieli kina i nie mają pojęcia, czym ono jest. Eli musiał donieść telewizor i zorganizować dla lokalnych mieszkańców seans filmu «Kanibalowie» (1979). Byli zachwyceni i z radością zgodzili się pomóc filmowcom.
- Eli Roth opowiedział, że w podziękowaniu za możliwość udziału w zdjęciach mieszkańcy wioski zaproponowali scenografowi dwulatka. Ten uprzejmie odmówił.
- Jak podano w zwiastunie filmu, mieszkańcy peruwiańskiej dżungli, pokazani w filmie «Zielony Piekło», nigdy wcześniej nie byli fotografowani ani filmowani przez przedstawicieli cywilizacji zachodniej.
- Mieszkańcy wioski nie wiedzieli, co to jest kino. Po obejrzeniu «Kanniebali» (1979) w reżyserii Ruggero Deodato, uznali to za komedię.
- W rzeczywistości plemiona kanibali na Amazonce już nie istnieją.
- Eli Roth oświadczył, że w kinach wyświetlana jest dokładnie ta wersja filmu, którą nakręcił. Nie musiał wycinać ani jednej sceny na żądanie Amerykańskiej Akademii Filmowej.
- Film «Zielone piekło» zawiera wiele odniesień do «Kanniebali» (1979). Eli Roth nazywa ten ostatni jednym ze swoich ulubionych filmów grozy i otwarcie przyznaje, że «Kanniebale» wywarli ogromny wpływ na jego rozwój jako reżysera. Co więcej, roboczym tytułem «Kanniebali» podczas kręcenia był właśnie «Zielone piekło». Ruggero Deodato zmienił później tytuł na, jak mu się wydawało, bardziej szokujący.
- Płynąc łodziami do wioski, misjonarze śpiewali religijne hymny. Nieświadomi, że kręcony jest film, zobaczyli rekwizyty i atrapę – szkielety i nabite na pal ciała. Misjonarze przerazili się i zaczęli śpiewać jeszcze głośniej. Doszli do siebie dopiero, gdy wyjaśniono im, że w wiosce jest ekipa filmowa i że wszystko to jest scenografią przyszłego filmu.
- W masówce wzięła udział praktycznie cała wieś. Niektórzy pomagali nawet ekipie filmowej w obsłudze sprzętu.
- Podczas pokazu filmu na festiwalu amerykańskim w Deauville (Francja) jedna z widowni zemdlała.
- Wybierając aktorów do filmu, Eli Roth rozważał kandydatury tylko tych, którzy zgadzali się na szczepienie przeciwko żółtej gorączce, a następnie udali się do dżungli Amazonii, gdzie nie ma toalet, za to w obfitości występują tarantule, węże i jadowite żaby. Po zakończeniu zdjęć obsada aktorska i ekipa filmowa przeszły dokładne badania lekarskie.
- Temperatura powietrza podczas zdjęć sięgała 32 stopni. Peruwiańczycy z ekipy operatorskiej odeszli już pierwszego dnia.
- Niektórym wiejskim dzieciakom wpadło do głowy, że podczas kręcenia odpowiedniej sceny filmu nie byłoby złe rzucać w aktorów prawdziwymi pytonami. Uważając, że pytony nie gryzą, ekipa filmowa dała na to pozwolenie. Okazało się jednak dopiero później, że pytony tego gatunku potrafią gryźć. Na szczęście, obyło się bez nieprzyjemnych incydentów.
- Dzieci z wioski przyszły do Elaya Rota z pomysłem, który wydał im się interesujący: co jeśli w scenie, w której bohaterka siedzi w klatce, użyć prawdziwego pytona? Właśnie złapali niewielki osobnik. Pomysł spodobał się Rotowi i pozwolił dzieciom "straszyć" aktorów w klatce wężem. Dzieciaki weszły w rolę i kilkukrotnie uderzyły aktorkę wężem w twarz. Z relacji Rota wynika, że aktorka nawet nie zdawała sobie sprawy, jak to jest niebezpieczne.
