Misery
Krótki opis
Paul Sheldon jest odnoszącym sukcesy powieściopisarzem, który znudził się serią romansów przynoszącą mu sławę. Postanawia uśmiercić główną bohaterkę, Misery Chastain, by móc zająć się nowymi projektami. Podczas powrotu z ulubionego azylu w Kolorado, w trakcie śnieżycy traci panowanie nad samochodem. Z wraku ratuje go Annie Wilkes – była pielęgniarka mieszkająca samotnie, która określa siebie mianem jego największej fanki. Zabiera go do swojego domu, by mógł dojść do siebie, jednak opieka szybko przeradza się w uwięzienie. Annie nie akceptuje śmierci swojej ulubionej postaci i, posługując się przemocą, zmusza pisarza do wskrzeszenia Misery w nowym manuskrypcie, napisanym według jej ścisłych wytycznych.
Reżyserem tej adaptacji powieści Stephena Kinga jest Rob Reiner. Jest to szósty z dziewiętnastu pełnometrażowych filmów w jego chronologicznej filmografii, poprzedzony obrazem Kiedy Harry poznał Sally i poprzedzający film Ludzie honoru. Scenariusz napisali William Goldman oraz King, a producentami byli Rob Reiner i Andrew Scheinman. W rolę Annie wcieliła się Kathy Bates, której partnerem ekranowym jako Paul jest James Caan. W rolach drugoplanowych wystąpili Richard Farnsworth, Lauren Bacall, Frances Sternhagen oraz Graham Jarvis. Film zrealizowano z budżetem około 20 milionów dolarów, a jego światowe wpływy wyniosły w przybliżeniu 61 milionów dolarów. W serwisie IMDb obraz uzyskał ocenę 7,8/10 na podstawie około 264 000 głosów, a w TMDB 7,8/10 z ponad 5 400 głosów. Ocena krytyków na poziomie 7,5/10 z 152 recenzji jest zbliżona do wyników przyznanych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Rob Reiner wystąpił w filmie w epizodycznej roli pilota helikoptera.
- Film jest adaptacją powieści Stephena Kinga „Mizery” (Misery, 1987).
- W oryginalnej powieści Stephena Kinga nowa książka Paula Sheldona nazywa się „Szybkie samochody” (w filmie – „Bez tytułu”).
- Powieści Paula Sheldona wydaje firma „Viking”. To realne wydawnictwo w tamtym czasie publikowało książki samego Stephena Kinga.
- Zdjęcia do tego filmu kręcono w stanach Kalifornia i Nevada, a także w dużych miastach, takich jak Nowy Jork i Los Angeles.
- W filmie Annie Wilkes młotem łamie obie nogi Paulowi Sheldonowi, a w książce Stephena Kinga ona po prostu odcina je toporem. Ta zmiana oryginalnego materiału została dokonana na prośbę reżysera filmu, choć scenarzysta był temu stanowczo przeciwny.
- Sztuczne nogi Jamesa Caana zostały uformowane z żelatyny. Wewnątrz umieszczono metalowe pręty, które wyginały się pod odpowiednim kątem, gdy Annie uderzała w nogi młotkiem. W materacu zrobiono dziury, w których Caan chował swoje prawdziwe nogi.
- Według reżysera Roba Reinera, postać Kathy Bates i jej pragnienie zabijania odzwierciedla wizerunek Dżeniny Jones, pielęgniarki, która w ciągu dwóch lat zabiła około 60 dzieci.
- W jednym z artykułów wspomina się również o niebieskim samochodzie pisarza, podczas gdy w filmie pokazano czarny.
- Początkowo na rolę pisarza pretendował Warren Beatty, a rolę Annie zaproponowano Bett Midler, która jednak odrzuciła ofertę.
- W albumie Annie, który czyta Sheldon (75. minuta filmu), widać, że artykuły składają się w większości z powtarzających się akapitów tekstu.
- James Caan i Kathy Bates kłócili się ze sobą z powodu różnic w podejściu do aktorstwa. Caan uważał, że należy próbować jak najmniej, podczas gdy Bates, która przyszła do kina z teatru, uważała, że wręcz przeciwnie – należy próbować. Kiedy poskarżyła się reżyserowi, że Caan jej nie słucha, Rob Reiner nakazał jej wyrazić swoją złość i niezadowolenie na ekranie.
- Aktorzy i ekipa filmowa lubili pracować nad sceną, w której bohater Jamesa Caana wydostaje się z domu w poszukiwaniu dróg ucieczki. Według jednego z obecnych, wszyscy byli dosłownie w zasięgu wzroku domu, ale i tak miło było znaleźć się gdzieś poza sypialnią.
- Warren Beatty przez pewien czas brał udział w pracy nad scenariuszem. To on pomógł wymyślić sposoby, jak uniemożliwić bohaterowi Jamesa Caana ucieczkę przed Annie, w którą wcielała się Kathy Bates.
- Do głównej roli zapraszano Jacka Nicholsona, ale nie był on pewien, czy chce zagrać w kolejnym filmie na podstawie powieści Kinga po „Lśnieniu” Kubricka.
- Rob Reiner, reżyser filmu, miał już doświadczenie w pracy z utworami Stephena Kinga, ponieważ w 1986 roku wyreżyserował dramat „Stand by Me” (Po prostu mnie kochaj) na podstawie opowiadania „The Body” króla horroru.
- Na główną rolę kobiecą brano pod uwagę Angelicę Huston.
- Pewnego razu James Caan przyszedł na plan zdjęciowy z kaca, a okazało się, że wszystko, co tego dnia nakręcono, jest bezużyteczne. Rob Reiner powiedział aktorowi, że wszystkie sceny trzeba będzie powtórzyć z powodu problemów z taśmą filmową. Kiedy Caan dowiedział się, że taśma była w porządku, zaproponował pokrycie kosztów powtórek dla studia.
- Przez wszystkie 15 tygodni zdjęć James Caan (który grał Paula Sheldona) był przykuty do łóżka. Później stwierdził, że wydawało mu się, iż reżyser Rob Reiner po prostu się z niego naśmiewa.
- W 1995 roku Kathy Bates ponownie wystąpiła w adaptacji Stephena Kinga pod tytułem „Dolores Claiborne”.
- Przemoc, którą film jest przesycony, odbijała się na Kathy Bates, która, według jej partnera z planu, często płakała podczas kręcenia.
- Kathy Bates była rozczarowana, gdy dowiedziała się, że scena, w której zabija młodego policjanta kosiarką do trawy, została wycięta. Reżyser obawiał się, że publiczność będzie się z niej śmiać.
- Początkowo Stephen King nie chciał sprzedawać praw do ekranizacji powieści z 1987 roku, która stała się literacką podstawą scenariusza, ponieważ nie był pewien, czy ekranizacja wiernie odda atmosferę utworu, jaką sobie wyobrażał. Następnie jednak zrobiło na nim wrażenie sfilmowanie jego opowiadania z 1982 roku „Body” – chodzi o film Roba Reinera „Stań przy mnie” (1986) – i ostatecznie sprzedał prawa, ale pod warunkiem, że Reiner będzie albo reżyserem, albo producentem przyszłego filmu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
