Obecność
Krótki opis
Obecność opowiada historię rodziny z Rhode Island, która wprowadza się do odizolowanego domu na wsi. Szybko okazuje się, że w budynku przebywa złowroga istota, która zamienia ich codzienność w prawdziwy koszmar. Gdy sytuacja staje się beznadziejna, Carolyn i Roger Perron zwracają się o pomoc do Ed’a i Lorraine Warren – małżeństwa badaczy zjawisk paranormalnych, znanych z walki z nawiedzonymi miejscami. Warrenowie przybywają pewni swoich metod, jednak siła, z którą się mierzą, okazuje się czymś zupełnie nowym, przesuwając granice wytrzymałości nawet tak doświadczonych ekspertów.
Reżyserem filmu jest James Wan, który oparł się na scenariuszu napisanym przez Carey Hayes i Chad Hayes. W rolach Lorraine i Ed’a Warren zagrali Vera Farmiga oraz Patrick Wilson, natomiast w postacie Perronów wcielili się Lili Taylor i Ron Livingston. Jest to szósta pełnometrażowa produkcja w dorobku Wana, zrealizowana pomiędzy filmami Naznaczony a Naznaczony: Rozdział 2. Obraz zapoczątkował serię poświęconą małżeństwu Warren, do której reżyser powrócił w Obecność 2. Skromny budżet produkcji przełożył się na globalne wpływy z biletów rzędu 319 milionów dolarów, co stanowi bardzo dobry wynik jak na ten gatunek.
Film został bardzo ciepło przyjęty przez fanów horrorów. Na portalu IMDb otrzymał ocenę 7,5/10 na podstawie ponad 618 000 głosów, a w serwisie TMDB uzyskał również notę 7,5 od mniejszej liczby użytkowników. Ocena krytyków na poziomie 7,2 z 227 recenzji pokazuje, że zdanie profesjonalistów jest zbliżone do opinii widzów, co świadczy o szerokim uznaniu dla produkcji.
Co pozostało za kulisami
- Lorraine Warren i Andrea Perron były konsultantkami filmu. Obie twierdzą, że film wiernie odzwierciedla prawdziwą historię tego, co działo się z rodziną Perron przez 10 lat ich życia na farmie.
- Ed Warren i Lorraine Warren badali dom rodziny Perron w latach 1973–1974.
- Film oparty na historii domu rodziny Perron planowano kręcić przez 20 lat. Ta historia po raz pierwszy pojawiła się, gdy Ed Warren pokazał zapis swojego wywiadu z Carolyn Perron producentowi Tony’emu DeRosa-Grundowi.
- Reżyser James Wan próbował oddać atmosferę filmów grozy z lat 70. XX wieku.
- Prawdziwa lalka Annabelle była szmaciana, a nie porcelanowa i połamana, jak przedstawiono to w filmie.
- To drugi raz, kiedy kompozytor filmu Joseph Bishara wcielił się w rolę głównego ducha w filmie Jamesa Wana. Poprzednim filmem był „Astal” (2010).
- Lorraine Warren zagrała epizodyczną rolę starszej kobiety w pierwszym rzędzie w klasie, gdy Carolyn słucha prezentacji Warrenów.
- Stan Rhode Island nie wymaga od sprzedawców domów informowania potencjalnych nabywców o zarejestrowanych przypadkach zjawisk paranormalnych. Dlatego rodzina Perron nie wiedziała o wszystkich wydarzeniach, które tam miały miejsce.
- Osiem pokoleń mieszkało i umierało w tym domu, zanim wprowadzili się do niego Perronowie. Andrea Perron uważa, że duchy niektórych z tych rodzin nigdy nie opuściły domu. W tym domu miały miejsce dwa samobójstwa, jedna śmierć na skutek zatrucia, gwałt i zabójstwo 11-letniej dziewczynki, dwa utonięcia oraz przypadek, w którym czworo mężczyzn zamarzło na śmierć. Większość zgonów miała miejsce w rodzinie Arnoldów. Virsavia Sherman pochodziła właśnie z tej rodziny.
- Prawdziwą Virsavię Sherman podejrzewano o czary i zabójstwo dziecka, ale sąd uniewinnił ją. Zmarła śmiercią naturalną w 1885 roku, a nie przez powieszenie, jak pokazano w filmie.
- Kiedy Judy schodzi po schodach, nad nią widać detektor dymu. Chociaż takie detektory były dostępne w 1968 roku, to wtedy miały kształt ula, a nie dysku, jak współczesne.
- Biała ciężarówka GMC, która ciągnie za sobą rodzinny van, pojawiła się dopiero w 1973 roku, a rodzina wprowadziła się do domu w 1971 roku.
- W scenie z bagnem widać cyprys. Jednak rośnie on znacznie na południe od Rhode Island.
- Kiedy Ed i Lorraine słuchają nagranego wywiadu, wskaźnik pokazujący poziom dźwięku na odtwarzaczu nie porusza się, jak powinien podczas odtwarzania ścieżki dźwiękowej.
- Kamera filmowa, której używają Warrenowie, to Bolex H16 Rex-5, produkowana od 1966 do 1976 roku. Charakterystyczną cechą tej kamery mechanicznej jest konieczność nakręcania sprężynowego mechanizmu po każdych 40 sekundach nagrania, przy czym kamera mieści zaledwie 30 metrów (2,5 minuty) taśmy filmowej. We wszystkich scenach, w których używana jest kamera, kręcą nią ponad minutę bez nakręcania sprężyny, swobodnie puszczając pokrętło nakręcania, co może doprowadzić do uszkodzenia kamery.
- W 4. minucie filmu Debbie podchodzi do drzwi wejściowych i można zauważyć, że w drzwiach nie ma wizjera. Jednak po zmianie ujęcia, gdy Debbie wygląda w korytarz, z zewnątrz drzwi widać wizjer.
- Andrea Perron napisała powieść w trzech częściach na podstawie wydarzeń, które miały miejsce w jej domu. Książka ukazała się pod tytułem „Dom ciemności, dom światła” (House of Darkness, House of Light).
- Przygotowując się do roli Lily Taylor oglądała film „Egzorcysta” (1973).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