- Ekipa filmowa i aktorzy cierpieli z powodu ukąszeń owadów. Dotykało to wszystkich, ale do szpitala z tego powodu trafiła tylko Kirby Bliss Blanton.
- Moralność i estetyka filmu sięgają korzeniami do "Cannibal Holocaust" (1979) Ruggero Deodato, a prezentowane w nim sceny przemocy wykazują pewne podobieństwo do mniej skandalicznego filmu "Cannibals" (1981) w reżyserii Umberto Lenciego.
- Pomimo aktywnej kampanii reklamowej uruchomionej pod koniec 2013 roku i obietnic, że jedną z głównych ról zagra piosenkarka i modelka Sky Ferreira, otrzymała ona rolę niezbyt znaczącą. Ferreira zagrała przyjaciółkę głównej bohaterki Justine, która nie wyruszyła na wyprawę do Amazonii. Zdjęcia z planu filmowego, które pojawiły się w Internecie, wywołały burzliwą dyskusję. Niektórzy pomylili Ferreirę z Amy, bohaterką graną przez Kirby Bliss Blanton. Inni uznali, że Ferreira to Kara, którą w rzeczywistości grała Ignacia Allamand.
- Role łysego łowcy i kobiety-szamana w rzeczywistości odegrali przedstawiciele chilijskiego plemienia, z którym Eli Roth zapoznał się podczas podróży po dżunglach Amazonii. Łysego łowcę zagrał Ramon Llao, z którym Roth wystąpił w dramacie "Aftershock" (2012) w reżyserii Nicolasa Lopeza. Kobieta-szaman została zagrana przez Antoniettę Pari. Ciekawe, że z wyjątkiem Kirby Bliss Blanton, Magdy Apanowicz i Darryla Sabary, wszyscy pozostali członkowie plemienia kanibali w filmie "Green Inferno" występowali w "Aftershocku".
- Lorenza Izzo, Ariel Levi, Ignacia Allamand, Nicolas Martinez, Matias Lopez i Ramon Liao wystąpili w filmie „Aftershock” (2012). Główną rolę zagrał Eli Roth, który również brał udział w tworzeniu scenariusza.
- Firma A-Film Benelux MSD zaplanowała premierę filmu „Zielone piekło” w Holandii na 29 października 2015 roku, jednak we wrześniu zbankrutowała i datę premiery filmu na dużym ekranie trzeba było przesunąć. Umowę dystrybucyjną podpisano z firmą Remain In Light, a w listopadzie 2015 roku film w końcu ujrzał światło dzienne.
- Napisy końcowe przerywane są około 20. sekundy przez scenę, w której siostra Alejandro, Lucille, dzwoni do Justine i mówi, że znalazła zdjęcie satelitarne brata, który wciąż żyje.
- Scenę ucieczki Samanty i Daniela kręcono wielokrotnie. Główna aktorka, Lorenza Izzo, omal nie utonęła, kiedy jej bohaterka Justine rzuciła się do rzeki w nadziei na ucieczkę, ale została ponownie schwytana. Lorenza została wyciągnięta z wody dopiero wtedy, gdy ktoś z ekipy filmowej zdał sobie sprawę, że zaraz naprawdę pójdzie na dno. Niektóre ujęcia z tego dublu trafiły do filmu.
- Bohaterowie trafiają do osady kanibali w Amazonii dopiero na 46. minucie filmu.
- W napisach końcowych, pomiędzy autorami i wykonawcami piosenki a osobami i organizacjami, którym twórcy filmu składają szczególne podziękowania, znajduje się „krótka historia kanibalizmu we włoskim kinie oraz imiona reżyserów pracujących w tym gatunku”.
- W napisach końcowych wymienieni są aktorzy głównej obsady, obok których znajdują się ich nazwy użytkownika na „Twitterze” (dotyczy to również niektórych członków ekipy filmowej i reżysera Eli Rotha).
- Film dedykowany jest włoskiemu reżyserowi Ruggero Deodato, znanemu z filmów grozy. Na ekranie pojawia się napis „Poświęcone Ruggero”.
- Twórcy filmu składają szczególne podziękowania Brad Pittowi (mototaksówce z jego imieniem i samemu aktorowi nominowanemu do nagrody „Oscar”).
- Eli Roth wraz z asystentami zwrócił się do mieszkańców wioski z prośbą o zagranie w tle, jednak wkrótce zorientował się, że nigdy nie widzieli kina i nie mają pojęcia, czym ono jest. Eli musiał przynosić telewizor i zorganizować dla mieszkańców seans filmu „Kanibalizm” (1979). Byli zachwyceni i z radością zgodzili się pomóc filmowcom.
- Jak podaje się w zwiastunie filmu, mieszkańcy peruwiańskiej dżungli, przedstawieni w filmie „Zielone piekło”, nigdy wcześniej nie byli fotografowani ani filmowani przez przedstawicieli cywilizacji zachodniej.
- Mieszkańcy wioski nie wiedzieli, czym jest kino. Po obejrzeniu „Kanułów” (1979) w reżyserii Ruggero Deodato, uznali ten film za komedię.
- Film „Zielone piekło” zawiera wiele odniesień do „Kanułów” (1979). Eli Roth nazywa ten ostatni jednym ze swoich ulubionych filmów grozy i otwarcie przyznaje, że „Kanuły” miały ogromny wpływ na jego rozwój jako reżysera. Co więcej, roboczym tytułem „Kanułów” podczas kręcenia był właśnie „Zielone piekło”. Ruggero Deodato zmienił później tytuł na, jak mu się wydawało, bardziej szokujący.
- Dzieci z wioski przyszły do Eli Rotha z pomysłem, który wydał im się interesujący: co jeśli w scenie, w której bohaterka siedzi w klatce, użyć prawdziwego pytona? Właśnie złapali niewielki osobnik. Rothowi pomysł się spodobał i pozwolił dzieciom „straszyć” aktorów w klatce wężem. Dzieci weszły w rolę i kilkukrotnie uderzyły aktorkę wężem w twarz. Z relacji Rotha wynika, że ona nawet nie zdawała sobie sprawy, jak to jest niebezpieczne.
- Morał i estetyka filmu sięgają korzeniami do „Kanułów” (1979) Ruggero Deodato, a prezentowane w nim sceny przemocy wykazują pewne podobieństwo do mniej skandalicznego filmu „Kaniabale” (1981) w reżyserii Umberto Lenciego.
- Role gołego myśliwego i kobiety-wodza w rzeczywistości zagrali przedstawiciele jednego chilijskiego plemienia, z którymi Eli Roth zapoznał się podczas podróży po dżunglach Amazonii. Gołego myśliwego zagrał Ramon Llao, z którym Roth kręcił dramat psychologiczny „Aftershock” (2012) w reżyserii Nicolasa Lopeza. Kobieta-wódz to Antonietta Pari. Ciekawe, że z wyjątkiem Kirby Bliss Blanton, Magdy Apanowicz i Darila Sabary, wszyscy pozostali zakładnicy plemienia kanibali w filmie „Zielone piekło” wystąpili w „Aftershocku”.
- Firma A-Film Benelux MSD zaplanowała premierę filmu „Zielone piekło” w Holandii na 29 października 2015 roku, jednak we wrześniu zbankrutowała, co zmusiło do przesunięcia daty premiery kinowej. Umowę dystrybucyjną podpisano z firmą Remain In Light, a w listopadzie 2015 roku film wreszcie ujrzał światło dzienne.
Podobne filmy
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.4/10
7.4/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
